Στην ήσυχη καρδιά της κοιλάδας του Λίγηρα, εκεί όπου οι αμπελώνες κυλούν σαν πράσινα κύματα και ο ποταμός Thouet καθρεφτίζει τον ουρανό της Δυτικής Γαλλίας, το Montreuil-Bellay αποκαλύπτεται σαν ένα από τα πιο αυθεντικά μεσαιωνικά σκηνικά της χώρας.
Σε απόσταση 15 χιλιόμετρα νότια του Saumur, αυτό το «μικρό στολίδι» του Anjou συνδυάζει ιστορία, φύση και οινοτουρισμό με τρόπο σχεδόν κινηματογραφικό.
Η πρώτη εντύπωση είναι σχεδόν θεατρική: τείχη που παραμένουν σχεδόν ανέπαφα από τον Μεσαίωνα, πύλες με βαριές πέτρες και ένας ορίζοντας που κυριαρχείται από το επιβλητικό Château de Montreuil-Bellay.
Με ιστορία που ξεκινά γύρω στο 1025, το κάστρο, με τους 15 πύργους και τα 600 μέτρα οχυρώσεων, μοιάζει να επιβλέπει αιώνες ιστορίας, από φεουδαρχικές συγκρούσεις έως αναγεννησιακή κομψότητα.
Η πόλη αναπτύχθηκε στρατηγικά πάνω σε ένα πέρασμα του ποταμού Thouet, μετατρέποντας την σε εμπορικό κόμβο ήδη από τον Μεσαίωνα. Τα ίχνη αυτής της ακμής διακρίνονται ακόμη: ρομανικά κιονόκρανα, ερείπια μοναστηριών και στενά δρομάκια που οδηγούν σε αυλές με πέτρα και γιασεμί.
Ωστόσο, το Montreuil-Bellay δεν είναι ένα «μουσειακό» χωριό. Είναι ζωντανό. Στις όχθες του ποταμού, οι επισκέπτες κάνουν κανό ή ποδηλατούν κατά μήκος της διαδρομής Vélo Francette, ενώ τα γύρω αμπέλια, περίπου 700 εκτάρια, παράγουν κρασιά που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της τοπικής ταυτότητας.
Η πόλη φέρει, επίσης, τον τίτλο «Petite Cité de Caractère» και ανήκει στα «Plus Beaux Détours de France», και όχι άδικα, καθώς η αρμονία μεταξύ αρχιτεκτονικής και τοπίου είναι σπάνια.
Η σκοτεινή ιστορία της πόλης
Ωστόσο, κάτω από την επιφάνεια της ομορφιάς, υπάρχει και μια πιο σκοτεινή ιστορία. Στην περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εδώ λειτούργησε στρατόπεδο εγκλεισμού Ρομά, σήμερα τόπος μνήμης και περισυλλογής, μια υπενθύμιση ότι ακόμη και τα πιο ειδυλλιακά τοπία κουβαλούν βαριά ιστορία.
