Μια ιδιαίτερη αναδρομή στα πρώτα του βήματα έκανε ο Τάκης Ζαχαράτος το βράδυ του Σαββάτου, φιλοξενούμενος της Ζέτας Μακρυπούλια στην τηλεόραση του ΑΝΤ1. Η εκπομπή Moments εστίασε στις ρίζες του καλλιτέχνη, γυρίζοντας τον χρόνο πίσω στην εποχή που ο ίδιος εργαζόταν ως κομμωτής στην Πάτρα, πριν η πορεία του πάρει τη γνωστή τροπή προς τη σκηνή.
Η ατμόσφαιρα φορτίστηκε απότομα όταν στην οθόνη εμφανίστηκε η 95χρονη Βάσω Στεφανοπούλου. Η γυναίκα αυτή, που υπήρξε πελάτισσά του και μετέπειτα συνεργάτιδα ως μοδίστρα, μίλησε για τη σχέση τους με λόγια που ξεπερνούν την τυπική γνωριμία.
«Είναι ένα εξαιρετικό παιδί. Δεν τον αλλάζω με τα παιδιά μου, τόσο πολύ τον αγαπάω», δήλωσε η κυρία Βάσω, προκαλώντας την άμεση αντίδραση του περφόρμερ.
«Συγγνώμη, πάει ο στόκος»
Η εικόνα της αγαπημένης του φίλης έφερε δάκρυα στα μάτια του καλεσμένου, ο οποίος δυσκολεύτηκε να κρύψει τη φόρτισή του. Προσπαθώντας να διαχειριστεί την ένταση της στιγμής, ο Τάκης Ζαχαράτος απευθύνθηκε στην κάμερα σαν να μιλούσε απευθείας σε εκείνη.
«Αχ Βάσω μου, σ’ αγαπώ πάρα πολύ! Σε αγαπώ, σε αγαπώ, σε αγαπώ», αναφώνησε σκουπίζοντας το πρόσωπό του.
Παρά τη συγκίνηση, το χιούμορ που τον χαρακτηρίζει δεν άργησε να εμφανιστεί, με τον ίδιο να σχολιάζει την κατάσταση του μακιγιάζ του λέγοντας: «συγνώμη! Πάει ο στόκος».
Το παιχνίδι της ζωής και οι άνθρωποι που τον πίστεψαν
Συνεχίζοντας την αφήγησή του στην εκπομπή Moments, ο δημοφιλής καλλιτέχνης θυμήθηκε τις «τρέλες» της νεανικής του ηλικίας, όταν προσπαθούσε να αποτυπώσει τη λάμψη της Αλίκης Βουγιουκλάκη στα χτενίσματα των γυναικών που τον εμπιστεύονταν.
«Υπέροχη. Οπωσδήποτε θα πάω να κάνω αυτό που της έχω τάξει. Μαζί με την κυρία Ελένη, σ’ αυτή τη βεράντα στου Μαρούδα που πήγαινα, πήγαινε ένας τρελός και τους έλεγε… θα ράψουμε τώρα. Ό,τι τρέλα, χτενίσματα της Αλίκης, τα πάντα», περιέγραψε αναφερόμενος στη δημιουργική του ορμή εκείνης της περιόδου.
Κλείνοντας αυτό το κεφάλαιο της συνέντευξης, ο Τάκης Ζαχαράτος στάθηκε στην τύχη που είχε να βρεθεί δίπλα σε ανθρώπους που δεν τον έκριναν, αλλά έγιναν συμμέτοχοι στο όραμά του.
«Είμαι πάρα πολύ τυχερός που συνάντησα ανθρώπους, όπως η κυρία Βάσω και τα κορίτσια μου εδώ, που κατάλαβαν την τρέλα μου και κατάλαβαν ότι βλέπω την ζωή σαν παιχνίδι. Μου επέτρεψαν να παίξω και αυτές να παίξουν μαζί μου, τις ευχαριστώ πάρα πολύ», κατέληξε, αναδεικνύοντας τη σημασία της αποδοχής στα πρώτα του βήματα στην Πάτρα.
