Οι πρώτες καταγγελίες για τον Τζέφρι Έπσταϊν καταγράφονται στα μέσα της δεκαετίας του 2000 στην Παλμ Μπιτς. Ανήλικες τότε κοπέλες περιέγραψαν ένα μοτίβο προσέγγισης που ξεκινούσε με την υπόσχεση αμοιβής για «μασάζ» και κατέληγε, σύμφωνα με τις μαρτυρίες τους, σε κακοποίηση και στρατολόγηση και άλλων θυμάτων.
Η αρχική δικαστική διαχείριση στη Φλόριντα προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς κρίθηκε από πολλούς επιεικής σε σχέση με τη σοβαρότητα των καταγγελιών. Το θέμα, ωστόσο, δεν έκλεισε εκεί.
Το 2019, ο Έπσταϊν συνελήφθη στη Νέα Υόρκη με ομοσπονδιακές κατηγορίες για sex trafficking ανηλίκων και συνωμοσία. Οι αρχές περιέγραψαν ένα σύστημα εκμετάλλευσης που, κατά το κατηγορητήριο, λειτουργούσε επί χρόνια σε Νέα Υόρκη και Φλόριντα. Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 10 Αυγούστου 2019, βρέθηκε νεκρός στο κελί του στο Metropolitan Correctional Center. Οι αρχές ανακοίνωσαν ότι επρόκειτο για αυτοκτονία.
Σε υπόμνημα που δημοσιοποιήθηκε το 2025 από το DOJ και το FBI αναφέρεται ότι από την ανασκόπηση των αρχείων δεν προέκυψε ενοχοποιητική «client list», ούτε αξιόπιστες ενδείξεις εκβιασμού, ενώ δεν διαπιστώθηκε βάση για έρευνα κατά «ακατηγόρητων τρίτων», με ιδιαίτερη έμφαση στην προστασία των θυμάτων.
Η Γκισλέιν Μάξγουελ και οι καταθέσεις των θυμάτων
Δίπλα στον Έπσταϊν βρέθηκε στο επίκεντρο των ερευνών η Γκισλέιν Μάξγουελ, η οποία κατηγορήθηκε ότι συνέβαλε στη στρατολόγηση και διευκόλυνση της κακοποίησης. Το δικαστήριο την έκρινε ένοχη και της επέβαλε ποινή κάθειρξης 20 ετών.
Από την πλευρά των επιζωσών, η Βιρτζίνια Τζιουφρέ έγινε ένα από τα πιο γνωστά πρόσωπα της υπόθεσης, ιδίως λόγω της αστικής διαμάχης της με τον πρίγκιπα Άντριου. Η υπόθεση κατέληξε σε εξωδικαστικό συμβιβασμό, χωρίς παραδοχή ευθύνης και χωρίς ποινική καταδίκη για τον ίδιο.
Πολλές γυναίκες μίλησαν δημόσια τα επόμενα χρόνια, ζητώντας λογοδοσία και εστιάζοντας στις συνέπειες που είχαν οι εμπειρίες τους στη ζωή τους.
Το «Epstein Files» και η πολιτική αντιπαράθεση
Η πίεση για δημοσιοποίηση στοιχείων οδήγησε, τον Νοέμβριο του 2025, στην ψήφιση του «Epstein Files Transparency Act» από τη Βουλή με 427 ψήφους υπέρ και 1 κατά, ενώ η Γερουσία ενέκρινε το νομοσχέδιο ομόφωνα. Η εξέλιξη αυτή άνοιξε τον δρόμο για μαζικές αποδεσμεύσεις εγγράφων.
Στο υλικό που αποσφραγίστηκε περιλαμβάνονται καταθέσεις, emails, βιβλία επαφών, λίστες πτήσεων και φωτογραφίες. Σε αυτά εμφανίζονται, κατά καιρούς, αναφορές σε πρόσωπα από την πολιτική, τις επιχειρήσεις, την ακαδημαϊκή κοινότητα και τον χώρο της τέχνης.
Μεταξύ όσων έχουν αναφερθεί σε τέτοιο υλικό βρίσκονται οι Μπιλ Κλίντον, Ντόναλντ Τραμπ, Σάρα Φέργκιουσον, Λορντ Μαντέλσον, Νόαμ Τσόμσκι, Έλον Μασκ, Χάουαρντ Λάτνικ, Λάρι Σάμερς, Μίροσλαβ Λάιτσακ, Στιβ Μπάνον, Στιβ Τις, Μπρετ Ράτνερ, Πίτερ Άττια, Μπιλ Γκέιτς, Ρίτσαρντ Μπράνσον, Γούντι Άλεν και Άλαν Ντέρσοβιτς.
Σημειώνεται ότι η αναφορά ενός ονόματος σε έγγραφο ή λίστα επαφών δεν συνιστά από μόνη της κατηγορία ή απόδειξη ποινικής εμπλοκής. Σε αρκετές περιπτώσεις πρόκειται για κοινωνικές επαφές, συναντήσεις ή αλληλογραφία, ενώ ορισμένα στοιχεία βασίζονται σε μη επαληθευμένες αναφορές τρίτων.
Δύο παράλληλες ιστορίες
Η υπόθεση Έπσταϊν συνεχίζει να απασχολεί τόσο σε νομικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι δικαστικές εξελίξεις και οι καταδίκες. Από την άλλη, η δημόσια συζήτηση γύρω από τα δίκτυα ισχύος, τις κοινωνικές διασυνδέσεις και τη διαφάνεια.
Οι εικόνες από την ιδιωτική του νήσο και οι λεπτομέρειες που προκύπτουν από τα έγγραφα διατηρούν το ενδιαφέρον ζωντανό, καθώς κάθε νέα δημοσιοποίηση επαναφέρει ερωτήματα για το εύρος και το βάθος των σχέσεων που είχε αναπτύξει.
