Οι εκλογές στο Ισραήλ που θα διεξαχθούν τελικά στις 27 Οκτωβρίου θα είναι οι πρώτες στη χώρα μετά τη χωρίς προηγούμενο επίθεση του ισλαμιστικού παλαιστινιακού κινήματος Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, αλλά και τις επιλογές του Νετανιάχου στον πόλεμο του Ισραήλ και θεωρείται ευρέως από χθες το βράδυ που ανακοινώθηκε η ημερομηνία -και δικαίως- ως δημοψήφισμα για την ηγεσία του πρωθυπουργού. Πολλοί αναλυτές συζητούν αν υπάρχει πιθανότητα ο Νετανιάχου να κερδίσει και αυτές τις εκλογές. Πάντως, παρά την κριτική που του ασκείται, διαθέτει ακόμη τόσο τη βούληση όσο και την πολιτική επιδεξιότητα, ώστε να διασφαλίσει ότι δεν θα τις κερδίσει και κανείς άλλος.
Αν η κατάσταση στο διεθνές σκηνικό ήταν διαφορετική και ήρεμη, δεν θα τολμούσε καν να είναι ξανά υποψήφιος, καθώς βρίσκεται ήδη στο έβδομο έτος της ποινικής του δίκης, η οποία απέχει ακόμη πολύ από την ολοκλήρωσή της. Το Ισραήλ εξακολουθεί να εμπλέκεται σε πολέμους στη Γάζα, τον Λίβανο και το Ιράν, με τους στρατιώτες του να κατέχουν επίσης μια «ζώνη ασφαλείας» εντός της Συρίας, ενώ η «απόλυτη νίκη» που είχε υποσχεθεί σε καθεμία από αυτές τις συγκρούσεις δεν είναι πλέον παρά αντικείμενο σφοδρής αντιπαράθεσης στην Κνεσέτ. Παρ’ όλα αυτά, ο Νετανιάχου έχει εμποδίσει κάθε προσπάθεια σύστασης κρατικής εξεταστικής επιτροπής, η οποία θα διερευνούσε πώς το κράτος βρέθηκε απροετοίμαστο τον Οκτώβριο του 2023. Οι φαινομενικά ακλόνητες στρατηγικές σχέσεις του Ισραήλ τόσο με την κυβέρνηση των ΗΠΑ όσο και με την εβραϊκή διασπορά έχουν υποστεί σοβαρό πλήγμα, χωρίς να προκύπτει κάποιο εμφανές όφελος.
Παράλληλα, η αποτυχία της κυβέρνησης Νετανιάχου, σύμφωνα με την αντιπολίτευση, να αντιμετωπίσει με ειλικρίνεια και ρεαλισμό το ζήτημα της στρατιωτικής θητείας ανδρών, περίπου 90.000 από τους οποίους θεωρούνται πλέον νομικά φυγόστρατοι, συμβαδίζει με τη γενικότερη άρνησή της να αντιμετωπίσει τη δημογραφική και πολιτική μη βιωσιμότητα των ιδιαίτερων προνομίων που έχουν παραχωρηθεί σε αυτή την ταχέως αναπτυσσόμενη κοινότητα -ο ετήσιος ρυθμός αύξησής της είναι ο υψηλότερος στον ανεπτυγμένο κόσμο-, της οποίας οι ηγέτες έχουν συνηθίσει να βλέπουν τα αιτήματά τους να γίνονται αποδεκτά ως αντάλλαγμα για τη στήριξή τους στον κυβερνητικό συνασπισμό.
Μεταξύ 2019 και 2021, το Ισραήλ πραγματοποίησε τέσσερις διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις, καθεμία από τις οποίες κατέληξε ουσιαστικά σε αδιέξοδο. Μόλις το 2022, ο Νετανιάχου κατάφερε να συγκροτήσει έναν σταθερό κυβερνητικό συνασπισμό από κόμματα που θεωρούνταν πολιτικά απομονωμένα, ο οποίος επιβίωσε τα τελευταία τέσσερα χρόνια, επειδή κανένα από τα μέλη του δεν είχε εναλλακτική πολιτική στέγη. Αν αυτή τη φορά αποτύχει να το επαναλάβει, δεν υπάρχει κανένας λόγος να πιστεύει κανείς ότι θα διστάσει να οδηγήσει τη χώρα σε νέες εκλογές, παραμένοντας ο ίδιος στην εξουσία κατά το μεσοδιάστημα. Η προεκλογική εκστρατεία, λοιπόν, αναμένεται έντονη με όλα τα θέματα ανοιχτά.
Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, η πλειονότητα του εκλογικού σώματος μπορεί να είναι ιδιαίτερα επικριτική για τον τρόπο με τον οποίο τερματίστηκε ο πόλεμος στη Γάζα, ή, ακριβέστερα, δεν τερματίστηκε, όμως ελάχιστοι Ισραηλινοί πιστεύουν ότι είναι εφικτή μια μη στρατιωτική λύση, βασισμένη στην αμοιβαία αποδοχή μεταξύ των ίδιων και των Παλαιστινίων. Σίγουρα δεν επιθυμούν να ακούσουν για τον αριθμό των Παλαιστινίων αμάχων που σκοτώθηκαν στον πόλεμο ή για το πόσες κατασκευές παρέμειναν όρθιες στη Λωρίδα της Γάζας. Όσο δύσκολο κι αν είναι να το πιστέψει κανείς, για τους περισσότερους Ισραηλινούς Εβραίους, η κριτική που ασκεί μεγάλο μέρος του δυτικού κόσμου στη συμπεριφορά του Ισραήλ κατά τη διάρκεια του πολέμου αποτελεί απλώς απόδειξη ότι ο αντισημιτισμός εξακολουθεί να είναι ζωντανός.
Και μια λεπτομέρεια που ίσως επηρεάσει την απόφαση των ψηφοφόρων: Ο Νετανιάχου, ο οποίος συμπληρώνει τα 77 του χρόνια τον Οκτώβριο, αποκάλυψε επίσης πρόσφατα ότι, πριν από μερικούς μήνες, είχε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση και ακτινοθεραπεία για καρκίνο του προστάτη. Ο ίδιος δηλώνει ότι έχει πλέον θεραπευτεί.
