Oι «επιτυχίες» του Ιράν στο πεδίο είναι το επιχείρημα των σκληροπυρηνικών να απορρίψουν τις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ;

Η απόδοση της ιρανικής αντιαεροπορικής άμυνας έχει αναδειχθεί ως η πιο στρατηγικά σημαντική εξέλιξη, με τους Ιρανούς αξιωματούχους να δηλώνουν ότι τα συστήματά τους έχουν ήδη καταρρίψει περισσότερα από 100 drones.

Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν ανακοίνωσε ότι μονάδες αντιαεροπορικής άμυνας στόχευσαν με επιτυχία και προκάλεσαν ζημιές σε ένα αμερικανικό F-35, ενώ αυτό επιχειρούσε εντός του ιρανικού εναέριου χώρου.

Αξιωματούχοι επιβεβαίωσαν ότι το αεροσκάφος χτυπήθηκε άμεσα, ενώ η τελική του τύχη παρέμενε υπό διερεύνηση, με ιρανικές πηγές να υποδηλώνουν την πιθανότητα να έχει συντριβεί.

Ο Ιμπραχίμ Ζολφαγκάρι, εκπρόσωπος του Αρχηγείου Αντιαεροπορικής Άμυνας Χατάμ αλ-Ανμπίγια, απέδωσε την επιχείρηση στην ανάπτυξη εγχώριων συστημάτων που έχουν πλέον ενσωματωθεί σε ένα ενιαίο δίκτυο ανίχνευσης και εμπλοκής, ικανό να παρακολουθεί αεροσκάφη stealth.

Πλήγματα ακριβείας

Τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης διαρκώς μεταδίδουν βίντεο υποστηρίζοντας ότι διαθέτουν δυνατότητες πλήγματος ακριβείας, συλλογής πληροφοριών και ηλεκτρονικού πολέμου σε ένα ενιαίο οπλικό σύστημα.

Κανείς δεν αμφισβητεί την υπεροχή των αμερικανικών δυνάμεων, όμως μέχρι στιγμής η ιρανική αντιαεροπορική άμυνα έχει δείξει ότι μπορεί σε κάποιο βαθμό να επιβάλει κανόνες εμπλοκής εντός του δικού της εναέριου χώρου, μεταβάλλοντας τις τακτικές ισορροπίες και περιπλέκοντας τον επιχειρησιακό σχεδιασμό για προηγμένες αεροπορικές δυνάμεις.

Επί της ουσίας, υπερασπίστηκε με επάρκεια τον έλεγχο του εναέριου χώρου της, εισάγοντας αβεβαιότητα σε κλίμακες κλιμάκωσης που κάποτε κυριαρχούνταν από δυτικές παραδοχές περί ταχείας αεροπορικής υπεροχής.

Με αυτά τα δεδομένα, η λύση για κατάπαυση δεν βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια του Τραμπ.

Το Ιράν, που δέχθηκε επίθεση για δεύτερη φορά μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο, φαίνεται πλέον να έχει μικρότερο κίνητρο να τερματίσει τον πόλεμο χωρίς την εγκαθίδρυση ενός αποτελεσματικού αποτρεπτικού μηχανισμού για το μέλλον.

Έχουν περάσει οι εποχές των προαναγγελθέντων επιθέσεων σε αμερικανικά μέσα και της σταδιακής κλιμάκωσης. Από την αρχή του τρέχοντος πολέμου, ήταν σαφές ότι το Ιράν είχε αλλάξει τακτική και δεν ενδιαφερόταν πλέον τόσο για αυτοσυγκράτηση.

Πλέον, είναι ίσως προς όφελος του ιρανικού κράτους να παρατείνει τη σύγκρουση και να προκαλέσει περισσότερα δεινά στην περιοχή, αν θέλει να διασφαλίσει την επιβίωσή του.

Οι όροι και η συνέχεια

Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ έχει διαβιβάσει στην Τεχεράνη πακέτο όρων για τον τερματισμό της σύγκρουσης, σύμφωνα με το ισραηλινό Channel 12, με το σχέδιο να περιλαμβάνει σειρά απαιτήσεων για το πυρηνικό και πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν αλλά και ανταλλάγματα, όπως η άρση κυρώσεων.

Η αμερικανική κυβέρνηση έχει διατυπώσει συνολικά 15 όρους προς το Ιράν ως βάση για τον τερματισμό του πολέμου, κάτι που τόνισε σε χθεσινές δηλώσεις του και ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι όροι φαίνεται να καλύπτουν το σύνολο των στρατηγικών στόχων των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, όπως αυτοί έχουν διαμορφωθεί στο πλαίσιο της σύγκρουσης.

Την ίδια ώρα, ο Υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, φέρεται να ενημέρωσε μυστικά τον απεσταλμένο των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ ότι ο ανώτατος ηγέτης Μοτζταμπά Χαμενεΐ ενέκρινε συνομιλίες για την επίτευξη πιθανής συμφωνίας.

Όμως υπάρχουν φωνές σκληροπυρηνικών που λένε ότι τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να σταματήσουν, αν και το Ιράν υποφέρει.

Ο απολογισμός

Περισσότεροι από 1.500 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί σε όλη τη χώρα, σύμφωνα με την κυβέρνηση. Οι υποδομές έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές και το ηλεκτρικό δίκτυο μπορεί να είναι ο επόμενος στόχος.

Οι σχέσεις με τους γείτονες του Κόλπου έχουν επιδεινωθεί δραματικά και, μετά από επανειλημμένες ιρανικές επιθέσεις, είναι απίθανο να επανέλθουν στα προηγούμενα επίπεδα μετά το τέλος της σύγκρουσης.

Πιο μετριοπαθείς φωνές στο Ιράν θα δουν αυτή την κατάσταση και θα σκεφτούν ότι τα πράγματα θα μπορούσαν εύκολα να χειροτερέψουν.

Μπορούν να υποστηρίξουν ότι έχει επιτευχθεί κάποια μορφή αποτροπής και ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για διαπραγματεύσεις.

Και αν μπορέσουν να εξασφαλίσουν ορισμένες παραχωρήσεις – όπως μια υπόσχεση για αποφυγή μελλοντικών επιθέσεων ή μεγαλύτερη επιρροή στα Στενά του Ορμούζ – ίσως αποφασίσουν ότι έχει έρθει η ώρα για μια συμφωνία.