Ένα σοκαριστικό εύρημα συγκλονίζει το Πευκοχώρι Χαλκιδικής όταν μια γυναίκα βρέθηκε νεκρή μέσα σε κόκκινη βαλίτσα, αποκαλύπτοντας μια τραγική υπόθεση που συντάραξε την τοπική κοινωνία. Οι αρχές έχουν εξαπολύσει έρευνες για να φωτίσουν τα σκοτεινά γεγονότα που οδήγησαν σε αυτή τη φρικτή πράξη.

Η εκπομπή Φως στο Τούνελ έφερε στο προσκήνιο την συγκλονιστική υπόθεση αναζητώντας απαντήσεις, ξεκινώντας από το ποια είναι η νεκρή γυναίκα.

Μια ανθρώπινη μικροκαμωμένη σορός πιθανότατα γυναίκας, κλεισμένη ερμητικά σε πλαστική σακούλα σκουπιδιών, δεμένη με πλαστική ταινία συσκευασίας και τυλιγμένη σε κουβέρτα. Μια φαρδιά μαύρη μπλούζα και μια χρυσή βέρα στο δεξί χέρι, τα μόνα στοιχεία στο σκοτεινό γρίφο. Κάποιος είχε φροντίσει να εξαφανίσει κάθε ίχνος ενός φρικτού εγκλήματος.

Η εκπομπή πραγματοποίησε επιτόπια έρευνα στο δάσος του Πευκοχωρίου. Ο Γιώργος Τσιρκούδης, πρόεδρος της κοινότητας και εκείνος που εντόπισε την σορό, οδήγησε την κάμερα της εκπομπής στο ακριβές σημείο του ευρήματος.

«Είναι περίπου δύο χιλιόμετρα από το Πευκοχώρι. Τη σορό τη βρήκα στις 26 Φεβρουαρίου, όμως κανείς δεν μπορεί να πει πότε ακριβώς μεταφέρθηκε εκεί. Το  καλοκαίρι στην περιοχή υπάρχει αρκετός κόσμος με beach bars σε απόσταση 200 μέτρων . Το χειμώνα όμως δύσκολα βλέπεις άνθρωπο. Υπάρχει μόνο ένας μικρός οικισμός με ένα φύλακα. Η βλάστηση είναι πυκνή και το σημείο είναι δύσβατο και ερημικό. Ειδικά αν την πέταξαν τους χειμερινούς μήνες θα ήταν εύκολο να μην γίνουν αντιληπτοί».

«Φορούσε και βέρα – Πρέπει να είναι γυναίκα»

Αδυνατεί ακόμα να πιστέψει ότι εκεί, στη βαλίτσα ανάμεσα σε βάτα και απορρίμματα, βρισκόταν κρυμμένος ένας νεκρός άνθρωπος.

«Όταν το βρήκα, δεν πήγε το μυαλό μου σε άνθρωπο».

Δηλώνει βέβαιος πως εκείνος που κρύβεται πίσω από όλα αυτά ήξερε καλά τι έκανε και γνώριζε την περιοχή που θα μπορούσε να κρατήσει για πάντα θαμμένο το μυστικό του.

«Τα οστά βρέθηκαν σε παράδρομο. Κάποιος που τα άφησε εδώ γνώριζε την περιοχή. Δεν μπορεί κάποιος ξεκάρφωτος να έρθει και να πετάξει κάτι εδώ πέρα, έχει ξανάρθει σε αυτό το μέρος. Βλέπετε πόσο πυκνή είναι η βλάστηση. Να έρθω να κάνω τι εδώ μέσα; δεν μπαίνει άνθρωπος εδώ. Βλέπετε πως είναι. Αυτή η περιοχή έτυχε, επειδή είναι δασική, να καθαριστεί. Αν δεν καθαριζόταν δεν πιστεύω ότι θα βρισκόταν ποτέ. Ήταν σε μια βαλίτσα μέσα. Με τις εργασίες που έγιναν έτυχε να ανοίξει η βαλίτσα και να βγουν αυτά έξω στην επιφάνεια. Σε ένα τέτοιο δύσβατο μέρος πώς να δεις τη βαλίτσα. Ποιος να πάει να την ανοίξει να δει τι έχει μέσα;».

Όπως αποκαλύπτει, ο τρόπος που είχαν τυλίξει τη σορό, του έδειξε προετοιμασία και οργάνωση. Προκάλεσε την περιέργεια του.

«Ήταν τυλιγμένο μέσα σε σακούλες, μέσα σε κουβέρτα και ήταν κλειστά. Εγώ επειδή ασχολούμαι με το κυνήγι και τα ζώα κατέβηκα να δω τι είναι. Στην αρχή σκέφτηκα ότι είναι ζώο».

Όμως η εικόνα που αντίκρισε στη συνέχεια τον πάγωσε.

«Είδα το χέρι. Φορούσε και βέρα. Πρέπει να είναι γυναίκα».

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από τη βαλίτσα

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του «Τούνελ»,  η σορός βρέθηκε σε μία κόκκινη πάνινη βαλίτσα, μέσα σε μία νάιλον σακούλα σκουπιδιών δεμένη σφικτά με ταινία.

Πάνω της βρέθηκε μία καφέ μάλλινη κουβέρτα και ένα λεπτό γαλάζιο παπλωματάκι. Η γυναίκα εκτιμάται πως είναι 40-55 ετών, 1.55-1.62μ., και είχε μακριά μαλλιά.

Φορούσε μία βέρα, η οποία δεν είχε εσωτερική χάραξη, και μία μόνο μαύρη μπλούζα ενώ δεν βρέθηκαν τα εσώρουχά της. Παράλληλα, βρέθηκε με χαρτιά στο στόμα ενώ δεν έχει εξακριβωθεί ο ακριβής χρόνος θανάτου, ο οποίος εκτιμάται τουλάχιστον 4 μήνες πριν.

Η μαρτυρία του προέδρου της κοινότητας που βρήκε το πτώμα

Ο Γιώργος Τσιρκούδης, πρόεδρος της κοινότητας και εκείνος που εντόπισε την σορό, μίλησε στην κάμερα της εκπομπής για το πώς εντόπισε τη σορό.

«Στο σημείο αυτό, καθώς ερχόμουν, είδα τις σακούλες όπου βρισκόταν το σώμα. Λίγο πιο δίπλα, κοντά σε εκείνον τον κορμό, ήταν η βαλίτσα, ενώ το μπλε κομμάτι που βλέπετε —σαν κουβέρτα— βρισκόταν επίσης μέσα στη βαλίτσα», λέει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της κοινότητας, Γιώργος Τσιρκούδης, λίγα μόλις μέτρα από το σημείο όπου εντόπισε το μακάβριο μυστικό στο δάσος του Πευκοχωρίου Χαλκιδικής.

Δείχνει ένα δεύτερο σημείο που έχουν οριοθετήσει οι Αρχές στο δάσος, με την ειδική κόκκινη κορδέλα που ενδεχομένως εκεί να εντόπισαν και κάποιο άλλο στοιχείο.

«Ακόμα κι αν προσπαθήσω να το περιγράψω, δεν μπορείτε να καταλάβετε πόσο πυκνή ήταν η βλάστηση. Ήταν σαν ζούγκλα. Όταν τα παιδιά που καθάριζαν τελείωσαν τη δουλειά, πραγματικά δεν πίστευα πόσο καθαρά το είχαν αφήσει. Δεν υπήρχε έντονη μυρωδιά, γιατί εκτός από το ότι η σορός ήταν μέσα σε σακούλες, ήταν τυλιγμένη με κουβέρτα και τοποθετημένη σε βαλίτσα. Επιπλέον, βρισκόταν σε προχωρημένη αποσύνθεση, σχεδόν σε μορφή οστών. Μόνο το χέρι ήταν σε κάπως καλύτερη κατάσταση.

»Εδώ υπήρχαν σκουπίδια και ίσως για αυτό πέταξαν τη βαλίτσα με τη σορό σε αυτό το σημείο. Πιθανόν το μηχάνημα που καθάριζε την περιοχή να την πήρε και να την μετέφερε».

Όπως αναφέρει στην κάμερα της εκπομπής ο κ. Τσιρκούδης, πρόκειται για ένα ιδιαίτερα απομονωμένο σημείο, στο οποίο σπάνια πηγαίνει κάποιος, πέρα από κυνηγούς, ανθρώπους που κόβουν ξύλα ή μαζεύουν μανιτάρια, καθώς και τον φύλακα κατά τη διάρκεια του χειμώνα ενός οικισμού θερινών κατοικιών.

Τα συνεργεία του δασαρχείου καθάριζαν το δάσος ενόψει αντιπυρικής περιόδου και του είπαν να ελέγξει ένα παλιό ανοικτό πηγάδι.

«Έψαχνα το πηγάδι και τελικά εκεί κοντά εντόπισα το πτώμα. Έψαχνα οτιδήποτε έμοιαζε με μικρό λοφίσκο ή σημείο με πεταμένα αντικείμενα, όπως εκείνο το σημείο. Γι’ αυτό και καθώς περνούσα, έδωσα ιδιαίτερη προσοχή στη βαλίτσα όταν την είδα».

«Η βαλίτσα αν ερευνηθεί σωστά μπορεί να ”δείξει” τον δράστη»

Η εκπομπή στην προσπάθεια του να βρει απάντησεις επικοινώνησε και με τον γενετιστή – μοριακό βιολόγο Γιώργο Φιτσιάλο.

«Πρόκειται, κατά πάσα πιθανότητα, για εγκληματική ενέργεια. Δεν βρίσκεται τυχαία ένας άνθρωπος ή μέρος του σώματός του μέσα σε μια βαλίτσα. Η ταυτοποίηση θα γίνει γενετικά. Θα ληφθεί ένα μικρό δείγμα από το σώμα, είτε σάρκα είτε οστό είτε οποιοδήποτε άλλο υλικό μπορεί να αξιοποιηθεί, και θα δημιουργηθεί το γενετικό προφίλ. Με αυτόν τον τρόπο θα εξακριβωθεί αν πρόκειται για άνδρα ή γυναίκα, ενώ θα διερευνηθεί και η πιθανότητα εντοπισμού συγγενών, ώστε τελικά να προκύψει η ταυτότητα του ατόμου».

Παράλληλα, τονίζει ότι η βαλίτσα θα πρέπει να αξιοποιηθεί στο έπακρο ως πειστήριο. Από τη στιγμή που βρέθηκε αρχικά κλειστή, είναι απαραίτητο να γίνουν δειγματοληψίες από το εσωτερικό της, ώστε να εξεταστεί αν υπάρχει γενετικό υλικό από τους εμπλεκόμενους.

«Αν οι σακούλες μέσα στις οποίες βρέθηκαν τα οστά ήταν καλά δεμένες, τότε αυτό θα αποτελέσει το πιο σημαντικό σημείο δειγματοληψίας. Ο λόγος είναι ότι για να δέσουμε μια σακούλα ασκούμε δύναμη και τριβή, παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα μεταφοράς γενετικού υλικού. Συνεπώς, πρόκειται για σημεία πιο πλούσια σε DNA. Βέβαια, και το εξωτερικό της βαλίτσας, ιδιαίτερα στα σημεία κλεισίματος, θα μπορούσε να δώσει στοιχεία.

»Ωστόσο, διατηρούμε επιφυλάξεις, καθώς δεν γνωρίζουμε για πόσο χρονικό διάστημα το συγκεκριμένο πειστήριο ήταν εκτεθειμένο σε δυσμενείς συνθήκες. Δεν ξέρουμε πότε ακριβώς εναποτέθηκε στο σημείο όπου βρέθηκε. Έχουμε πολλά παραδείγματα εγκληματικών ενεργειών όπου ένα πειστήριο εντοπίζεται σε ένα σημείο μόλις έχει μεταφερθεί εκεί, ενώ για μήνες βρισκόταν αλλού».

Όπως εξηγεί, η ταυτότητα των δραστών θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το γενετικό υλικό που ενδεχομένως έχουν αφήσει στο εσωτερικό της βαλίτσας, από το πώς αυτό έχει επηρεαστεί από τις καιρικές συνθήκες στο πέρασμα του χρόνου, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο το πειστήριο θα μεταφερθεί και θα εξεταστεί στα εργαστήρια.

«Όταν όλες οι διαθέσιμες πληροφορίες έρθουν στο φως, θα αρχίσουμε να βλέπουμε το παζλ να συμπληρώνεται. Θα διαπιστωθεί αρχικά αν τα κάτω άκρα του θύματος έλειπαν εξαρχής ή αν, για κάποιο λόγο, η βαλίτσα άνοιξε στη συνέχεια και καταστράφηκαν, ακόμη και από ζώα. Πρέπει, όμως, να γίνει ενδελεχής έρευνα, γιατί μόνο τότε θα καταλάβουμε τι πραγματικά έχει συμβεί», κατέληξε.