Η Χάρις Αλεξίου βρέθηκε καλεσμένη στο “Στούντιο 4” της ΕΡΤ, το απόγευμα της Τετάρτης, προκειμένου να συνομιλήσει για όλα με τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο.
Μάλιστα, μεταξύ άλλων, η αγαπημένη τραγουδίστρια γύρισε πίσω στον χρόνο και μίλησε τόσο για τα παιδικά της χρόνια όσο και για την ανάγκη να αλλάξει πολλές φορές τη ζωή της.
Ειδικότερα, η Χάρις Αλεξίου εξομολογήθηκε αρχικά πως «δεν ξέρω αν έκανα όνειρα που να ‘χουν σχέση με το τραγούδι ή μ’ αυτό που κάνω τώρα στο θέατρο. Λοιπόν, αισθάνομαι ότι άλλαξα τη ζωή μου αρκετές φορές. Δηλαδή από παιδάκι, οκτώ χρονών, που ήρθα στην Αθήνα με την οικογένειά μου, μετά που χάσαμε τον μπαμπά μου και άρχισε η πιο σκληρή ζωή της επιβίωσης».
«Γιατί φύγαμε από ένα αγροτικό περιβάλλον, ήρθαμε εδώ και βγήκε η μάνα μου να μας συντηρήσει που δεν είχε δουλέψει ποτέ ως τότε στη ζωή της. Μέχρι που κατάφερε αυτή η γυναίκα και έκτισε ξανά ζωή. Δίπλα σ’ αυτήν μάθαινα κι εγώ».
«Με τη δουλειά, “πρέπει να δουλέψουμε”, αυτό έμαθα. Δουλεύουμε σημαίνει ότι επιβιώνουμε, είμαστε ζωντανοί, μπορούμε να δημιουργήσουμε, τραγουδάμε. Γιατί είμαστε άνθρωποι που κάνουν μια συντροφιά με τους γείτονες, με τους φίλους. Συνέβαιναν πράγματα πάρα πολύ ωραία μέσα στη φτωχολογιά» συμπλήρωσε, ακόμα, η Χάρις Αλεξίου στη νέα τηλεοπτική της εμφάνιση στην ΕΡΤ και κάνοντας έναν απολογισμό είπε ότι: «κέρδισα πόλλα περισσότερα από αυτά που τολμούσα να ονειρευτώ».
«Δεν υπήρχε αυτή η μοναξιά και αυτό του να μην γνωρίζεις τον διπλανό σου. Όλοι μας φτιάχναμε μικρές κοινωνίες και αυτές έφτιαχναν τις πιο μεγάλες κοινωνίες. Ο ένας έδινε λόγο στον άλλο, ο άλλος κρινόταν και έκρινε τον άλλον και έτσι κάτι χτιζόταν μέσα σ’ αυτό».
