Για πολλούς εφήβους σήμερα, η εικόνα του Ιησού φαίνεται να αντικαθίσταται από εκείνη ενός ισχυρού και δογματικού άνδρα που επιβάλλεται στους γύρω του. Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης «Troubling Jesus», η οποία εξέτασε τις αντιδράσεις νέων ηλικίας 14 έως 17 ετών, ο Χριστός δεν θεωρείται πλέον μια φιγούρα που απελευθερώνει από την κρίση, αλλά ο ίδιος αποτελεί αντικείμενο αυστηρής κριτικής.
Οι συμμετέχοντες στις ομάδες ανάγνωσης περιέγραψαν τον Ιησού ως μια «αμφιλεγόμενη μορφή», χαρακτηρίζοντάς τον αλαζονικό και θρησκευτικά κινητοποιημένο. Η έρευνα επισημαίνει ότι αυτή η οπτική πηγάζει από έναν έντονο πολιτισμικό προγραμματισμό, όπου οι νέοι έχουν μάθει να αμφισβητούν κάθε αυθεντία που φαίνεται να περιορίζει την «προσωπική αλήθεια» του καθενός.
Η πιο χαρακτηριστική στιγμή της έρευνας καταγράφηκε όταν οι έφηβοι μελέτησαν τη συνάντηση του Ιησού με τη Σαμαρείτιδα στο πηγάδι. Ένας από τους νεαρούς συμμετέχοντες, όπως αναφέρει το GB News, δεν είδε σε αυτό το χωρίο μια πνευματική διδασκαλία, αλλά μια «ανισομερή δυναμική εξουσίας». Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι ο Ιησούς «φαίνεται σαν να κάνει mansplaining» (να εξηγεί δηλαδή κάτι υποτιμητικά σε μια γυναίκα) και ότι διακατέχεται από μια «θεϊκή υπεροψία».

Αντίστοιχα, η μελέτη του Βιβλίου του Ιωνά προκάλεσε αντιδράσεις από μια νεαρή κοπέλα, η οποία χαρακτήρισε τον Θεό «βίαιο και επιθετικό». Η ερμηνεία της εστίασε σε ζητήματα συναίνεσης και κατάχρησης ισχύος, θεωρώντας ότι η σχέση Θεού-ανθρώπου μοιάζει να οικοδομείται πάνω στον φόβο και όχι στην αγάπη.
Η μελέτη, η οποία πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία των οργανώσεων Scripture Union και Bible Society και τη χρηματοδότηση του Sir Halley Stewart Trust, αναδεικνύει μια τάση των νέων να «αποστειρώνουν» τις βιβλικές ιστορίες. Οι έφηβοι τείνουν να αφαιρούν το θεολογικό βάθος και να μετατρέπουν τα γεγονότα σε απλές μεταφορές για την αυτοπεποίθηση και την προσωπική βελτίωση.
Για παράδειγμα, η θεραπεία του παραλυτικού που κατέβηκε από τη στέγη ερμηνεύτηκε ως ένα μήνυμα ότι «πρέπει να κάνεις ό,τι χρειάζεται για να γίνεις καλύτερος», μετατρέποντας τη σωματική ίαση σε μια ψυχολογική διαδικασία αλλαγής οπτικής γωνίας.
Η έκθεση προειδοποιεί τους θρησκευτικούς παιδαγωγούς ότι οι «έτοιμες» απαντήσεις δεν λειτουργούν πλέον. Αντίθετα, προτείνει τη δημιουργία χώρου για αυθεντική εμπλοκή, όπου οι μοναδικές και συχνά ανατρεπτικές απόψεις των νέων θα ακούγονται χωρίς προκαταλήψεις.
Πάντως, όπως σημειώνει το GB News, αυτή η κριτική στάση συνυπάρχει με μια άλλη τάση: όλο και περισσότεροι νέοι, όπως η 13χρονη Naomi Boden, στρέφονται στον Χριστιανισμό αναζητώντας σταθερές σε έναν κόσμο γεμάτο διογκούμενα προβλήματα. Για αυτούς, η πίστη παραμένει το μοναδικό σημείο αναφοράς, παρά τις προκλήσεις της σύγχρονης κοινωνικής κουλτούρας.