Μια εκ βαθέων εξομολόγηση για τη δύσκολη περίοδο που βίωσε πρόσφατα, έκανε ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης στην εκπομπή «Buongiorno. Ο ηθοποιός, έχοντας χάσει και τους δύο γονείς του μέσα σε ένα εξαιρετικά σύντομο χρονικό διάστημα, περιέγραψε πώς η απώλεια και η μνήμη καθορίζουν πλέον την καθημερινότητά του.

Η «κρίση» του πατέρα του και το κομπλιμέντο-παράσημο

Ιδιαίτερο βάρος έδωσε στη σχέση με τον πατέρα του, ο οποίος – σε αντίθεση με την μητέρα του -πρόλαβε να τον δει στην τρέχουσα παράσταση όπου πρωταγωνιστεί. «Ήταν έντονη συναισθηματικά η βραδιά που ήρθε ο πατέρας μου. Ήταν ο πιο δύσκολος και όμορφος κριτής συνάμα. Έχω πάρει το πιο όμορφο κομπλιμέντο της ζωής μου από εκείνον σε μία παράσταση που δεν του άρεσε και μου είπε “μεγάλωσες”. Μεγάλωσα στο μυαλό του; Στα μάτια του; Δεν ξέρω», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η διαχείριση του πένθους

Η ανάγκη του να κρατήσει ζωντανή τη σύνδεση μαζί τους αποτυπώθηκε σε τατουάζ που κοσμούν και τα δύο του χέρια. Στο ένα εξ αυτών, η αφιέρωση στη μητέρα του κρύβει μια βαθιά φιλοσοφία ζωής: «Υπάρχει εύκολος δρόμος στη ζωή, αλλά αν τον ακολουθήσεις δεν μένει και καμία μνήμη».

Όσο για το πώς βιώνει το σήμερα, ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης δεν κρύφτηκε πίσω από την εικόνα μιας επίπλαστης ψυχραιμίας. «Τώρα είμαι ψύχραιμος. Αν μου μίλαγες δύο μήνες πριν, δεν θα ήμουν. Ψυχοσύνθεση είναι. Μπορεί να δεις κάτι, να ακούσεις ένα τραγούδι και να “διαλυθείς”. Αλλά να έχεις τη δύναμη να παραδεχτείς ότι μπορείς να το κάνεις», εξήγησε.

Μεγαλώνοντας σε ένα σπίτι γεμάτο τέχνη

Η πορεία του προς το θέατρο δεν ήταν τυχαία, καθώς το οικογενειακό περιβάλλον λειτούργησε ως φυτώριο ερεθισμάτων. «Και οι δύο γονείς μου ήταν άνθρωποι οι οποίοι αγαπούσαν πολύ τις τέχνες. Αγαπούσαν όλους τους ανθρώπους της τέχνης, οπότε ήταν μία φυσική εξέλιξη ζώντας μαζί τους να έχω στον χώρο μου ως παιδάκι τέτοια ερεθίσματα. Και επειδή ήταν και πολύ εκφραστικοί άνθρωποι και απίστευτα αστείοι και πολύ τύποι του πάρτι, πάντα είχαμε έναν τρόπο έκφρασης τέτοιο», θυμάται ο ηθοποιός.

Παρά τη σοβαρότητα που απέκτησε ο ίδιος μεγαλώνοντας, αισθάνεται τυχερός για τους ανθρώπους που είχε δίπλα του. «Είμαι ευλογημένος για τη σχέση που είχαμε, γιατί ξέρω πολλούς ανθρώπους που αυτό που έζησαν, δεν ήταν ένας παράδεισος. Οπότε είμαι ευγνώμων σε αυτό το κομμάτι της ζωής μου», κατέληξε.