Σοβαρές διαφωνίες στο ανώτατο επίπεδο της ιρανικής ηγεσίας έχουν ξεσπάσει ανάμεσα στον πρόεδρο Μασουντ Πεζεσκιάν και τον επικεφαλής των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) Άχμαντ Βαχίντι, σε μια κρίσιμη φάση του πολέμου που ήδη διαλύει την οικονομία και επιβαρύνει δραματικά την καθημερινότητα των πολιτών. Σύμφωνα με ενημερωμένες πηγές, ο Πεζεσκιάν έχει επιτεθεί στη στρατηγική κλιμάκωσης του IRGC και στις συνεχείς επιθέσεις σε γειτονικές χώρες, προειδοποιώντας ότι χωρίς κατάπαυση του πυρός η ιρανική οικονομία μπορεί να καταρρεύσει πλήρως μέσα σε τρεις έως τέσσερις εβδομάδες.
Ήδη από τις 7 Μαρτίου, ο πρόεδρος εμφανίστηκε σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα ζητώντας συγγνώμη για τις «πυρ κατά βούληση» επιθέσεις των ενόπλων δυνάμεων και καλώντας σε άμεσο τερματισμό τους, ωστόσο οι επιθέσεις συνεχίστηκαν, αναδεικνύοντας τα όρια της πολιτικής του επιρροής πάνω στον στρατιωτικό μηχανισμό. Παράλληλα, ζήτησε την αποκατάσταση των εκτελεστικών και διαχειριστικών αρμοδιοτήτων της κυβέρνησης, αίτημα που ο Βαχίντι απέρριψε κατηγορηματικά, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι δεν προχώρησε σε «δομικές μεταρρυθμίσεις» πριν από το ξέσπασμα της σύγκρουσης.
Την ώρα που ο πόλεμος μπαίνει στην πέμπτη εβδομάδα, τα σημάδια οικονομικής ασφυξίας είναι εμφανή: σε μεγάλες πόλεις, πολλά ΑΤΜ είναι άδεια, εκτός λειτουργίας ή δύσκολα προσβάσιμα, ενώ οι διαδικτυακές υπηρεσίες μεγάλων τραπεζών, όπως η Bank Melli, διακόπτονται περιοδικά. Δημόσιοι υπάλληλοι καταγγέλλουν ότι μισθοί και επιδόματα για ευρείες κατηγορίες εργαζομένων δεν έχουν καταβληθεί κανονικά τους τελευταίους τρεις μήνες, σε ένα περιβάλλον όπου ο πληθωρισμός στα βασικά αγαθά είχε ήδη φτάσει σε τριψήφια επίπεδα, 105%–115%, πριν ξεσπάσει ο πόλεμος.
Δυτικά και ισραηλινά μέσα ενημέρωσης εντοπίζουν πλέον «ρωγμές» στον σκληρό πυρήνα του καθεστώτος, εκτιμώντας ότι η ανοιχτή αντιπαράθεση ανάμεσα στο προεδρικό μέγαρο και τους IRGC δεν αφορά μόνο την τακτική του πολέμου αλλά και τη μελλοντική αρχιτεκτονική της εξουσίας στην Τεχεράνη. Ο Πεζεσκιάν εμφανίζεται να εκπροσωπεί την αγωνία ενός τμήματος της ελίτ που βλέπει πως η ανεξέλεγκτη στρατιωτική κλιμάκωση απειλεί να τινάξει στον αέρα την κοινωνική συνοχή και την οικονομική αντοχή του καθεστώτος, ενώ οι Φρουροί της Επανάστασης δείχνουν αποφασισμένοι να διατηρήσουν τον πλήρη έλεγχο των κρίσιμων αποφάσεων, ακόμη και με τίμημα μια παρατεταμένη εσωτερική φθορά.
