Το υψηλό οικονομικό κόστος που απαιτεί η διαχείριση της καθημερινότητάς της μετά τη σοβαρή περιπέτεια της υγείας της στη Μαλαισία περιέγραψε η Κατερίνα Βρανά, αποκαλύπτοντας τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σε πρακτικό επίπεδο. Μιλώντας στο περιοδικό Hello και τον Γιάννη Βίτσα, εξήγησε ότι οι ανάγκες που πηγάζουν από την κινητική και οπτική της κατάσταση καθιστούν απαραίτητη την παρουσία υποστηρικτικού προσωπικού σε μόνιμη βάση, γεγονός που απορροφά το σύνολο των εσόδων της.
Αναφερόμενη στις οικονομικές πιέσεις και στα προβλήματα που της άφησε το σηπτικό σοκ, η Κατερίνα Βρανά δήλωσε:
«Ακόμη περνάω πού και πού δύσκολα οικονομικά, γιατί είναι τεράστια τα έξοδα. Χρειάζομαι βοηθό, κυρίως επειδή η όρασή μου δεν έχει επιστρέψει τελείως ιδίως το βράδυ, δεν βλέπω σχεδόν καθόλου. Πολύ συχνά δεν μπορώ να υπολογίσω αποστάσεις και δεν βλέπω λακκούβες στον δρόμο.
Αν οδηγήσω μόνη μου το αμαξίδιο, μπορεί να γίνω πιο… ανάπηρη. Χρειάζομαι δύο γυναίκες δύο οκτάωρα, το πρωί και το βράδυ, κι αυτό είναι πολυέξοδο, συν οι φυσικοθεραπείες και οι λογοθεραπείες.
Χαίρομαι πάρα πολύ που τα βγάζω πέρα με τη δουλειά μου. Δυστυχώς, δεν μπορώ να βάλω τίποτα στην άκρη ακόμη. Ο πρώτος χρόνος με ζόρισε πολύ οικονομικά. Βοήθησαν οι φίλοι, η οικογένεια και οι συνάδελφοί μου.
Ένιωσα φοβερή στήριξη, κι αυτό επίδρασε καταλυτικά στην ψυχολογία μου. Αισθάνθηκα ότι ο κόσμος με νοιάζεται. Ακόμη το αισθάνομαι. Εισπράττω πολλή αγάπη από το κοινό».
Η εικόνα του σώματος και οι ανασφάλειες στις σχέσεις
Οι αλλαγές που επήλθαν στον τρόπο ζωής της επηρέασαν άμεσα και την προσωπική της ταυτότητα, δημιουργώντας νέες επιφυλάξεις γύρω από το κομμάτι του φλερτ και των συντροφικών σχέσεων. Η ίδια περιέγραψε πώς εισπράττει πλέον τη δική της εξωτερική εμφάνιση μέσα στο κοινωνικό περιβάλλον:
«Έκαναν σχέση μετά από αυτό αλλά το φοβόμουν πάρα πολύ. Νομίζω ότι η μεγαλύτερη ανασφάλειά μου έχει να κάνει με αυτό. Από μένα ξεκινά. Εγώ πια βλέπω τον εαυτό μου αλλιώς, το σώμα μου δεν λειτουργεί όπως λειτουργούσε.
Παλιά έμπαινα σε ένα δωμάτιο με αυτοπεποίθηση, ήμουν ψηλή κοπέλα, με ωραίο μαλλί, ωραίο στήθος. Τώρα μπαίνω σε ένα δωμάτιο τσουλώντας. Είναι άλλη αίσθηση. Οπότε, δεν ξέρω αν εγώ με θεωρώ σέξι. Δεν ξέρω αν κάποιος με θεωρεί σέξι».
Κλείνοντας την τοποθέτησή της, η Κατερίνα Βρανά αναφέρθηκε στην εσωτερική μάχη που δίνει με τις σκέψεις της, αλλά και στο πώς μια πρόσφατη εμπειρία τη βοήθησε να ξεπεράσει εν μέρει αυτούς τους προβληματισμούς:
«Έχω την ανασφάλεια που μπορεί να μην ισχύει του ποιος θα ήθελε να είναι με κάποια που έχει τόσες βλάβες, δεν έχει ισορροπία, δεν βλέπει, μιλά σαν μεθυσμένη. Το κουβαλώ και παλεύω πολύ με αυτό. Η σχέση που έκανα με βοήθησε πολύ, γιατί εκείνος ήταν τελείως άνετος, δεν είχε κανένα θέμα».
