Το Κρεμλίνο φαίνεται πως προσπαθεί να εργαλειοποιήσει τις διαπραγματεύσεις με το επιτελείο Τραμπ, απαιτώντας την πλήρη παράδοση των 2.082 τετραγωνικών μιλίων του Ντονέτσκ που ελέγχει ακόμη η Ουκρανία ως προϋπόθεση για τον τερματισμό του πολέμου. Αυτό συμβαίνει καθώς η Μόσχα παρουσιάζει την κατάληψη των εδαφών ως «ιστορική αναγκαιότητα» και την αποχή από περαιτέρω διεκδικήσεις ως «συμβιβασμό».
Συγκεκριμένα, το Κρεμλίνο συνεχίζει να χρησιμοποιεί ζητήματα που δεν σχετίζονται με τον πόλεμο στην Ουκρανία προκειμένου να πιέσει τη διοίκηση Τραμπ να ενδώσει στις ρωσικές απαιτήσεις όσον αφορά την Ουκρανία. Ο Ουκρανός πρόεδρος, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, δήλωσε ότι οι αντιπροσωπείες των ΗΠΑ, της Ουκρανίας και της Ρωσίας θα πραγματοποιήσουν τον επόμενο γύρο τριμερών συναντήσεων στο Άμπου Ντάμπι στις 4 και 5 Φεβρουαρίου, και όχι την 1η Φεβρουαρίου όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί.
Η στρατηγική της Ρωσίας
Όπως αναφέρεται στην επίσημη ανάλυση του αμερικανικού think tank ISW (Institute for the Study of War), ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, χρησιμοποίησε μια συνέντευξη με τον δημοσιογράφο του Κρεμλίνου, Πάβελ Ζαρούμπιν, την 1η Φεβρουαρίου, σε μια προσπάθεια να καλοπιάσει το επιτελείο του Τραμπ ενόψει των επικείμενων συναντήσεων και να πείσει τις Ηνωμένες Πολιτείες να συμμετάσχουν σε διαπραγματεύσεις αποκλειστικά με τη Ρωσία, παρακάμπτοντας την Ουκρανία και την Ευρώπη.
Συγκεκριμένα, ο Λαβρόφ συνέκρινε τη Ρωσία με τις Ηνωμένες Πολιτείες ως ομόλογες μεγάλες δυνάμεις και ισχυρίστηκε ότι οι δύο χώρες πρέπει να εφαρμόσουν διμερή οικονομικά και εμπορικά έργα, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι δεν θα επιτραπεί σε καμία διαφορά να οδηγήσει σε αντιπαράθεση, ειδικά σε μια «θερμή». Επιπλέον, ο Λαβρόφ ισχυρίστηκε ότι η Ευρώπη προσπαθεί να «σπείρει τη διχόνοια» μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών.
Το ISW εξηγεί πως από τότε που ο Τραμπ ανέλαβε καθήκοντα στις αρχές του 2025, το Κρεμλίνο χρησιμοποιεί μια τακτική διαπραγμάτευσης που προσπαθεί να πλαισιώσει τη Ρωσία ως μια παγκόσμια δύναμη συγκρίσιμη με τις ΗΠΑ και ως κληρονόμο του καθεστώτος της «υπερδύναμης» της Σοβιετικής Ένωσης.
Οι δηλώσεις του Λαβρόφ την 1η Φεβρουαρίου στοχεύουν στη χρήση των προοπτικών οικονομικών συμφωνιών ή συνομιλιών για τα στρατηγικά όπλα, ώστε να δελεάσουν τον Τραμπ να υποχωρήσει στις απαιτήσεις της Ρωσίας για την Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένης της αξίωσης του Κρεμλίνου να μην εμπλέξουν οι ΗΠΑ την Ευρώπη στην ειρηνευτική διαδικασία.
Διπλωματικοί ελιγμοί για τον έλεγχο του Ντονέτσκ
Εσωτερικές αναφορές συνεχίζουν να αποδεικνύουν ότι η Ρωσία προσπαθεί να παρουσιαστεί στο εξωτερικό κοινό ως πρόθυμος διαπραγματευτής, προκειμένου να αποκτήσει τον έλεγχο ολόκληρης της περιφέρειας (όμπλαστ) του Ντονέτσκ μέσω διπλωματικών μέσων. Το Bloomberg ανέφερε στις 31 Ιανουαρίου, επικαλούμενο απροσδιόριστες πηγές, ότι η Ρωσία βλέπει ελάχιστες πιθανότητες για σημαντική πρόοδο κατά τις τρέχουσες ειρηνευτικές συνομιλίες.
Οι πηγές σημείωσαν ότι ρωσικές και ουκρανικές στρατιωτικές αντιπροσωπείες συζητούν τις τεχνικές λεπτομέρειες μιας πιθανής συμφωνίας εφαρμογής κατάπαυσης του πυρός, αλλά εκτίμησαν ότι η επίλυση των εδαφικών ζητημάτων θα απαιτήσει αποφάσεις σε επίπεδο ηγεσιών.
Σύμφωνα με τις πηγές, ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, θεωρεί την παραχώρηση από την Ουκρανία ολόκληρης της περιφέρειας του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ στη Ρωσία, καθώς και το πάγωμα της τρέχουσας γραμμής του μετώπου στις περιφέρειες Ζαπορίζια και Χερσώνας, ως «υποχώρηση», δεδομένου ότι η Ρωσία προσάρτησε το σύνολο των τεσσάρων περιφερειών το 2022, παρόλο που οι ρωσικές δυνάμεις δεν έχουν ακόμη καταλάβει όλα τα εδάφη τους.
Ρώσοι αξιωματούχοι έχουν προβεί σε συχνές δηλώσεις που καταδεικνύουν τη μαξιμαλιστική απαίτηση του Κρεμλίνου για παραχώρηση του συνόλου και των τεσσάρων περιφερειών κατά τις διαπραγματεύσεις.
Το αρχικό προτεινόμενο ειρηνευτικό σχέδιο 28 σημείων των ΗΠΑ προέβλεπε την παραχώρηση ολόκληρου του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ από την Ουκρανία και το πάγωμα του μετώπου στη Ζαπορίζια και τη Χερσώνα, ενώ μεταγενέστερες προτάσεις ΗΠΑ-Ουκρανίας έκαναν λόγο για δημιουργία αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης ή «ελεύθερης οικονομικής ζώνης» στο Ντονέτσκ.
Το Κρεμλίνο που απέρριψε ρητά τον Δεκέμβριο του 2025 την ουκρανική πρόταση για αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη και ενδέχεται τώρα να προσπαθεί να παρουσιάσει τη Ρωσία ως δεκτική στο λεγόμενο «συμβιβασμό» του παγώματος της γραμμής στη νότια Ουκρανία, προκειμένου, σύμφωνα με το ISW, να αποτρέψει περαιτέρω συζητήσεις για αποστρατιωτικοποιημένες ζώνες σε μη κατεχόμενες περιοχές του Ντονέτσκ.
Γιατί η Ρωσία θέλει το Ντονέτσκ
Η Μόσχα επιμένει στην πλήρη κατάληψη της περιφέρειας του Ντονέτσκ ως προϋπόθεση για τον τερματισμό των εχθροπραξιών. Επί σειρά μηνών, Ρώσοι αξιωματούχοι αφήνουν να εννοηθεί ότι η Μόσχα δεν θα σταματήσει τις πολεμικές επιχειρήσεις προτού η Ουκρανία παραδώσει τα 2.082 τετραγωνικά μίλια (περίπου 5.400 τ.χλμ.) της περιοχής του Ντονέτσκ που εξακολουθεί να ελέγχει το Κίεβο.
Το Ντονέτσκ παραμένει, σύμφωνα με τους New York Times, ο κεντρικός πυλώνας της ρωσικής στρατηγικής για τον διαμελισμό της ανατολικής Ουκρανίας. Από την έναρξη της ρωσικής εισβολής το 2014, η περιοχή του Ντονέτσκ βρίσκεται στο επίκεντρο της προσπάθειας της Μόσχας να αποσχίσει και αργότερα να προσαρτήσει την κυρίως ρωσόφωνη βιομηχανική ζώνη της ανατολικής Ουκρανίας, την οποία το Κρεμλίνο παρουσιάζει ως ιστορικά ρωσική.
Το Κρεμλίνο έχει οικοδομήσει το μεγαλύτερο μέρος της κρατικής του προπαγάνδας γύρω από τη «διάσωση» των κατοίκων των περιοχών Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ – της περιοχής που αναφέρεται συλλογικά ως Ντονμπάς. Σημειώνεται ότι η Ρωσία έχει ήδη αποσπάσει τον πλήρη έλεγχο της περιφέρειας του Λουγκάνσκ, εντείνοντας την πίεση για την ολοκλήρωση των αντικειμενικών της στόχων στο εναπομείναν τμήμα του Ντονέτσκ.
Σε κάθε περίπτωση, το ISW συνεχίζει να εκτιμά ότι η παραχώρηση του υπόλοιπου Ντονέτσκ στη Ρωσία θα ήταν στρατηγικό λάθος, καθώς η Ρωσία είναι απίθανο να καταλάβει αυτό το έδαφος γρήγορα ή εύκολα.
