Χιλιάδες άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στη Μέση Ανατολή, σχεδόν τέσσερις εβδομάδες μετά τις πρώτες αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, προκαλώντας μια νέα ανθρωπιστική κρίση στην περιοχή.

Στο Ιράν, η Ιρανική Ερυθρά Ημισέληνος ανέφερε την Παρασκευή ότι τουλάχιστον 1.900 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και 20.000 έχουν τραυματιστεί από τις 28 Φεβρουαρίου.

Στον Λίβανο, οι ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές έχουν προκαλέσει τον θάνατο 1.142 ανθρώπων και τον τραυματισμό 3.315, σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας της χώρας. Ανάμεσα στα θύματα περιλαμβάνονται τουλάχιστον 122 παιδιά και 42 εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας.

Στο Ιράκ, οι αρχές καταγράφουν τουλάχιστον 96 θανάτους σε όλη τη χώρα, ενώ στην ημιαυτόνομη περιοχή του Κουρδιστάν τουλάχιστον 13 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, όπως ανακοίνωσε η περιφερειακή κυβέρνηση.

Στο Ισραήλ, τουλάχιστον 19 άμαχοι σκοτώθηκαν από την πρόσφατη κλιμάκωση της βίας, σύμφωνα με τον ισραηλινό στρατό. Επιπλέον, τέσσερις ισραηλινοί στρατιώτες σκοτώθηκαν στο νότιο Λίβανο.

Στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, ένας ιρανικός πύραυλος σκότωσε τέσσερις Παλαιστίνιους, ενώ συνολικά τουλάχιστον πέντε Παλαιστίνιοι έχουν χάσει τη ζωή τους από την αύξηση των συγκρούσεων μεταξύ Ισραηλινών εποίκων και ντόπιου πληθυσμού από τις 28 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με την ισραηλινή ομάδα ανθρωπίνων δικαιωμάτων B’TSelem.

Στη Λωρίδα της Γάζας, οι ισραηλινές επιθέσεις έχουν αφήσει πίσω τους 72.267 νεκρούς από τις 7 Οκτωβρίου 2023, σύμφωνα με το παλαιστινιακό Υπουργείο Υγείας. Από αυτούς, 691 σκοτώθηκαν μετά την προσωρινή συμφωνία «εκεχειρίας» μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς στις 11 Οκτωβρίου.

Στις ΗΠΑ, δεκατρία μέλη των ενόπλων δυνάμεων έχουν σκοτωθεί από τα τέλη Φεβρουαρίου, σύμφωνα με την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ.

Σε άλλες χώρες γύρω από τον Περσικό Κόλπο, περισσότεροι από 30 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους από τις 28 Φεβρουαρίου, πολλοί εκ των οποίων ήταν μετανάστες εργαζόμενοι, μια ιδιαίτερα ευάλωτη ομάδα σε αυτή την κρίση.

Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή παραμένει τεταμένη, με χιλιάδες πολίτες να βιώνουν καθημερινά τον πόνο και την αβεβαιότητα, ενώ οι ανθρωπιστικές ανάγκες συνεχίζουν να αυξάνονται δραματικά.