Τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη του κοινού πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν, η σύγκρουση έχει εισέλθει σε μια ασαφή και αβέβαιη φάση, με αντιφατικά μηνύματα και δηλώσεις που συχνά δεν συνάδουν με την πραγματικότητα στο πεδίο. Οι δημόσιες τοποθετήσεις του Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να διαψεύδονται από τις εξελίξεις, δημιουργώντας σύγχυση για την πραγματική κατάσταση και τους στόχους της επιχείρησης.
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει ότι ο πόλεμος είναι «σχεδόν πλήρως ολοκληρωμένος», ωστόσο νέες αμερικανικές χερσαίες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης μιας εκστρατευτικής μονάδας πεζοναυτών, κατευθύνονται προς την περιοχή. Παράλληλα, ενώ έχει υποστηρίξει ότι η σύγκρουση «οδεύει προς το τέλος της», οι βομβαρδισμοί και οι πυραυλικές επιθέσεις από ΗΠΑ και Ισραήλ κατά ιρανικών στόχων συνεχίζονται αμείωτα.
Την ίδια στιγμή, το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, ενός κρίσιμου γεωγραφικού σημείου από το οποίο διέρχεται περίπου το 20% των παγκόσμιων εξαγωγών πετρελαίου, χαρακτηρίστηκε από τον Αμερικανό πρόεδρο ως «απλός στρατιωτικός ελιγμός». Ωστόσο, μέχρι στιγμής, μόνο πλοία εγκεκριμένα από το Ιράν διέρχονται από την περιοχή. Αν και ο ίδιος έχει υποστηρίξει ότι ο ιρανικός στρατός έχει «εξουδετερωθεί», επιθέσεις με drones και πυραύλους συνεχίζονται, φτάνοντας μάλιστα μέχρι την κοινή βάση ΗΠΑ-Ηνωμένου Βασιλείου στο Ντιέγκο Γκαρσία.
Σε ανάρτησή του το βράδυ του Σαββάτου στο Truth Social, ο Ντόναλντ Τραμπ απείλησε με περαιτέρω κλιμάκωση, προειδοποιώντας ότι εάν το Ιράν δεν ανοίξει «πλήρως και χωρίς απειλές» τα Στενά του Ορμούζ εντός 48 ωρών, οι αμερικανικές δυνάμεις θα αρχίσουν να πλήττουν ιρανικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας, «ξεκινώντας από τον μεγαλύτερο».
Ωστόσο, μία ημέρα νωρίτερα, ο ίδιος είχε δημοσιεύσει στην ίδια πλατφόρμα έναν αριθμημένο κατάλογο στρατιωτικών στόχων των ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του Ιράν, δηλώνοντας ότι βρίσκονται «πολύ κοντά» στην επίτευξή τους. Στη λίστα αυτή, που αποτελεί την πιο αναλυτική τοποθέτησή του από την έναρξη της σύγκρουσης, περιλαμβάνονται η αποδυνάμωση ή καταστροφή του ιρανικού στρατού, των αμυντικών υποδομών και του πυρηνικού προγράμματος, καθώς και η προστασία των αμερικανικών συμμάχων στην περιοχή.
Αξιοσημείωτο είναι ότι στους στόχους αυτούς δεν περιλαμβάνεται η διασφάλιση των Στενών του Ορμούζ, με τον Ντόναλντ Τραμπ να δηλώνει ότι αυτό θα πρέπει να αποτελεί ευθύνη άλλων χωρών που εξαρτώνται περισσότερο από το πετρέλαιο του Κόλπου. Ο ίδιος έχει επανειλημμένα τονίσει ότι οι ΗΠΑ είναι καθαρός εξαγωγέας ενέργειας και δεν εξαρτώνται από το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής, παραβλέποντας ωστόσο τη διεθνή φύση της αγοράς ορυκτών καυσίμων, όπου οι διακυμάνσεις των τιμών επηρεάζουν άμεσα και τις τιμές καυσίμων στις ΗΠΑ.
Στην ίδια ανάρτηση δεν υπήρξε καμία αναφορά σε αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν. Έχουν επίσης εγκαταλειφθεί προηγούμενες δηλώσεις περί «άνευ όρων παράδοσης» ή έγκρισης του επόμενου ηγέτη της χώρας, που είχαν διατυπωθεί τις πρώτες ημέρες του πολέμου. Με βάση τους πιο πρόσφατους στόχους που παρουσίασε, είναι πιθανό οι ΗΠΑ να τερματίσουν την επιχείρηση με την υφιστάμενη ιρανική ηγεσία να παραμένει στην εξουσία, τις εξαγωγές πετρελαίου να συνεχίζονται και το Ιράν να διατηρεί κάποιο επίπεδο ελέγχου στα Στενά του Ορμούζ.
Εάν αυτό το ενδεχόμενο θεωρείται μη ικανοποιητικό για έναν πόλεμο που, σύμφωνα με τον πρόεδρο και τους συνεργάτες του, ξεκίνησε με την Ιρανική Επανάσταση του 1979 και στόχο είχε την ολοκληρωτική του κατάληξη, υπάρχει και μια εναλλακτική πορεία που περιλαμβάνει τις αμερικανικές χερσαίες δυνάμεις που ήδη κατευθύνονται προς τη Μέση Ανατολή.
Πριν από λίγο περισσότερο από μία εβδομάδα, αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι μια εκστρατευτική μονάδα πεζοναυτών, αποτελούμενη από περίπου 2.500 στρατιώτες και συνοδευόμενη από πλοία και αεροσκάφη, αναχώρησε από την Ιαπωνία με προορισμό τη Μέση Ανατολή, όπου αναμένεται να φτάσει τις επόμενες ημέρες. Παράλληλα, μια δεύτερη δύναμη αντίστοιχου μεγέθους αναχώρησε πρόσφατα από τη βάση της στην Καλιφόρνια, με εκτιμώμενη άφιξη στα μέσα Απριλίου.
Στρατιωτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να σχεδιάζουν την κατάληψη του νησιού Χαργκ, μιας περιοχής περίπου 21 τετραγωνικών χιλιομέτρων που φιλοξενεί τον βασικό τερματικό σταθμό εξαγωγής πετρελαίου του Ιράν, όπως τονίζει σε ανάλυσή του το BBC. Μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε θεωρητικά να διακόψει τις εξαγωγές πετρελαίου της χώρας, στερώντας της κρίσιμα έσοδα και εξαναγκάζοντάς την σε μεγαλύτερες παραχωρήσεις προς τις ΗΠΑ για τον τερματισμό των εχθροπραξιών.
Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε την Παρασκευή ότι δεν πρόκειται να αποστείλει χερσαίες δυνάμεις στο Ιράν, προσθέτοντας ωστόσο: «Αν το έκανα, σίγουρα δεν θα σας το έλεγα», ενισχύοντας περαιτέρω την αβεβαιότητα γύρω από τις πραγματικές προθέσεις του.
Η πιθανότητα μιας τέτοιας κίνησης προκάλεσε την αντίδραση των ιρανικών κρατικών μέσων ενημέρωσης, τα οποία μετέδωσαν το Σάββατο ότι οποιαδήποτε επίθεση στο νησί Χαργκ θα οδηγήσει το Ιράν στο να προκαλέσει «ανασφάλεια» στην Ερυθρά Θάλασσα, να ακόμη κρίσιμο σημείο για τη διεθνή ναυσιπλοΐα και να «βάλει φωτιά» σε ενεργειακές εγκαταστάσεις σε ολόκληρη την περιοχή.
Η προειδοποίηση αυτή αναδεικνύει τους κινδύνους που θα συνεπαγόταν μια περαιτέρω κλιμάκωση από πλευράς ΗΠΑ, η οποία θα εξέθετε ακόμη περισσότερο τις αμερικανικές δυνάμεις σε ιρανικά αντίποινα.
Νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, αμερικανικά μέσα ανέφεραν ότι η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ προετοιμάζεται να ζητήσει από το Κογκρέσο χρηματοδότηση έκτακτης ανάγκης ύψους 200 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τη συνέχιση της στρατιωτικής επιχείρησης στο Ιράν. Ένα τέτοιο αίτημα υποδηλώνει ότι, αντί να ολοκληρώνεται, ο πόλεμος ενδέχεται να εξελίσσεται σε μια μακροχρόνια και δαπανηρή σύγκρουση.
Η αρχική αντίδραση από το Κογκρέσο, ακόμη και από συμμάχους του προέδρου στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, υπήρξε επιφυλακτική. Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής από το Τέξας, Τσιπ Ρόι, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Μιλάμε για ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων. Μιλάμε για μια εκτεταμένη στρατιωτική δραστηριότητα τέτοιου είδους. Χρειάζονται πολύ περισσότερες ενημερώσεις και εξηγήσεις για το πώς θα χρηματοδοτηθεί και ποια είναι η αποστολή».
Η λεγόμενη «ομίχλη του πολέμου» δεν επηρεάζει μόνο τον σχεδιασμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων, αλλά και την αντίληψη των πολιτικών και της κοινής γνώμης. Ο πόλεμος στο Ιράν φαίνεται να βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σημείο καμπής, με την κατεύθυνση που θα ακολουθήσει από εδώ και πέρα να παραμένει αβέβαιη και δύσκολο να προβλεφθεί.
