Ο Αλέκος Φασιανός υπήρξε μια προσωπικότητα που συνδύαζε την υψηλή μόρφωση με μια σχεδόν παιδική περιέργεια για τον κόσμο γύρω του. Η κόρη του, Βικτώρια Φασιανού, μιλώντας στην εκπομπή «Στούντιο 4» , φώτισε πτυχές του χαρακτήρα του που απέχουν από την εικόνα του απόμακρου καλλιτέχνη.
Η επαφή με την καθημερινότητα
Αν και τρομερά καλλιεργημένος, ο σπουδαίος ζωγράφος αναζητούσε τρόπους να παραμένει γειωμένος με την πραγματικότητα της εποχής του, ακόμα και μέσα από τα πιο «ελαφρά» αναγνώσματα. Η κόρη του αποκάλυψε μια συνήθειά του που προκαλεί ενδιαφέρον:
«Διάβαζε όλα τα gossip περιοδικά για να έρχεται σε επαφή με την καθημερινότητα νομίζω. Ήταν τρομερά μορφωμένος».
Η ίδια εξήγησε πως η αναγνωρισιμότητά του δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο στην κανονικότητα της οικογενειακής τους ζωής, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Δεν μεγάλωσα με τη νοοτροπία ότι ο πατέρας μου ήταν αναγνωρίσιμος».
Ο αθλητικός τύπος και οι «αδυναμίες» του
Μακριά από τα ατελιέ και τις εκθέσεις, ο Αλέκος Φασιανός υπήρξε οπαδός της πειθαρχίας και της επαφής με τη φύση. Σύμφωνα με τη Βικτώρια Φασιανού, η καθημερινότητά του ήταν απαλλαγμένη από καταχρήσεις, καθώς η υγεία και η κίνηση ήταν προτεραιότητες για εκείνον.
«Ο πατέρας μου δεν είχε κακές συνήθειες σε καθημερινό επίπεδο. Ήταν της υγιεινής ζωής, ψάρευε, ήταν αθλητικός τύπος. Οι αδυναμίες του ήταν τα παιδιά του. Μας το έλεγαν όλοι γύρω γύρω ότι ήμασταν αδυναμίες του».
Η κληρονομιά και ο «Γολγοθάς» του Μουσείου
Σήμερα, η Βικτώρια έχει αναλάβει το δύσκολο έργο της διαχείρισης του Μουσείου που φέρει το όνομα του πατέρα της, μια ευθύνη που περιγράφει με ρεαλισμό.
«Εγώ έχω και το Μουσείο που είναι αφιερωμένο στον πατέρα μου, που είναι από μόνο του ένας καθημερινός Γολγοθάς. Υπάρχουν καλές και κακές ημέρες. Ο Αλέκος Φασιανός ήταν πάντα επίμονος. Έλεγε πάντα: πρέπει να προσπαθήσεις ως το τέλος. Σίγουρα στα αφτιά και στο μυαλό μου υπάρχει η έκφραση αυτή».
Ο Αλέκος Φασιανός πίστευε ακράδαντα στη δύναμη της προσωπικής εμπειρίας και των ταξιδιών ως δομικά στοιχεία του χαρακτήρα. Όπως σημείωσε η κόρη του: «Έλεγε, επίσης, ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να πηγαίνει παντού, να ταξιδεύει, να αποκτά τη δική του γνώση κι εμπειρία και να φτιάχνει τη δική του προσωπικότητα. Μου πήρε καιρό να το καταλάβω».
