Ανατριχιαστικοί πίνακες διάσημων ζωγράφων

Από τον Caravaggio στον Warhol η υψηλή τέχνη αποδεικνύεται πλούσια σε... τρόμο


ΚΟΣΜΟΣ
4:08
30/07/2015
Ανατριχιαστικοί πίνακες διάσημων ζωγράφων
loading

«Τέχνη δεν είναι αυτό που βλέπεις. Είναι αυτό που κάνεις τους άλλους να δουν» είχε πει ο γλύπτης, Εντγκάρ Ντεγκά, σε μια προσπάθεια να αποσαφηνίσει το δύσκολο έργο ενός καλλιτέχνη. Κι αν πολλοί είναι εκείνοι που στο άκουσμα της λέξης «πίνακας ζωγραφικής» έχουν στο μυαλό τους μαγευτικά τοπία η εντυπωσιακά πορτραίτα, καλό είναι να παρατηρήσουν τους παρακάτω πίνακες ώστε να διαπιστώσουν πως η τέχνη μπορεί να είναι, και πολλές φορές έχει αποδειχθεί, αμφισβητήσιμη ως προς τα θέματα που απεικονίζει ή τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζει τις ιδέες του εκάστοτε εκφραστή της.

Δεν είναι λίγες οι φορές άλλωστε που διάσημοι καλλιτέχνες έχουν δημιουργήσει έργα τόσο «ανησυχητικά», ώστε να περνούν τη λεπτή διαχωριστική γραμμή, καταλήγοντας σε ένα αποτέλεσμα τρομακτικό. Βέβαια ακόμα κι αν οι εν λόγω πίνακες δεν επιθυμείτε να κρέμονται στον τοίχο σας, σίγουρα αξίζει να εξεταστούν...

Saturn Devouring His Son Peter: Paul Rubens

Paul Rubens

Σύμφωνα με τον ελληνικό μύθο, τα παιδιά του Κρόνου θα τον ξεπερνούσαν κι έτσι εκείνος αποφάσισε να τα σκοτώσει, όταν ήταν νεογέννητα για να επιτρέψει στην προφητεία να εκπληρωθεί. Ο Rubens ζωγράφισε αυτή τη φρίκη. Ο Κρόνος εμφανίζεται ως στυγνός εγκληματίας που καταβροχθίζει το ίδιο του το παιδί. Ξεκινά μάλιστα ξεσκίζοντας το τρυφερό του στήθος. Ο Rubens καταφέρνει να αποδώσει τον κανιβαλισμό με τον πιο περιγραφικό τρόπο.

The Flaying of Marsyas: Titian

Titian

Στον πίνακα αυτό παρουσιάζεται ο σάτυρος Marsyas να δέχεται την τιμωρία του επειδή έχασε μια συναυλία του Απόλλωνα. Τον κρέμασαν ανάποδα και τον βασάνιζαν, ενώ κάποιος μαζεύει το αίμα και κάποιος άλλος συνοδεύει με το βιολί. Ο Τιτσιάνο μάλιστα τοποθέτησε και τον ίδιο του τον εαυτό στον πίνακα, στη δεξιά άκρη, να κοιτά με λύπη το συμβάν.

Electric Chair: Andy Warhol

Bigelectricchair

Η σιωπή είναι κυρίαρχη στο έργο του Warhol η οποία περιγράφει το μέλλον οποιουδήποτε καθίσει στην ηλεκτρική καρέκλα. Το νεκρό σώμα έχει μεταφερθεί από το δωμάτιο και το σκοτάδι μαρτυρά την έλλειψη ζωής. Ο ίδιος ο Warhol είχε αναφέρει πως οτιδήποτε κάνει, έχει σχέση με τον θάνατο κι αυτό είναι εμφανές σε αρκετά έργα του

Medusa: Caravaggio

Caravaggio

Η Μέδουσα ήταν μια από τις τρεις γοργόνες, τερατόμορφο πλάσμα με τα φίδια για μαλλιά, που μπορούσε να μεταμορφώσει σε πέτρα οτιδήποτε κοίταζε. Ήταν ανίκητη, μέχρι που ο Περσέας με τα τεχνάσματά του κατάφερε να τη σκοτώσει χρησιμοποιώντας έναν καθρέφτη και μετά δώρισε το κεφάλι της στην Αθηνά. Ο πίνακας του Caravaggio παίρνει τη μορφή ασπίδας και η Μέδουσα παρουσιάζεται στιγμιαία ζωντανή και τρομαγμένη.

The Drowning Dog: Francisco Goya

Dog Goya

Το συγκεκριμένο έργο του Goya είναι ένα από τα λεγόμενα «μαύρα έργα ζωγραφικής», που σχεδιάστηκε απευθείας στους τοίχους του σπιτιού του έξω από τη Μαδρίτη, λίγο καιρό αφότου μια ασθένεια τον οδήγησε στην απώλεια της ακοής του. Το πιο διαχρονικό από τα εφιαλτικά του οράματα παρουσιάζει το κεφάλι ενός σκύλου να βασανίζεται να κρατηθεί έξω από το νερό.

The Nightmare: Henry Fuseli, 1781

nightmare

Πρόκειται για τον χειρότερο εφιάλτη της τέχνης και μακράν τον πιο διάσημο, ένα αρχέτυπο που υπερτερεί εκείνου του Freud. Η κοιμωμένη με την αγνή σχεδόν παρθενική τουαλέτα κείτεται στο κρεβάτι σαν θυσιασμένη, με τον λαιμό της τεντωμένο και γυμνό  σαν να έτοιμος να δεχτεί τη λεπίδα. Στο στομάχι της κάθεται η τρομακτική φιγούρα – ακόμα και η σκιά του που σχηματίζεται στην κουρτίνα από πίσω του - ενός καλικάντζαρου. Ακόμα κι εκείνοι που δεν αντιλαμβάνονται τους υπαινιγμούς του βιασμού της κτηνοβασίας της ηδονοβλεψίας και του φόνου, μπορούν να νιώσουν την δύναμη της μεταφοράς του ζωγράφου: Ο εφιάλτης σαν νυχτερινός βιασμός. Ο εφιάλτης του Fuseli ήταν γραφτό να προκαλεί εφιάλτες...

Severed Heads: Théodore Géricault, 1818

Severed Heads Théodore Géricault 1818

Μια στενή σχέση, όπως αυτή των δύο κεφαλιών σε ένα κρεβάτι, χτίζεται από τον καλλιτέχνη σε μια εικόνα που συνδυάζει στοιχεία τραγικότητας και παρωδίας. Εκείνη μοιάζει μόλις αποκοιμισμένη στο μαξιλάρι της ενώ εκείνος σαν να ροχαλίζει δυνατά. Αν παρατηρήσει όμως κανείς το πρόσωπο του βλέπει τα διάπλατα ανοιχτά μάτια του να γεμίζουν με τον τρόμο του θανάτου. Αυτές οι δύο ψυχές, αυτά τα δύο κεφάλια, αυτά τα δύο αντικείμενα, μοιάζουν με λείψανα εκτέλεσης. Ο Géricault τους τοποθετεί σε αυτή τη συγκλονιστική μετάβαση στο αριστούργημά του, «The Raft of the Medus»

ΚΑΝΤΕ LIKE ΣΤΟ NEWSBEAST.GR

Παρακαλούμε περιμένετε ...
Το newsbeast επιλέγει
Το newsbeast προτείνει