Η Ιταλία, που έχει αναλάβει μαζί με την Τουρκία τη διοργάνωση του Euro 2032, βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρούς κινδύνους, καθώς οι καθυστερήσεις στις υποδομές θέτουν εν αμφιβόλω τη φιλοξενία της διοργάνωσης.
Παρότι απομένουν έξι χρόνια μέχρι το τουρνουά, οι επόμενοι έξι μήνες θεωρούνται καθοριστικοί. Τον Οκτώβριο του 2026 θα πρέπει να επιλεγούν τα πέντε στάδια που θα φιλοξενήσουν τους αγώνες, ωστόσο μέχρι στιγμής μόνο ένα πληροί πλήρως τις προδιαγραφές της UEFA: το Allianz Stadium της Γιουβέντους.
Ο πρόεδρος της UEFA, Αλεξάντερ Τσέφεριν, έχει ήδη κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας ότι οι ποδοσφαιρικές υποδομές της Ιταλίας συγκαταλέγονται στις πιο ανεπαρκείς της Ευρώπης και προειδοποιώντας ότι αν δεν υπάρξει άμεση πρόοδος, η διοργάνωση μπορεί να αφαιρεθεί.
Από την πλευρά της ιταλικής ομοσπονδίας, ο απερχόμενος πρόεδρος Γκαμπριέλε Γκραβίνα υπογράμμισε την έλλειψη χρηματοδότησης, σημειώνοντας ότι, σε αντίθεση με άλλα μεγάλα γεγονότα όπως οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες Μιλάνο-Κορτίνα ή το America’s Cup στη Νάπολη, δεν έχουν εξασφαλιστεί επαρκείς πόροι για το Euro 2032. Παράλληλα, έκανε λόγο για καθυστερήσεις και γραφειοκρατικά εμπόδια που επιβραδύνουν την πρόοδο.
Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι ο διορισμός του ειδικού επιτρόπου για τα γήπεδα, Μάσιμο Σέσα, τέθηκε σε ισχύ μόλις στις αρχές Απριλίου, μήνες μετά την ανακοίνωση της επιλογής του.
Στη «μάχη» για τη φιλοξενία αγώνων βρίσκονται εννέα υποψήφια γήπεδα, μεταξύ των οποίων το νέο Σαν Σίρο, το ανακαινισμένο «Αρτέμιο Φράνκι» στη Φλωρεντία, το Ολίμπικο, καθώς και νέα ή υπό αναβάθμιση έργα σε Νάπολη, Παλέρμο, Κάλιαρι και Σαλέρνο. Ωστόσο, αρκετές υποψηφιότητες έχουν ήδη αποδυναμωθεί ή εγκαταλειφθεί, ενώ εκκρεμούν κρίσιμα ζητήματα χρηματοδότησης και εγκρίσεων.
Ιδιαίτερα περίπλοκη παραμένει η κατάσταση στο Μιλάνο, όπου το σχέδιο για το νέο Σαν Σίρο σκοντάφτει σε πολιτικές εντάσεις και δικαστικές έρευνες, παρά τις διαπραγματεύσεις μεταξύ δήμου και των συλλόγων Ίντερ και Μίλαν.
Το βασικό ζητούμενο έως τον Οκτώβριο είναι η παρουσίαση ώριμων και εγκεκριμένων σχεδίων, συνοδευόμενων από σαφείς εγγυήσεις χρηματοδότησης. Αν αυτό δεν επιτευχθεί, η UEFA διατηρεί το δικαίωμα να ανακαλέσει τη διοργάνωση.
Ο νέος πρόεδρος της ιταλικής ομοσπονδίας, που θα εκλεγεί τον Ιούνιο, καλείται να επιταχύνει τις διαδικασίες, να διευκολύνει τις επενδύσεις και να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ κράτους, τοπικών αρχών και συλλόγων.
Σε διαφορετική περίπτωση, η Ιταλία κινδυνεύει όχι μόνο να χάσει μια διοργάνωση τεράστιας οικονομικής αξίας, αλλά και να υποστεί σοβαρό πλήγμα στο κύρος και την αξιοπιστία του ποδοσφαίρου της.
