Το πάλαι ποτέ ισχυρό πολιτικό σύστημα που διαμόρφωσε ο Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία φαίνεται να αντιμετωπίζει πιέσεις, μετά τη βαριά ήττα στις εκλογές, οι οποίες προέρχονται από μεταβολές στο εσωτερικό του ίδιου του μηχανισμού εξουσίας. Πρόσωπα που συνδέονταν για χρόνια με το κυβερνητικό σύστημα άρχισαν να αμφισβητούν τη σταθερότητα και την πολιτική ανθεκτικότητα του μοντέλου εξουσίας που οικοδομήθηκε γύρω από τον Ούγγρο πρωθυπουργό.
Ο μηχανισμός εξουσίας του Βίκτορ Όρμπαν αναπτύχθηκε σταδιακά μετά την επιστροφή του στην εξουσία το 2010 και στηρίχθηκε σε ένα εκτεταμένο δίκτυο προσωπικών σχέσεων, πολιτικής πίστης και οικονομικών δεσμών. Το σύστημα λειτουργούσε όχι μόνο μέσω των επίσημων κρατικών θεσμών, αλλά και μέσω ανεπίσημων δομών επιρροής, οι οποίες επέτρεπαν στον στενό κύκλο του Όρμπαν να διατηρεί ισχυρό έλεγχο σε τομείς της πολιτικής, της οικονομίας και των μέσων ενημέρωσης.
Σύμφωνα με το visegradinsight η σταθερότητα του ουγγρικού μοντέλου βασίστηκε για χρόνια στην πεποίθηση πως η κυριαρχία του Βίκτορ Όρμπαν και του Fidesz ήταν ουσιαστικά αδιαμφισβήτητη. Η εικόνα πολιτικής ανωτερότητας ενίσχυε τη συνοχή του κυβερνητικού στρατοπέδου και λειτουργούσε ως παράγοντας πειθαρχίας για όσους συνδέονταν με το σύστημα. Πολλοί πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες παρέμεναν στο πλευρό της κυβέρνησης, επειδή θεωρούσαν ότι η θέση και η επιρροή τους εξαρτώνται από τη διατήρηση της πολιτικής κυριαρχίας του κυβερνώντος κόμματος.
Το δημοσίευμα αναφέρει ότι η εικόνα αυτή άρχισε να αποδυναμώνεται, όταν πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις δημιούργησαν αμφιβολίες για τη μακροχρόνια ανθεκτικότητα του συστήματος. Οι εσωτερικές διαφοροποιήσεις έγιναν πιο ορατές όταν πρόσωπα που ανήκαν για χρόνια στον κύκλο εξουσίας άρχισαν να εκφράζουν δυσαρέσκεια ή να αποστασιοποιούνται από το κυβερνητικό μοντέλο. Σε υβριδικά πολιτικά συστήματα η πολιτική πίστη συνδέεται συχνά με την αίσθηση ισχύος και σταθερότητας του ηγέτη και, όταν αυτή η εικόνα αρχίζει να κλονίζεται, μεταβάλλονται και οι εσωτερικές ισορροπίες.
Το ουγγρικό μοντέλο αποτέλεσε επί χρόνια σημείο αναφοράς για άλλα ανελεύθερα πολιτικά κινήματα στην Ευρώπη, καθώς συνδύασε εκλογική νομιμοποίηση με αυξημένο έλεγχο κρατικών και οικονομικών μηχανισμών. Ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυση, η ίδια η δομή αυτού του συστήματος το καθιστά ευάλωτο όταν αρχίζει να περιορίζεται η εμπιστοσύνη των εσωτερικών συμμάχων προς την πολιτική κυριαρχία του ηγέτη.
Τρέχουν να σωθούν
Ο Μάγιαρ έχει ξεκαθαρίσει ότι επί των ημερών του η Ουγγαρία δεν θα λειτουργεί πλέον ως ασφαλές καταφύγιο για διεφθαρμένους αξιωματούχους ή πολιτικούς συμμάχους που προσπαθούν να αποφύγουν διώξεις.
Ένας από τους πρώτους που φάνηκε να λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις απειλές αυτές ήταν ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης της Πολωνίας, Ζμπίγκνιεφ Ζιόμπρο. Την Κυριακή, μόλις 36 ώρες μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Μάγιαρ, ο Ζιόμπρο επιβεβαίωσε ότι εγκατέλειψε την Ουγγαρία.
«Βρίσκομαι στις Ηνωμένες Πολιτείες», δήλωσε στο δεξιό πολωνικό τηλεοπτικό δίκτυο Republika. «Έφτασα χθες και αυτή είναι η τρίτη φορά που ταξιδεύω στη χώρα», συμπλήρωσε.
Ο Ζιόμπρο είχε λάβει άσυλο στην Ουγγαρία πέρυσι, ενώ στην Πολωνία αντιμετωπίζει σειρά κατηγοριών, μεταξύ των οποίων κατάχρηση εξουσίας, ηγεσία οργανωμένης εγκληματικής ομάδας και φερόμενη εκτροπή δημόσιων πόρων για την αγορά λογισμικού κατασκοπείας με στόχο την παρακολούθηση πολιτικών αντιπάλων. Σε περίπτωση καταδίκης του, ενδέχεται να αντιμετωπίσει ποινή φυλάκισης έως και 25 ετών.
Ο Κέρνερ, δημοσιογράφος με έδρα τη Βουδαπέστη και συνεργάτης του ουγγρικού ενημερωτικού ιστότοπου 24.hu, είχε εκτιμήσει ότι ο Ζιόμπρο πιθανότατα θα συγκαταλεγόταν στους πρώτους στόχους του Μάγιαρ, κυρίως επειδή ο νέος πρωθυπουργός επιδιώκει να αποκαταστήσει τις σχέσεις τόσο με τον φιλοευρωπαίο πρωθυπουργό της Πολωνίας, Ντόναλντ Τουσκ, όσο και με την ομάδα του Βίζεγκραντ. Οι σχέσεις εντός της σημαντικής αυτής συμμαχίας της ανατολικής Ευρώπης, στην οποία συμμετέχουν επίσης η Τσεχία και η Σλοβακία, είχαν επιδεινωθεί σημαντικά κατά τη διακυβέρνηση Όρμπαν λόγω της φιλορωσικής στάσης του.
«Αν η Πολωνία το ζητούσε, ο Μάγιαρ έχει ήδη δηλώσει ότι θα τους παρέδιδε», είπε ο Κέρνερ, αναφερόμενος τόσο στον Ζιόμπρο όσο και στον πρώην αναπληρωτή του, Μάρτσιν Ρομανόφσκι, ο οποίος επίσης είχε λάβει άσυλο επί κυβέρνησης Όρμπαν.
Ο ίδιος σημείωσε ακόμα ότι πρόσωπα που απέκτησαν τεράστιες περιουσίες κατά την προηγούμενη κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένων επιχειρηματιών που θεωρούνται ευρέως ως εκπρόσωποι του παλαιού καθεστώτος, ενδέχεται σύντομα να βρεθούν υπό πίεση.
Τις εβδομάδες πριν από την ορκωμοσία του Μάγιαρ, η εφημερίδα The Guardian ανέφερε ότι αρκετοί πρώην συνεργάτες του Όρμπαν φέρονται να είχαν ήδη αρχίσει να μεταφέρουν τα πλούτη τους εκτός Ουγγαρίας, φοβούμενοι τη δέσμευση του νέου πρωθυπουργού να πατάξει τη διαφθορά.
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, ορισμένοι εξέταζαν και το ενδεχόμενο εξασφάλισης αμερικανικής βίζας, «ελπίζοντας να βρουν εργασία σε ιδρύματα που συνδέονται με το Maga».
