Σε μια σοβαρή καταγγελία προχώρησε ο Τούρκος δημοσιογράφος και αναλυτής Faruk Bildirici, ο οποίος με άρθρο του ασκεί δριμεία κριτική στα μέσα ενημέρωσης της χώρας του, κατηγορώντας τα για εσκεμμένη καλλιέργεια ανθελληνικού κλίματος.
Σύμφωνα με τον Bildirici, η πλειονότητα των μέσων ενημέρωσης της Τουρκίας λειτουργεί ως απλή προέκταση της κρατικής πολιτικής, υιοθετώντας μια επικίνδυνη ρητορική που ξεπερνά τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Όπως επισημαίνει ο ίδιος, το φαινόμενο έχει πάρει ακόμη πιο ανησυχητικές διαστάσεις το τελευταίο διάστημα:
«Δυστυχώς, στα μέσα ενημέρωσής μας, αν και υπάρχουν ειδήσεις και πρωτοβουλίες αντίθετες με αυτό το κλίμα, αυτές παραμένουν αδύναμες και δεν έχουν συνέχεια. Στα ΜΜΕ κυριαρχούν δημοσιεύματα που αποτελούν προέκταση της κρατικής πολιτικής. Μάλιστα, τελευταία ακολουθείται μια ακόμη χειρότερη γραμμή: ο ελληνικός λαός θεωρείται υπεύθυνος για τις πρακτικές του ελληνικού κράτους και των πολιτικών. Στις ειδήσεις χρησιμοποιείται μια γλώσσα που εισάγει διακρίσεις και σπέρνει εχθρότητα. Σε ορισμένα σημεία, αυτή η γλώσσα διολισθαίνει και σε ρητορική μίσους».
Παραδείγματα πολεμοκαπηλίας και η «μάχη» για τον πατσά
Ο Τούρκος δημοσιογράφος παραθέτει συγκεκριμένα παραδείγματα από μεγάλα τουρκικά μέσα για να στηρίξει τα όσα καταγγέλλει. Αναφέρει τίτλους από εφημερίδες και ιστοσελίδες όπως η Akşam, η Yeni Akit και η εφημερίδα Türkiye, οι οποίες ταυτίζουν σκόπιμα τις ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης με ολόκληρο τον ελληνικό λαό.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει σε δημοσίευμα της ιστοσελίδας Ensonhaber, το οποίο συνοδευόταν από εικόνες αποβατικών σκαφών, με τον τίτλο «Αν σου έρθουμε έτσι, τι μπορείς να κάνεις, Έλληνα;», χαρακτηρίζοντάς το ως ξεκάθαρη πολεμοκαπηλία. Παράλληλα, στηλιτεύει τον τίτλο «Ξύνονται» της εφημερίδας Türkiye, που αφορούσε την (όπως υποστηρίζουν οι Τούρκοι) αναχαίτιση ελληνικών μαχητικών πάνω από το Καστελόριζο.
Ο Bildirici σημειώνει ότι αυτή η τάση για κατασκευή κρίσεων είναι τόσο βαθιά ριζωμένη, που ακόμη και γαστρονομικές διαφορές επιστρατεύονται για να συντηρηθεί η ένταση:
«Η επιθυμία για ξέσπασμα πολέμου μεταξύ των δύο χωρών και για αύξηση της έντασης είναι τόσο εδραιωμένη στα μέσα ενημέρωσης, που ακόμη και οι συζητήσεις για το σε ποια κουλτούρα ανήκει ο πατσάς μετατρέπονται σε είδηση με τις λέξεις “πόλεμος” και “ένταση”.
Η πρόθεση ενός Έλληνα εστιάτορα στη Θεσσαλονίκη να κατοχυρώσει τον πατσά ως “παραδοσιακό ελληνικό φαγητό” δημοσιεύτηκε με τίτλους όπως “Ένταση για το πατσά και τον ποδαρά με την Ελλάδα” (Nefes), “Ο πόλεμος του πατσά μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας” (EuroNews) και “Οι Έλληνες αυτή τη φορά έβαλαν στο μάτι την πηγή θεραπείας μας” (Sözcü). Πρόκειται για ειδήσεις που αγνοούν την κοινή ιστορία των δύο λαών και την κοινή κουλτούρα που τρέφεται από τα ίδια εδάφη».
Ολοκληρώνοντας την ανάλυσή του, ο Τούρκος δημοσιογράφος υπενθυμίζει ότι η Διακήρυξη Δικαιωμάτων και Υπευθυνοτήτων των Τούρκων Δημοσιογράφων επιτάσσει τον σεβασμό προς όλα τα έθνη και την αποφυγή δημοσιευμάτων που υποδαυλίζουν το μίσος.
Φέρνει μάλιστα ως παράδειγμα τον δολοφονηθέντα διευθυντή της Milliyet, Αμπντί Ιπεκτσί, ο οποίος είχε εργαστεί σκληρά (όπως υποστηρίζει ο δημοσιογράφος) για την ελληνοτουρκική φιλία, καταλήγοντας με τη διαπίστωση ότι σήμερα η δημοσιογραφία στη χώρα του έχει αντικαταστήσει το μήνυμα της ειρήνης με εμπρηστικές εκδόσεις.
