Το Σάββατο του Λαζάρου, μία από τις πιο συγκινητικές ημέρες της Ορθόδοξης παράδοσης, γιορτάζεται φέτος στις 4 Απριλίου 2026, θυμίζοντας το συγκλονιστικό θαύμα της Ανάστασης του Λαζάρου από τον Ιησού Χριστό.
Ο Λάζαρος ζούσε στη Βηθανία, κοντά στα Ιεροσόλυμα, μαζί με τις αδελφές του, Μάρθα και Μαρία, φιλοξενώντας συχνά τον Ιησού Χριστό.
Όταν ασθένησε βαριά και τελικά πέθανε, οι αδελφές του ενημέρωσαν τον Χριστό. Όταν εκείνος έφτασε, ο Λάζαρος είχε ήδη ταφεί. Συγκινημένος, ζήτησε να ανοίξει ο τάφος και, υψώνοντας το βλέμμα στον ουρανό, φώναξε: «Λάζαρε, δεύρο έξω».
Τότε, μπροστά σε όλους, ο Λάζαρος αναστήθηκε και βγήκε από τον τάφο, τυλιγμένος με το σάβανο, προκαλώντας δέος και συγκίνηση.
Γιατί ο Λάζαρος δεν ξαναγέλασε ποτέ
Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο Λάζαρος μετά την Ανάστασή του δεν ξαναγέλασε ποτέ. Λέγεται πως παρέμεινε σκυθρωπός, καθώς οι εικόνες που αντίκρισε κατά την τετραήμερη παραμονή του στον κόσμο των νεκρών τον σημάδεψαν βαθιά.
Η μοναδική φορά που φέρεται να χαμογέλασε ήταν όταν είδε κάποιον να κλέβει ένα πήλινο αγγείο, σχολιάζοντας χαρακτηριστικά: «Το ένα χώμα κλέβει το άλλο», φράση που αποτυπώνει τη ματαιότητα των υλικών αγαθών.
Τι απέγινε ο Λάζαρος μετά την Ανάσταση
Το θαύμα προκάλεσε έντονη αναστάτωση στους Ιουδαίους, με τους αρχιερείς να θεωρούν τον Λάζαρο ζωντανή απόδειξη της δύναμης του Χριστού και να σχεδιάζουν ακόμη και τη θανάτωσή του.
Έτσι, ο Λάζαρος κατέφυγε στην Κύπρο, όπου συνάντησε τους αποστόλους Απόστολο Παύλο και Απόστολο Βαρνάβα. Εκεί χειροτονήθηκε πρώτος Επίσκοπος Κιτίου, στην αρχαία πόλη Κίτιο.
Σύμφωνα με τον Άγιο Επιφάνιο, ο Λάζαρος έζησε περίπου 30 χρόνια μετά την Ανάστασή του, συνεχίζοντας το έργο του μέχρι την κοίμησή του.
Το Σάββατο του Λαζάρου αποτελεί προάγγελο της Ανάστασης και σηματοδοτεί την είσοδο στη Μεγάλη Εβδομάδα, μεταφέροντας ένα ισχυρό μήνυμα ελπίδας και πίστης.
