Ο όρος “Rogue State” (κράτος-ταραχοποιός ή κράτος-παρίας) χρησιμοποιούνταν ιστορικά από τις ΗΠΑ για να περιγράψουν χώρες όπως η Βόρεια Κορέα, το Αφγανιστάν ή το Ιράν. Μια ανάλυση στο περιοδικό «The Atlantic» χρησιμοποιεί τον ίδιο όρο για να περιγράψει, όχι το Ιράν, αλλά την ίδια την Αμερική. Η ανάλυση υποστηρίζει ότι η Ουάσινγκτον, από εγγυητής της παγκόσμιας τάξης, βρέθηκε να παραβιάζει πλέον τους διεθνείς κανόνες που η ίδια δημιούργησε, εξ ου και την χαρακτηρίζει ως το νέο «κράτος-παρία».

Η εποχή της «Αμερικανικής Δύναμης-Ταραχοποιού» και το τέλος των συμμαχιών

Ο πόλεμος των ΗΠΑ με το Ιράν, ανεξάρτητα από την έκβασή του, σηματοδοτεί μια ιστορική καμπή: την αποκάλυψη μιας κατακερματισμένης, πολυπολικής πραγματικότητας όπου η Αμερική εμφανίζεται πιο αδύναμη και απομονωμένη από κάθε άλλη φορά μετά τη δεκαετία του 1930. Ακόμα και μια στρατιωτική επιτυχία κατά της Τεχεράνης θα είναι «πύρρειος», εάν επιταχύνει την κατάρρευση του συστήματος συμμαχιών που επί οκτώ δεκαετίες αποτελούσε την πραγματική πηγή ισχύος των ΗΠΑ.

Ρωσία και Κίνα: Οι μεγάλοι κερδισμένοι

Ενώ οι ΗΠΑ αναλώνονται στη Μέση Ανατολή, οι ανταγωνιστές τους ισχυροποιούνται:

  • Ρωσία: Η εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου και η άρση των κυρώσεων από την κυβέρνηση Τραμπ γεμίζουν το πολεμικό ταμείο του Πούτιν, επιτρέποντάς του να συνεχίσει την καταστροφή της Ουκρανίας.
  • Κίνα: Η απόσυρση αμερικανικών ναυτικών δυνάμεων από τον Ειρηνικό για να σταλούν στον Περσικό Κόλπο αφήνει ελεύθερο πεδίο στο Πεκίνο. Η Κίνα βλέπει μια Αμερική που διστάζει να ανοίξει τα στενά του Ορμούζ, γεγονός που αποδυναμώνει την αποτρεπτική της ισχύ σε μια πιθανή κρίση στην Ταϊβάν.

Η προδοσία της Ευρώπης και της Ασίας

Για τους Ευρωπαίους συμμάχους, η υπαρξιακή απειλή δεν είναι το Ιράν, αλλά η Ρωσία. Η στάση των ΗΠΑ —που τους προτρέπουν να αυτονομηθούν αμυντικά έως το 2027— εκλαμβάνεται ως πλήρης αδιαφορία για τη ασφάλεια της Γηραιάς Ηπείρου. Αντίστοιχα στην Ασία, χώρες όπως η Ιαπωνία, που εξαρτώνται από το πετρέλαιο του Κόλπου, ένιωσαν εγκαταλελειμμένες από την έλλειψη επικοινωνίας με την Ουάσιγκτον.

Η ανατροπή των προτεραιοτήτων

Η ανάλυση του Atlantic υπογραμμίζει ότι η κυβέρνηση Τραμπ ανέτρεψε την παραδοσιακή ιεραρχία συμφερόντων:

  • Ιστορικά, η Μέση Ανατολή δεν αποτελούσε άμεση απειλή για την αμερικανική πατρίδα, αλλά κομμάτι μιας ευρύτερης δέσμευσης για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και τη στήριξη των συμμάχων.
  • Σήμερα, οι ΗΠΑ παρεμβαίνουν στην περιοχή με στυλ “America First”: χωρίς δημόσιο διάλογο, χωρίς συνεργασία με συμμάχους και με μια τάση να αντιμετωπίζουν τους φίλους τους όχι ως εταίρους, αλλά ως «υποτελείς» (vassals).

Το τέλος της Αμερικανικής ηγεμονίας

Για 80 χρόνια, ο κόσμος δεν συσπειρώθηκε εναντίον της αμερικανικής υπερδύναμης, αλλά αντίθετα την αποδέχθηκε ως εγγυητή της παγκόσμιας τάξης. Αυτή η περίοδος τελείωσε.

  • Απώλεια Εμπιστοσύνης: Δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι πολίτες σε παραδοσιακά σύμμαχες χώρες (Καναδάς, Γερμανία, Βρετανία) θεωρούν πλέον την Κίνα πιο αξιόπιστη από τις ΗΠΑ.
  • Νέα Πραγματικότητα: Οι χώρες δεν θα συνεργάζονται πλέον με τις ΗΠΑ από επιλογή, αλλά μόνο υπό την πίεση του εξαναγκασμού.

Ως συμπέρασμα αναφέρεται ότι η Αμερική μετατρέπεται σε μια «rogue superpower» (υπερδύναμη-ταραχοποιό). Ο κόσμος που αναδύεται θα είναι μοναχικός, επικίνδυνος και στερημένος από τις μόνιμες συμμαχίες που εξασφάλιζαν τη σταθερότητα επί δεκαετίες, σύμφωνα με την ανάλυση του περιοδικού The Atlantic.