Μια άγνωστη πτυχή για τον τρόπο που λειτουργούν οι εσωτερικές ισορροπίες στους ναούς αναφορικά με τις ομόφυλες οικογένειες παρουσίασε ο Μιχάλης Οικονόμου, εξηγώντας τη δική του εμπειρία από τις επαφές του με τον κλήρο.
Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» την Πέμπτη 18 Ιουνίου, ο ηθοποιός υποστήριξε ότι η επίσημη ρητορική δεν εκφράζει το σύνολο των ιερέων, καθώς πολλοί επιλέγουν τη σιωπή για να αποφύγουν τις εσωτερικές κυρώσεις.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Παρόλα αυτά να πω πως υπάρχει μια τάση της εκκλησίας, που δεν ακούγεται, γιατί αν ακουστεί είναι πολύ πιθανό να δεχθεί άσχημα πράγματα, πολύ ανοιχτή και αγαπητική»
Ο ίδιος εξήγησε ότι αυτή η κατάσταση διαμορφώνει και τις προσωπικές του επιλογές για την οικογένειά του, σημειώνοντας:
«O λόγος που εκφέρεται πολύ συχνά από τη μεριά των ανθρώπων της Εκκλησίας μπορεί να πληγώσει πάρα πολύ οικογένειες και ανθρώπους σαν εμάς. Γι’ αυτό έχω επιλέξει να πηγαίνω σε εκκλησίες και μέρη τέτοια που αγκαλιάζουν μια τάση της Εκκλησίας που είναι πιο ανοιχτή και πιο αγαπητική»
Τα δεδομένα για τη βάπτιση παιδιού και η οδηγία της ιεραρχίας
Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε και η διαδικασία που απαιτείται για τη βάπτιση παιδιού, με τον Μιχάλη Οικονόμου να ξεκαθαρίζει πως η σειρά των νομικών πράξεων έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δική τους περίπτωση, καθώς ο γιος τους βαπτίστηκε πριν από την υπογραφή του πολιτικού γάμου με τον σύντροφό του, Γιώργο Μακρή.
Ο ηθοποιός περιέγραψε το πλαίσιο που ισχύει αυτή τη στιγμή:
«Ευτυχώς, για την ώρα, δεν ανήκουμε στα δογματικά ζητήματα. Παίζουν πολύ ρόλο οι πεποιθήσεις του κάθε ιερέα. Δεν είχαμε δυσκολία να βαπτίσουμε το παιδί μας γιατί το κάναμε πριν γίνει ο πολιτικός γάμος. Όμως, για ένα νέο ζευγάρι που έχει κάνει τον πολιτικό γάμο, υπάρχει μια οδηγία από την εκκλησία ότι δεν μπορεί να βαπτίσει το παιδί του»
Η ανάγκη για ουσιαστική πίστη και συμμετοχή
Παράλληλα, ο Μιχάλης Οικονόμου θέλησε να διαχωρίσει τα κίνητρα των γονέων που επιδιώκουν την τέλεση των μυστηρίων, τονίζοντας ότι για μεγάλο μέρος της κοινότητας δεν πρόκειται για μια τυπική ή κοινωνική υποχρέωση, αλλά για ζήτημα εσωτερικής ανάγκης.
«Εντάξει, ο καθένας μπορεί να θέλει να το κάνει καθαρά για τυπικούς λόγους αλλά υπάρχουν και πολλοί άνθρωποι που πιστεύουν και θέλουν να το κάνουν επειδή, πραγματικά, θέλουν να συμμετέχουν με τα παιδιά τους στα μυστήρια της εκκλησίας» κατέληξε, περιγράφοντας την επιθυμία των ομόφυλων ζευγαριών για ισότιμη πνευματική αντιμετώπιση.
