Οδηγούμε το Leapmotor T03 – Η νέα μάρκα που «παίζει» στην ελληνική αγορά

Σε κερδίζει μέρα με τη μέρα

2 ω. πριν

Μια νέα μάρκα «παίζει» εδώ και λίγους μήνες στην ελληνική αγορά. Πρόκειται για τη Leapmotor (ιδρύθηκε το 2025), μια ακόμα κινέζικη μάρκα που όμως διαθέτει ευρωπαϊκή κάλυψη, καθώς στη Γηραιά Ήπειρο λειτουργεί υπό τη Stellantis. Στην Ελλάδα, η αντιπροσώπευση από τον όμιλο Θ. Βασιλάκη μέσω της Italian Motion, δίνει επιπλέον έγκυρα διαπιστευτήρια, απαραίτητα για την προς το παρόν αβεβαιότητα που επικρατεί όσον αφορά το μέλλον των ήδη δεκάδων κινέζικων μαρκών σε μια αγορά που πασχίζει να ξεπεράσει τις 150 χιλιάδες μονάδες πωλήσεων.

Η απόβαση της Leapmotor στη χώρα μας έγινε με «ορθόδοξο» τρόπο, μέσω του μικρού, ευρύχωρου, με μικρό βάρος και προσιτή (λέμε τώρα…) τιμή, T03, που οδήγησα πριν λίγες ημέρες. Πριν όμως περιγράψω τις εντυπώσεις από την εβδομαδιαία συμβίωση μαζί του, ας δούμε εν συντομία, τι είναι αυτό το μίνι, αμιγώς ηλεκτρικό μοντέλο που φιλοδοξεί να κάνει καριέρα σε μια ιδιαίτερα δύσκολη και στρεβλή αγορά, όπως αυτή της χώρας μας.

Εν συντομία

Αδιάφορο αισθητικά, το μήκους 3,62 μέτρων αμάξωμα, διαθέτει πέντε πόρτες, ευρύχωρο εσωτερικό για τέσσερις επιβάτες και μικρό για την κατηγορία χώρο αποσκευών, που έχει και ψηλό κατώφλι φόρτωσης.

Το T03 δεν έχει ρεζέρβα, δεν έχει εταζέρα πάνω από τον χώρο αποσκευών, δεν έχει πίσω καθαριστήρα και έχει σχετικά μεγάλη κλίση της πλάτης του πίσω (μονοκόμματου) καθίσματος, με αποτέλεσμα να περιορίζεται ακόμα περισσότερο η μεταφορική δυνατότητα αποσκευών. Επίσης, – παρά το ότι υπάρχει χώρος – δεν έχει πολλές θέσεις για μικροαντικείμενα.

Έχει όμως απόλυτο σεβασμό στους πίσω επιβάτες, οι οποίοι έχουν άφθονο χώρο για πόδια και κεφάλι, ενώ διαθέτει και μια 42 ιντσών γυάλινη οροφή (με ηλεκτρικό σκιάδιο), η οποία κάνει ακόμα πιο ευχάριστη την παραμονή στην καμπίνα.

Τα ρηχά καθίσματα, χωρίς ιδιαίτερη πλευρική στήριξη, δεν θα δημιουργήσουν πρόβλημα στη χρήση για την οποία έχει κατασκευαστεί αυτό το μικρό όχημα, ενώ το κάθισμα του οδηγού επιτρέπει τη ρύθμιση καθ’ ύψος. Επίσης, το τιμόνι ρυθμίζεται μόνο ως προς το μέσα – έξω, κάτι επουσιώδες για ένα αυτοκίνητο προορισμένο να ζήσει όλη του τη ζωή μέσα στην πόλη.

Η γενική εικόνα του με μινιμαλιστική προσέγγιση σχεδιασμένου εσωτερικού είναι ευχάριστη, με τα σκληρά πλαστικά άρτια προσαρμοσμένα και δύο ψηφιακές οθόνες στην υπηρεσία του οδηγού. Πρόκειται για το 8 ιντσών καντράν και τη 10,1 ιντσών οθόνη πολυμέσων στο κέντρο του ταμπλό και σε ρόλο γενικού χειριστηρίου, για όλες τις επιμέρους λειτουργίες του οχήματος.

Χωρίς (δυστυχώς) φυσικούς διακόπτες, με καλά γραφικά, εύκολη χρήση και πολλές διαθέσιμες λειτουργίες (μαζί και το πακέτο ασφάλειας ADAS με 10 συστήματα), η κεντρική οθόνη υστερεί στο μέγεθος της γραμματοσειράς (για όσους πρεσβύωπες) και στην έλλειψη ασύρματης (εγώ δεν κατάφερα ούτε ενσύρματης) σύνδεσης με τα «έξυπνα» κινητά τηλέφωνα, εκτός από τη λειτουργία της συνομιλίας.

Στα θετικά του εξοπλισμού καταγράφω τον ήχο (κάτι σαν τρόλεϊ) που παράγεται τεχνητά, σε ταχύτητες έως 30 χλμ./ώρα, προκειμένου να ειδοποιηθούν τυχόν παρακείμενοι πεζοί.

Μέσα από όλα τα έχει δεν έχει, κράτησα το καλύτερο για το τέλος. Το T03 διαθέτει αντλία θερμότητας, οπότε μπορεί ο χρήστης να κάνει κατάχρηση της θέρμανσης χωρίς να φοβάται πως θα μείνει από ρεύμα, όπως συμβαίνει σε πολλά ηλεκτρικά που δεν διαθέτουν αυτό το (κατά την άποψή μου) απαραίτητο αξεσουάρ.

Ηλεκτροκινητήρας, μετάδοση & «θαυματουργή» μπαταρία

Ένας ηλεκτροκινητήρας μόνιμου μαγνήτη, με απόδοση 95 ίππων, είναι τοποθετημένος στο εμπρός μέρος και παίρνει ενέργεια από μπαταρία ιόντων λιθίου, με ωφέλιμη χωρητικότητα 36kWh, τοποθετημένη κάτω από το πάτωμα. Η μετάδοση της κίνησης γίνεται στους εμπρός τροχούς, μέσω αυτόματου κιβωτίου μονής σχέσης και οι επιδόσεις (12.7΄΄ τα 0-100 & 130 χλμ/ώρα τελική ταχύτητα) είναι επαρκείς για τις εντός αστικού ιστού μετακινήσεις.

Η μικρή χωρητικότητα της μπαταρίας, αρχικά τρομάζει και οι υποσχέσεις του κατασκευαστή για αυτονομία 265 χιλιομέτρων σε μικτό κύκλο, δείχνουν απατηλές.

Όμως, το μυστικό της αυτονομίας δεν έχει να κάνει μόνο με τη χωρητικότητα. Καθοριστικό ρόλο – μεταξύ άλλων – παίζει το βάρος (εδώ μόλις 1.175 κιλά) και τα λάστιχα, που στην προκειμένη περίπτωση είναι μόνο 15 ιντσών. Με τα παραπάνω δεδομένα και επιλεγμένο το προφίλ λειτουργίας eco (υπάρχει ακόμα normal & sport), η μέση κατανάλωση σε μικτό κύκλο δεν ξεπέρασε τις 12,3 kWh/100χλμ, τιμή που εξασφαλίζει αυτονομία σχεδόν 300 χιλιομέτρων, χωρίς τσιγγουνιές σε θέρμανση, φωτισμό και άλλες καταναλώσεις ρεύματος.

Όσο για τη φόρτιση, η οποία γίνεται από θύρα στο μέσον της μάσκας, υπάρχει η δυνατότητα με ρεύμα AC 6,6 kW (30 – 80% σε 3,5 ώρες), ή με DC 45 kW (30 – 80% σε 36΄).

Από τη θέση του οδηγού

Όσον αφορά τις οδηγικές μου εντυπώσεις από το Leapmotor T03, οφείλω να ομολογήσω πως ποτέ στο παρελθόν δεν έχω πάθει τέτοια σύγχυση.

Συγκεκριμένα, αφήνοντας τη θέση του οδηγού ενός σπορ θερμικού αυτοκινήτου, βρέθηκα στο μέτριο κάθισμα του T03, βολεύτηκα όσο μπορούσα (καθόλου άσχημα) και πάτησα το μπουτόν ενεργοποίησης του ηλεκτροκινητήρα, για να δω στο καντράν την μπαταρία στο 100% και την υποσχόμενη αυτονομία στα 234 χιλιόμετρα (με όλες τις καταναλώσεις στο off).

Ένας πρόχειρος υπολογισμός (με θέρμανση, καθώς η θερμοκρασία ήταν κάτω από 10 βαθμούς), έβγαζε ότι, μέχρι τη βάση μου θα είχα «φάει» σχεδόν το 1/3 της μπαταρίας. Απογοήτευση.

«Τέλος πάντων, τι να κάνουμε; Πάμε σπίτι και από εκεί παίρνουμε ένα άλλο αυτοκίνητο να κάνουμε τη δουλειά μας» σκέφτηκα και κατέβασα τον μικρό μοχλό στην κολώνα του τιμονιού (όλοι οι Κινέζοι αντιγράφουν τη Mercedes…), επιλέγοντας στο κιβώτιο τη θέση drive.

Τα πρώτα χιλιόμετρα μέσα στην πυκνή κυκλοφορία σημαδεύτηκαν από το έντονο – αλλά θεωρώ αποτελεσματικό – βόμβο ειδοποίησης των πεζών που διαδεχόταν η απόλυτη ησυχία, μόλις το ταχύμετρο περνούσε τα 30χλμ/ώρα. Τότε, το T03, από παιδικό θορυβώδες παιχνίδι, μεταμορφωνόταν σε ένα ήσυχο, εύχρηστο και ξεκούραστο όχημα, με σχεδόν άριστη ποιότητα κύλισης και απρόσμενη άνεση (παρά τον ημιάκαμπτο άξονα πίσω), στην οποία αναμφίβολα συντελούν και τα υψηλού προφίλ ελαστικά.

Το σύστημα διεύθυνσης με δυνατότητες ρύθμισης Comfort, Standard και Sport, δεν ενθουσιάζει με την αίσθηση, ούτε με τη γρηγοράδα του, αλλά είναι εύκολο και ακριβές, την ώρα που ο κύκλος στροφής έχει διάμετρο κάτω από τα 10 μέτρα, στοιχείο άκρως απαραίτητο στην πόλη.

Επιπλέον, στα θετικά, καταγράφω τα πολύ καλά φρένα (4 δισκόφρενα), και την περιφερειακή ορατότητα. Μια όμως και ο λόγος για ορατότητα, να σημειώσω ότι τα φώτα είναι αδύνατα και μας θύμισαν την έως μερικά χρόνια πριν ιαπωνική σχολή, όπου και το πιο καλό αυτοκίνητο υστερούσε στα φώτα (και στο κλάξον), λες και ήταν αυτοκρατορική διαταγή…

Το «νεύρο» του κινητήρα, επιτρέπει να κινηθείς σβέλτα, ενώ στο προφίλ eco ουσιαστικά οδηγείς μόνο με το γκάζι (one pedal), που όταν το αφήνεις λειτουργεί σαν φρένο, λόγω της ανάκτησης ενέργειας. Επιπλέον, η απόδοση του κινητήρα επιτρέπει και την κίνηση στον αυτοκινητόδρομο με – εύκολα – 100+ χλμ/ώρα, αλλά τότε η κατανάλωση «πηδάει» πάνω από τις 15-16 kWh και η θηλιά της αυτονομίας σφίγγει, ενώ υπάρχει σαφής ευαισθησία στους πλευρικούς ανέμους.

Με όλα αυτά στο μυαλό, έφτασα στον προορισμό μου χωρίς σχεδόν να το καταλάβω και λίγο πριν παρκάρω, μια ματιά στο καντράν με άφησε με ανοιχτό στόμα. Η αυτονομία ήταν στα 210 χιλιόμετρα και η μπαταρία στο 80+%. Μα πως είναι δυνατόν; Στοιχειωμένη είναι και …γεννάει χιλιόμετρα;

Ήταν σαφές πως το T03 άξιζε μια δεύτερη ευκαιρία, οπότε συνέχισα μαζί του τις προγραμματισμένες μετακινήσεις, τόσο την πρώτη εκείνη ημέρα, όσο και σε αυτές που ακολούθησαν.

Αυτό ήταν. Το αυτοκίνητο που στην πρώτη μας επαφή με έκανε να νοιώθω πως …δεν έχω αυτοκίνητο, άρχισε να με κερδίζει χιλιόμετρο το χιλιόμετρο, τόσο που «πικράθηκα» όταν έφτασε η ώρα του αποχωρισμού. Μικρό, ευέλικτο, με πλήρη εξοπλισμό ασφάλειας και άριστη διαχείριση ενέργειας, είναι ένα από αυτά που δικαιώνει την ηλεκτροκίνηση, όντας ένα απόλυτα ρεαλιστικό μέσο μετακίνησης μέσα στην πόλη και λίγο έξω από αυτήν.

Δια ταύτα

Το Leapmotor T03, με ομαλή παροχή ισχύος που δεν τρομάζει (όπως πολλά ηλεκτρικά), άνεση, μικρό βάρος, περιορισμένο όγκο, μεγάλο χώρο επιβατών και ελάχιστη κατανάλωση ενέργειας, είναι μια πρακτική και σχετικά προσιτή λύση μεταφορικού μέσου.

Οι όποιες αδυναμίες του εντοπίζονται στις ελλείψεις που προαναφέραμε και που εύκολα διορθώνονται, ενώ η τιμή του που χωρίς κρατική επιδότηση μόλις ξεπερνά τα 20.000 ευρώ, μάλλον θα γίνει ελκυστική (περί τα 17.000 ευρώ) καθώς η κυβέρνηση έβαλε περισσότερα χρήματα στο «Κινούμαι Ηλεκτρικά ΙΙΙ».

Σε κάθε περίπτωση είναι ένα από τα πολύ λίγα αμιγώς ηλεκτρικά οχήματα της κατηγορίας του, που αξίζει να βάλει ψηλά στις επιλογές του ο υποψήφιος αγοραστής.