Για την ιστορία πίσω από το τραγούδι, ύμνο στην ελευθερία, «ο Αχιλλέας απ’ το Κάιρο», έχει μιλήσει σε συνεντεύξεις του ο Κώστας Τουρνάς, στις οποίες έχει αποκαλύψει πως το είχε γράψει για τον Γιώργο Μαρίνο που έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών.
Ο Κώστας Τουρνάς είχε πει χαρακτηριστικά μιλώντας στον Alpha για το τραγούδι: «Είχα το ερέθισμα από άνθρωπο που ήξερα και δούλευα μαζί του και ήταν ομοφυλόφιλος, τον Γιώργο Μαρίνο. Ζούσε μία ζωή την οποία ο ίδιος την είχε ομολογήσει, δεν την έκρυβε. Ο “Μηνάς” που λέει μέσα το τραγούδι ήταν το ταίρι του Γιώργου και η “Λέλα” ήταν η αδερφή μου, η οποία δεν ζει πια. Η θεματολογία του τραγουδιού ήταν ταμπού για την εποχή. Η φράση-κλειδί σε αυτό το τραγούδι είναι το “θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου”».
«Εμπνεύστηκα από τη μητέρα του Γιώργου»
Σχετικά με τη στιγμή που εμπνεύστηκε το τραγούδι ο Κώστας Τουρνάς αναφέρθηκε στη μητέρα του σπουδαίου σόουμαν. «Συνέβη ένα περιστατικό με τη μητέρα του Γιώργου, όταν τραγουδούσε μια μπαλάντα όπου το όλο κλίμα ήταν να είχα κι εγώ τη δική μου αγάπη. Στην πρώτη θέση καθόταν η μητέρα του η οποία σε όλη τη διάρκεια, σπάνια γελάει, έχει μια έκφραση ουδέτερη. Όταν όμως είπε αυτό το τραγούδι για την αγάπη που ονειρευόταν, είδα τη μητέρα του να δακρύζει αλλά ανέκφραστη», είπε συγκεκριμένα.
«Για όποιον λόγο και να δάκρυσε, σκέφτηκα τι γίνεται όταν είσαι γονιός και το παιδί σου έχει μια άλλη επιλογή από αυτή που έχει ο περισσότερος κόσμος, γίνεσαι επικριτικός;», είπε επίσης μιλώντας στην ΕΡΤ πριν από έναν χρόνο.
Σε άλλη συνέντευξή του ο Κώστας Τουρνάς είχε πει: «Είχα το ερέθισμα από άνθρωπο που ήξερα και δούλευα μαζί του και ήταν ομοφυλόφιλος, τον Γιώργο Μαρίνο. Ζούσε μία ζωή την οποία ο ίδιος την είχε ομολογήσει, δεν την έκρυβε. Ο “Μηνάς” που λέει μέσα το τραγούδι ήταν το ταίρι του Γιώργου και η “Λέλα” ήταν η αδερφή μου, η οποία δεν ζει πια. Η θεματολογία του τραγουδιού ήταν ταμπού για την εποχή. Η φράση-κλειδί σε αυτό το τραγούδι είναι το “θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου”. Όταν κάποιος λέει “α την πουστ@ρ@ να πούμε, την ξεφωνημένη”, θα μπορούσε αυτός να είναι αδερφός σου, παιδί σου. Εκεί θα το ‘λεγες; Αυτό είναι περισσότερο μια αίσθηση της θέσης που παίρνουμε οι άνθρωποι κατά πώς μας βολεύει εκείνη την ώρα».
Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στον δίσκο «Τώρα» που κυκλοφόρησε το 1980.
Το τραγούδι
Ο Αχιλλέας απ’ το Κάιρο
εδώ και χρόνια ζει στην Αθήνα
σ’ ένα υπόγειο σκοτεινό
γωνιακό κάπου στην Σίνα
Μαζί του ζει κάποιος Μηνάς
γι’ αυτούς τους δυο και τι δεν λένε
οι πιο σεμνοί της γειτονιάς
ξέρουν επίθετα που καίνε
Είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
και δε ζουν τη ζωή τη δικιά σου
είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
Θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου
Ποτέ δε βγαίνουνε μαζί
κανείς δεν ξέρει πώς περνάνε
υπόγεια κάνουνε ζωή
κι όλοι οι αργόσχολοι ρωτάνε
Η κυρά Λέλα η Σμυρνιά
στην αμαρτία λέει βουλιάζουν
και διώχνει τα μικρά παιδιά
όταν στο υπόγειο πλησιάζουν
Είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
και δε ζουν τη ζωή τη δικιά σου
είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
Θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου
Τα βράδια απ’ έξω σαν περνάς
μια μουσική ακούς και γέλια
και στο υπόγειο αν κοιτάς
βλέπεις μια ολάνθιστη καμέλια
Ο Αχιλλέας απ’ το Κάιρο
ας είναι χρόνια στην Αθήνα
η μάνα του δεν τον ξεχνά
κι ας είναι απ’ τα παιδιά εκείνα…
…που είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
και δε ζουν τη ζωή τη δικιά σου
είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
Θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου.
