Η επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ του Ιράν και των Εμιράτων έχει οδηγήσει το Άμπου Ντάμπι σε εναλλακτικές διαδρομές για τις εξαγωγές του. Η διαμάχη που έχει ξεσπάσει έχει σημαντικές επιπτώσεις και για το ίδιο το Ιράν, το οποίο εισήγαγε μεγάλο μέρος των προϊόντων του από τρίτες χώρες και μέσω λιμανιών των Εμιράτων. Έτσι λοιπόν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα επιταχύνουν την κατασκευή ενός νέου αγωγού, ο οποίος θα διπλασιάσει τη δυνατότητα εξαγωγών μέσω της Φουτζάιρα, μιας λιμενικής πόλης στα ανατολικά της χώρας, καθώς τα κράτη του Κόλπου επιδιώκουν να παρακάμψουν τα Στενά του Ορμούζ.
Ο διάδοχος του θρόνου, σεΐχης Χάλεντ μπιν Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ, ανακοίνωσε πρόσφατα την επίσπευση του έργου του αγωγού Δύσης–Ανατολής (West-East Pipeline), ώστε να «ικανοποιηθούν οι παγκόσμιες ανάγκες», κατά τη διάρκεια εκτελεστικής συνεδρίασης της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου του Άμπου Ντάμπι. Ο αγωγός αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία έως το 2027 και αυτή η επιχειρησιακή ευελιξία θα αυξήσει την παραγωγή ώστε να καλύπτει τις ανάγκες της αγοράς. Κομβικό ρόλο σε αυτές τις δηλώσεις έπαιξε και η απόφαση των Εμιράτων να αποχωρήσουν από τον Οργανισμό Πετρελαιοεξαγωγικών Κρατών (OPEC), προκειμένου να επικεντρωθούν στα «εθνικά τους συμφέροντα». Η χώρα δήλωσε τότε ότι η απόφαση αυτή αποτελεί μέρος του «μακροπρόθεσμου στρατηγικού και οικονομικού οράματός της, καθώς και της εξελισσόμενης ενεργειακής της φυσιογνωμίας».
Με τον αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ, από όπου προηγουμένως διέρχονταν περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου, καθώς και με το νέο ναυτιλιακό πρωτόκολλο του Ιράν στην περιοχή και τις επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές, τα κράτη του Περσικού Κόλπου αναγκάστηκαν να αναζητήσουν εναλλακτικές εμπορικές διαδρομές για να διατηρήσουν τις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Σήμερα, τα ΗΑΕ διαθέτουν τον Αγωγό Αργού Πετρελαίου Άμπου Ντάμπι (ADCOP), μήκους 380 χιλιομέτρων, ο οποίος εκτείνεται από το Χαμπσάν, μια περιοχή πετρελαίου και φυσικού αερίου στο νοτιοδυτικό τμήμα του Άμπου Ντάμπι, έως το λιμάνι της Φουτζάιρα, το οποίο έχει δεχθεί επιθέσεις το τελευταίο διάστημα.
Ο αγωγός, που τέθηκε σε λειτουργία το 2012, έχει δυναμικότητα περίπου 1,5 εκατομμυρίου βαρελιών πετρελαίου ημερησίως και αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές οδούς στη Μέση Ανατολή. Τα ΗΑΕ έχουν επίσης μακροχρόνια διαμάχη με το Ιράν για τα νησιά Μεγάλο Τουνμπ, Μικρό Τουνμπ και Αμπού Μούσα, τα οποία βρίσκονται υπό ιρανικό έλεγχο από το 1971 και θεωρούνται κρίσιμα για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ.
Η Σαουδική Αραβία διαθέτει επίσης τον αγωγό Ανατολής–Δύσης (East-West Pipeline), ο οποίος έχει σχεδιαστεί για να εξάγει το πετρέλαιο του βασιλείου — που συγκεντρώνεται κυρίως στα ανατολικά της χώρας — μέσω των δυτικών ακτών, οι οποίες έχουν επηρεαστεί λιγότερο από τον πόλεμο με το Ιράν.
Ο σαουδαραβικός αγωγός έχει μήκος 1.200 χιλιόμετρα και συνδέει το κέντρο επεξεργασίας πετρελαίου του Αμπκάικ με το λιμάνι Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα. Ο διευθύνων σύμβουλος της κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας Aramco, Αμίν Νάσερ, τον έχει χαρακτηρίσει «ζωτικής σημασίας σωσίβια γραμμή» για το βασίλειο. Το Ομάν από την πλευρά του διαθέτει εκτεταμένη ακτογραμμή εκτός των Στενών του Ορμούζ, ενώ το Κουβέιτ, το Ιράκ, το Κατάρ και το Μπαχρέιν εξαρτώνται σχεδόν πλήρως από τη συγκεκριμένη θαλάσσια οδό για τις εμπορικές τους αποστολές.
Από την έναρξη του πολέμου, τα Εμιράτα αποτέλεσαν σε μεγάλο βαθμό στόχο των αντιποίνων του Ιράν, που εξαπέλυσε εναντίον της χώρας πάνω από 2.800 πυραύλους και drones, τα περισσότερα από κάθε άλλη χώρα που δέχθηκε επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ. Αυτό έπληξε την εναέρια κυκλοφορία, τον τουρισμό και την αγορά ακινήτων των Εμιράτων. Και γι’ αυτό δεν κάθισε με σταυρωμένα τα χέρια.
