Με σκυμμένα κεφάλια αστυνομικοί απομάκρυναν ασήμαντα μαύρα κουτιά που περιείχαν διαμελισμένα ανθρώπινα μέλη από το διαβόητο σπίτι των Φρεντ και Ρόουζ Γουέστ. Το βλέμμα της διεθνούς κοινής γνώμης ήταν στραμμένο στην οδό Κρόμγουελ 25 στο Γκλόστερ, καθώς οι φρικιαστικές αποκαλύψεις γύρω από τα εγκλήματα του ζευγαριού άρχιζαν να έρχονται στο φως, προκαλώντας σοκ και οδηγώντας την εγκληματολόγο, Τζέιν Κάρτερ Γούντροου, σε μια μακροχρόνια και σκοτεινή ενασχόληση.
Η Τζέιν Κάρτερ Γούντροου θυμάται ως μία από τις πιο ανατριχιαστικές στιγμές της ζωής της την ημέρα που είδε την αστυνομία να ανασύρει από το έδαφος τα λείψανα της Χέδερ, κόρης του Φρεντ Γουέστ, την οποία το διεστραμμένο ζευγάρι είχε θάψει στον κήπο του σπιτιού. Οι έρευνες αποκάλυψαν στη συνέχεια ακόμη δύο σορούς κάτω από τις πλάκες της αυλής, καθώς και έξι διαμελισμένα σώματα γυναικών στο κελάρι. Η Ρόουζ Γουέστ, η οποία σήμερα εκτίει ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία δέκα νεαρών γυναικών, ανάμεσά τους και τις ίδιες τις κόρες της, συμμετείχε ενεργά σε ακραίες πράξεις βίας μέχρι τη διακοπή της αιματηρής τους δράσης το 1993.
Η εγκληματολόγος συμμετέχει στο νέο ντοκιμαντέρ του Sky Crime με τίτλο Fred West: The Glasgow Girls και ανακαλεί τη στιγμή που ο κόσμος άρχισε να αντιλαμβάνεται το πραγματικό εύρος των εγκλημάτων. Σε αποκλειστική συνέντευξή της στην εφημερίδα The Sun, περιέγραψε το συναίσθημα του απόλυτου τρόμου, εξηγώντας ότι, παρότι οι αστυνομικοί δεν αποκάλυπταν το περιεχόμενο των κουτιών, ήταν ξεκάθαρο από τις κινήσεις και τις συζητήσεις τους ότι επρόκειτο για ανθρώπινα μέλη.

Η απόλυτη φρίκη
Η Τζέιν Κάρτερ Γούντροου, συγγραφέας του βιβλίου «Rose West: The Making of a Monster», άρχισε να ενδιαφέρεται για τη Ρόουζ Γουέστ κατά την ακαδημαϊκή της πορεία, μελετώντας τα παιδιά γυναικών που βρίσκονταν στη φυλακή. Το 2006, περνώντας από το Γκλόστερ, βρέθηκε μπροστά στο σημείο όπου άλλοτε στεκόταν το σπίτι των Γουέστ. Παρότι το ακίνητο είχε κατεδαφιστεί και αντικατασταθεί από διαμορφωμένο κήπο, η ίδια αποφάσισε να ερευνήσει σε βάθος όσα είχαν συμβεί εκεί.
Όπως εξήγησε, γνώριζε την καταδίκη της Ρόουζ, αλλά δεν είχε ξεκάθαρη εικόνα για τον ρόλο της στα εγκλήματα και αναρωτιόταν αν είχε εξαναγκαστεί. Ξεκίνησε έτσι να αναζητά μαρτυρίες στο Γκλόστερσαϊρ, στο Φόρεστ οφ Ντιν, στο Τσέλτεναμ και στο Ντέβον, περιοχές όπου μεγάλωσε η Ρόουζ. Καθώς όμως συγκέντρωνε στοιχεία, ερχόταν αντιμέτωπη με μια πραγματικότητα που ξεπερνούσε κάθε προσδοκία.

Σύμφωνα με την έρευνά της, η Ρόουζ συμμετείχε σε πράξεις ακραίας αγριότητας, περιλαμβανομένων διαμελισμών, βασανιστηρίων και σεξουαλικής κακοποίησης. Υπήρχαν ίχνη από αλυσίδες στους λαιμούς των παιδιών της, εξοπλισμός βασανιστηρίων στο σπίτι και αποδείξεις σαδιστικής βίας. Η ίδια η Τζέιν παραδέχτηκε ότι αρχικά πίστευε πως η Ρόουζ είχε παρασυρθεί ή εξαναγκαστεί, ωστόσο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι συμμετείχε συνειδητά και ενεργά.
Η Ρόουζ Γουέστ εργαζόταν ως πόρνη, καυχιόταν ότι κανείς δεν μπορούσε να την ικανοποιήσει σεξουαλικά και διέθετε βίντεο με κτηνοβασία και σεξουαλική κακοποίηση παιδιών. Κακοποιούσε τα ίδια της τα παιδιά και το 1971 δολοφόνησε τη θετή της κόρη, Σαρμέιν, το σώμα της οποίας βρέθηκε στο κελάρι με τα οστά να λείπουν.
Η παιδική ηλικία
Καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς της φαίνεται να έπαιξε η παιδική της ηλικία. Ο πατέρας της, Μπιλ Λετς, την κακοποιούσε σεξουαλικά από μικρή ηλικία, ενώ υπάρχουν αναφορές ότι ο γιος της, Μπάρι, ήταν αποτέλεσμα αιμομικτικής σχέσης. Η Ρόουζ συνέχισε να έχει σεξουαλικές σχέσεις με τον πατέρα της και μετά τον γάμο της, με τη γνώση και τη συναίνεση του Φρεντ. Η Τζέιν εκτιμά ότι οι ψυχολογικές της διαταραχές είχαν αρχίσει ήδη πριν από τη γέννησή της, καθώς η μητέρα της είχε υποβληθεί σε ηλεκτροσπασμοθεραπεία το 1963, όταν ήταν έγκυος.
Μετά τη γνωριμία της με τον Φρεντ, η Ρόουζ άρχισε να προσελκύει ευάλωτα κορίτσια από τον δρόμο στο σπίτι τους, τα οποία κρατούσε κλειδωμένα στο κελάρι, φορώντας τα κλειδιά στον λαιμό της. Τα θύματα βασανίζονταν για ημέρες, ακόμα και όταν ο Φρεντ έλειπε ή βρισκόταν στη φυλακή. Η αποκάλυψη της πλήρους έκτασης των εγκλημάτων συγκλόνισε τη Βρετανία.
Ανάμεσα στα θύματα περιλαμβάνονται η πρώτη σύζυγος του Φρεντ, Ρένα Κοστέλο, η θετή του κόρη Αν Μαρί Γουέστ, η νταντά, Καρολάιν Όουενς, καθώς και οι Λίντα Καρόλ Γκοφ, Κάρολ Αν Κούπερ, Λούσι Πάρτινγκτον, Τερέζ Ζίγκενταλερ, Σίρλεϊ Χάμπαρντ, Χουανίτα Μοτ, Σίρλεϊ Αν Ρόμπινσον, Άλισον Τζέιν Τσέιμπερς, Αν ΜακΦολ και Κάθριν Κοστέλο. Ο Φρεντ Γουέστ ομολόγησε 30 δολοφονίες, αλλά αυτοκτόνησε το 1995 εν αναμονή της δίκης του, ενώ η Ρόουζ συνέχισε να δηλώνει αθώα, υποστηρίζοντας ότι είχε χειραγωγηθεί.
Η πολύχρονη ενασχόληση με την υπόθεση άφησε βαθύ αποτύπωμα στην Τζέιν Κάρτερ Γούντροου, η οποία παραδέχτηκε ότι έγινε καχύποπτη και φοβισμένη απέναντι στους ανθρώπους, δηλώνοντας πως δεν θα δεχόταν ποτέ να μπει σε αυτοκίνητο αγνώστου. Όπως ανέφερε, η έρευνα αυτή άλλαξε οριστικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον κόσμο.