Η πρόταση του Αμερικανού απεσταλμένου για τη Συρία, Τομ Μπάρακ, προκάλεσε σοκ στους Κούρδους ηγέτες και στον στρατιωτικό διοικητή κατά τη διάρκεια συνάντησης στο Ερμπίλ, την πρωτεύουσα του Ιρακινού Κουρδιστάν.

Στις 17 Ιανουαρίου 2026, ο Τομ Μπάρακ έφτασε στο Ερμπίλ για να συναντηθεί με τον Κούρδο ηγέτη Μασούντ Μπαρζανί και τον ανώτατο διοικητή των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) Μαζλούμ Αμπντί, μαζί με άλλους Κούρδους αξιωματούχους, σχετικά με τις συνεχιζόμενες επιθέσεις του λεγόμενου συριακού καθεστώτος κατά των κουρδικών περιοχών στη Συρία.

Όλοι στη συνάντηση περίμεναν ότι ο δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας και άνθρωπος του στενού κύκλου του Ντόναλντ Τραμπ, Τομ Μπάρακ, θα παρουσίαζε μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που θα ικανοποιούσε όλες τις πλευρές και θα έβαζε τέλος στη σύγκρουση. Ωστόσο, ο 77χρονος με πολλές επιχειρηματικές και πολιτικές διασυνδέσεις, ιδίως στον Κόλπο και τη Μέση Ανατολή, δήλωσε ότι οι βομβαρδισμοί και επιθέσεις, από τις δυνάμεις του Αχμέντ Αλ Σαράα (του μέχρι πρότινος αρχηγού της Hayat Tahrir Al Sham με το όνομα Αμπού Μοχαμάντ Αλ Τζολάνι) θα σταματούσαν μόνο υπό έναν διττό όρο: Οι Κούρδοι να αποδεχτούν να ενταχθούν στον αναδιοργανωμένο συριακό στρατό και στη συνέχεια να επιτεθούν στις Δυνάμεις Λαϊκής Κινητοποίησης (PMF) στο Ιράκ, σύμφωνα με αμερικανική πηγή, που επικαλείται κουρδικό μέσο.

Οι Δυνάμεις Λαϊκής Κινητοποίησης (PMF), είναι μια παραστρατιωτική ομπρέλα που υποστηρίζεται από το Ιράν και δραστηριοποιείται στο Ιράκ. Αν και τυπικά και νομικά αποτελούν μέρος των ιρακινών ενόπλων δυνάμεων και υπάγονται απευθείας στον πρωθυπουργό, οι ηγέτες των PMF ενεργούν ανεξάρτητα από τον κρατικό έλεγχο και, στην πραγματικότητα, υπόκεινται στον ανώτατο ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Οι PMF αποτελούνται από περίπου 67 κυρίως σιιτικές ένοπλες φατρίες, οι οποίες σχεδόν όλες υποστηρίζονται από το Ιράν και δηλώνουν ανοιχτά την υποταγή τους στον Χαμενεΐ.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, αρχικά, ο Μασούντ Μπαρζανί έμεινε άναυδος ακούγοντας αυτή την πρόταση. Ο διοικητής των SDF, Μαζλούμ Αμπντί, ήταν σοκαρισμένος και εξοργισμένος, προσπαθώντας με δυσκολία να συγκρατήσει τον θυμό του με τα χέρια του, όπως φαίνεται σε βίντεο που δημοσιεύθηκαν στο διαδίκτυο.

Τελικά, ο διοικητής των SDF απάντησε: «Λυπάμαι, δεν μπορώ να αποδεχθώ μια τέτοια πρόταση, γιατί δεν είμαι μισθοφόρος· είμαι μαχητής της ελευθερίας. Οι δυνάμεις μου εργάζονται για την ανθρωπότητα. Πολεμήσαμε την τρομοκρατική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος για να φέρουμε την ειρήνη. Δεν μπορώ να πάω να ενταχθώ σε αυτούς τους τρομοκράτες και να πολεμήσω στο Ιράκ».

Ο Τομ Μπάρακ απάντησε: «Εντάξει, τότε δεχτείτε τους βομβαρδισμούς», και η συνάντηση έληξε.

Τριάντα λεπτά αργότερα, τουρκικά drone επιτέθηκαν στους Κούρδους, μαζί με 10.000 άνδρες διαφόρων κατευθύνσεων στη Ντέιρ εζ-Ζορ. Κατέλαβαν πετρελαϊκά κοιτάσματα στην περιοχή, καθώς και φυλακή κρατουμένων του ISIS, απελευθερώνοντας μέλη του Ισλαμικού Κράτους.

Όπως αναφέρουν κουρδικά ΜΜΕ: «Εκείνη η ημέρα και η επόμενη ήταν οι πιο φονικές για τους Κούρδους στη Συρία, με πολλούς Κούρδους μαχητές να αποκεφαλίζονται. Έγινε σαφές ότι ο Τομ Μπάρακ, ο Ερντογάν και ο Τζολάνι βρίσκονταν σε στενή επικοινωνία σχετικά με τους βομβαρδισμούς κατά των Κούρδων».

Χθες, ο Τομ Μπάρακ ανακοίνωσε ότι ο ρόλος των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) ως «κύριας αντι-ISIS δύναμης στο έδαφος» έχει «σε μεγάλο βαθμό λήξει».

Το σχέδιο μεταφοράς τζιχαντιστών από τη Συρία προς σουνιτικές περιοχές του Ιράκ και στη συνέχεια προς το Ιράν έχει σχεδιαστεί από τον Ερντογάν και τον Χακάν Φιντάν και μεταφέρθηκε ψιθυριστά στην Ουάσινγκτον από τον Τομ Μπάρακ. Ως ένδειξη αυτού του διαρρεύσαντος εγγράφου, παρατίθεται βίντεο που δείχνει πώς οι Σύροι τρομοκράτες κινούνται προς το Ιράκ και προετοιμάζονται για επιθέσεις στο εσωτερικό του.

Στόχος του Ερντογάν είναι να «χτυπήσει με έναν σμπάρο δύο τριγόνια». Πρώτον, επιδιώκει να καταστρέψει τη θεωρία του «Διαδρόμου του Δαβίδ» του Ισραήλ, που συνδέει το Ισραήλ με τους Δρούζους και από εκεί με τους Κούρδους της Συρίας, ακολουθούμενους από τους Κούρδους στο Ιράκ και στη συνέχεια στο Ιράν. Δεύτερον, επιδιώκει να επεκτείνει την επιρροή του στην περιοχή, προσθέτοντας ένα ακόμα κομμάτι στο νεο-οθωμανικό παζλ.

Είναι γνωστό ότι στη σημερινή Συρία, ο Αλ Σαράα είναι σε ένα βαθμό (ίσως και ολοκληρωτικά) ελεγχόμενος. Οι αποφάσεις λαμβάνονται από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Χακάν Φιντάν. Το λεγόμενο συριακό καθεστώς δεν μπορεί να λάβει καμία απόφαση χωρίς να περάσει από το τουρκικό φίλτρο. Είναι επίσης γνωστό ότι ο νέος στρατός της Συρίας, αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από τους ανθρώπους που πολεμούσαν μαζί, κοντά ή στην ίδια πλευρά με τον Αλ Σαράα (όταν ακόμα λεγόταν Τζολάνι): Αντικαθεστωτικοί Σύροι, τζιχαντιστές του ISIS, Τουρκμένοι μαχητές, Ουιγούροι που δελεάστηκαν από τη MİT και άλλα συναφή γκρουπ ανθρώπων.

Αν ληφθεί υπόψη ότι ο Αλ Σαράα, εδώ και πάνω από δέκα χρόνια, δεν είναι πιστός σε κανέναν και κάνει οτιδήποτε μπορεί για να επιβιώσει, τότε το σχέδιο των ΗΠΑ για διάλυση του Ιράν, ίσως περνά από τη Συρία. Ο Σαράα ήταν μέλος της Αλ Κάιντα, διοικητής του Μετώπου Αλ Νούσρα, και αποχώρησε μόνο όταν ο ηγέτης του ISIS, Αμπού Μπακρ Αλ Μπαγκντάντι του έδωσε όλο το θησαυροφυλάκιο της οργάνωσης με σκοπό να δημιουργήσει πυρήνα στη Συρία. Ο Σαράα αμέσως δέχτηκε και η Αλ Νούσρα έγινε παρακλάδι του ISIS. Αλλάζοντας συνεχώς ονόματα στην οργάνωση και διαπραγματευόμενος με όλους όσους βρίσκονται στη Συρία, ο Σαράα έφτασε να είναι αρχηγός της τζιχαντιστικής Hayat Tahrir Al Sham, όταν τον χρειάστηκε ο Ερντογάν. Ο Σαράα του άνοιξε διάπλατα τις πόρτες της Συρίας και οι μαχητές του έλαβαν εκπαίδευση σε κέντρα στη νότια Τουρκία, όπως το Γκαζιαντέπ. Εν τέλει ο Ερντογάν τον αντάμειψε με όπλα, δίνοντάς του την ευκαιρία να διώξει τον Άσαντ.

Κι ερχόμαστε στο παρόν, όπου ο πρώην τζιχαντιστής Μοχάμεντ Αλ Σαράα, δεν θα μπορούσε να είναι πρόεδρος μιας χώρας «καθαρής» και καλείται να ακολουθήσει τις επιταγές του Ντόναλντ Τραμπ και του Τομ Μπάρακ. Το ερώτημα δεν είναι αν ο Αλ Σαράα θα πει ναι, αλλά μέχρι πού είναι διατεθειμένος ο Τραμπ να φτάσει ώστε να καθαρίσει για λογαριασμό του Ερντογάν την περιοχή του Μέσου Διαδρόμου, ενός πρότζεκτ με δυνητικά τεράστια κέρδη για όποιον το φέρει εις πέρας και το διαχειριστεί.