27
loading
Γράφει
ο Σπύρος Πιστικός

Ο θρύλος λέει (μετάφραση: η μάνα μου λέει) ότι την πρώτη μέρα που με έφεραν στο σπίτι από το μαιευτήριο ο γιατρός είχε δώσει εντολή να πιω μία συγκεκριμένη ποσότητα γάλακτος. Αφού την ήπια, γκρίνιαζα και ήθελα κι άλλο. Κατόπιν συνεννόησης, ο γιατρός έδωσε το ΟΚ για να πιω όσο ήθελα. Και τελικά ήπια τη διπλάσια ποσότητα πριν ηρεμήσω.

Αυτή είναι η πρώτη χρονικά από τις αμέτρητες ιστορίες που έχουν να διηγούνται οι γονείς μου για την παροιμιώδη λαιμαργία μου. Από μικρός φαινόμουν ότι θα γινόμουν λιχούδης. Και επίσης από μικρός φαινόμουν ότι θα αναγκαζόμουν να μπλέξω με δίαιτες.

«Τι το ταΐζετε;»

Ενδεικτικό της λαιμαργίας μου ήταν αυτό που είπε στους γονείς μου ο ταλαίπωρος ιερέας που ανέλαβε το τιτάνιο έργο της βάφτισής μου: «Τι το ταΐζετε;».  Τι να πει κι αυτός ο έρμος. Ήμουν από αυτά τα ζουμπουρλούδικα παιδάκια που μοιάζουν με τη μασκότ της Michelin σε μίνι έκδοση και δε χορταίνεις να τους τσιμπάς τα μάγουλα. Αρκεί να μη χρειαστεί να τα πάρεις αγκαλιά.

Καθώς μεγάλωνα, δεν έπαιρνα μόνο σε ύψος, αλλά και σε πλάτος. Σε μία φωτογραφία με τους συμμαθητές μου από την 3η Δημοτικού μοιάζω διπλάσιος απ’ όλους τους άλλους, λες και είχα μείνει στην ίδια τάξη πέντε χρόνια. Και σίγουρα ήμουν διπλάσιος από κάποιους στα κιλά.

Κάποια στιγμή οι γονείς μου αποφάσισαν ότι είχε έρθει η ώρα να μπει τέλος σε όλο αυτό. Αλλά λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο.

Η πρώτη δίαιτα

Η πρώτη φορά που μπήκα σε δίαιτα ήταν σε ηλικία 10 ετών. Ήταν μία «χημική» δίαιτα - ακουγόταν πολύ ψαρωτικό, αλλά στην πραγματικότητα αυτό που σήμαινε ήταν ότι το ημερήσιο πρόγραμμα περιελάμβανε πολύ λιγότερες θερμίδες απ’ όσες θα έπρεπε να τρώει ένα παιδί στην ανάπτυξη (πόσω μάλλον στη δική μου ανάπτυξη). Δεν είμαι καν σίγουρος ότι έκανα έστω και μία μέρα από αυτήν τη δίαιτα σωστά. Και ήταν λογικό: δίαιτα με το ζόρι δε γίνεται, εκτός κι αν σε κλειδώσουν σε μπουντρούμι.

Αφού απέτυχε η χημική δίαιτα, ήρθε η σειρά του διαιτολόγου να δοκιμάσει την τύχη του. Δεν είχε καμία τύχη. Κάθε φορά που ερχόταν στο σπίτι να με ζυγίσει, στην καλύτερη περίπτωση ήμουν στα ίδια κιλά. Στη χειρότερη, είχα παχύνει κι άλλο. Μάταια προσπαθούσε να μου αλλάξει το πρόγραμμα για να το κάνει πιο ελκυστικό. Όταν το πρόγραμμα λέει φρυγανιά με μία φέτα τυρί και μία ζουμερή ζαμπονοτυρόπιτα σου κλείνει πονηρά το μάτι, τότε η φρυγανιά καταλήγει άδοξα στα σκουπίδια.

Οι φίλοι μου τα πατατάκια

Οι αποτυχημένες επαναλαμβανόμενες δίαιτες των δέκα λεπτών (αυτές που ξυπνάς το πρωί, λες «σήμερα θα κάνω δίαιτα» και μετά από δέκα λεπτά αναστενάζουν τα ψυγεία, και μετά λες «αύριο θα κάνω δίαιτα», και ούτω καθεξής) συνεχίστηκαν για πολλά χρόνια. Στην Α’ Λυκείου έφτασα να είμαι 121 κιλά, και θα ήμουν ακόμα περισσότερα αν τουλάχιστον δεν έπαιζα ποδόσφαιρο την ώρα της γυμναστικής και στα διαλείμματα, έστω και ως τερματοφύλακας (γιατί όλοι ξέρουμε ότι ο χοντρούλης παίζει πάντα τέρμα, εκτός αν ο χοντρούλης είναι ο ιδιοκτήτης της μπάλας, οπότε παίζει όπου θέλει).

Κάπου εκεί άρχισαν τα υπαρξιακά διλήμματα της εφηβείας. Ποιος είμαι; Τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω; Μέχρι πότε θα τρώω σαν να μην υπάρχει αύριο; Πώς θα γυρίσει να με κοιτάξει κανένα κορίτσι έτσι που είμαι σαν το Γουρούνι του Αρκά; Και έτσι το έριξα στη μελαγχολία, στην ποίηση, στη φιλοσοφία, και φυσικά στο φαΐ, γιατί σε τέτοιες δύσκολες στιγμές αν δε σε στηρίξουν οι φίλοι σου τα πατατάκια, τότε ποιος θα σε στηρίξει;

Ευτυχώς τελικά κάποια γύρισε να με κοιτάξει, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, και εγκατέλειψα και τη μελαγχολία, και την ποίηση, και τη φιλοσοφία - αλλά όχι και το φαΐ, γιατί τόσο με στήριξε στις δύσκολες ώρες και τώρα θα το εγκατέλειπα; Έτσι κάνουν οι φίλοι;

Σαν μπαλόνι

Κάποια στιγμή, κάπου στα 21 μου, ξαφνικά κάτι με έπιασε. Ξεκίνησα δίαιτα από μόνος μου, χωρίς να με αναγκάσει κανείς, χωρίς να υπάρχει κάποιος προφανής λόγος. Λες και ο οργανισμός μου μού φώναζε «έλεος πια, θα σκάσεις, κάνε λίγο κράτει». Άρχισα να ακολουθώ ένα κανονικό, αν και αυτοσχέδιο, πρόγραμμα διατροφής. Και από αυτήν την εντελώς αναπάντεχη δίαιτα έχασα περίπου 20 κιλά μέσα σε λίγους μήνες. Τα οποία όμως μετά από ένα χρόνο επέστρεψαν και έφεραν και κάτι φίλους μαζί.

Κάπου εκεί αποφάσισα να γραφτώ σε ένα από αυτά τα προγράμματα που σου έστελναν φαγητό στο σπίτι και υποτίθεται ότι αδυνάτιζες τρώγοντας νόστιμα φαγητά, χωρίς να στερείσαι. Ακουγόταν πολύ καλό για να είναι αληθινό, όμως παραδόξως ήταν: μέσα σε λίγους μήνες ξαναέχασα 25 κιλά. Και νόμιζα ότι είχα τελειώσει με αυτήν την ιστορία. Όταν όμως μου είπαν ότι έπρεπε να κάνω και συντήρηση μετά από τη δίαιτα, εγώ σκέφτηκα «έλα μωρέ, ποια συντήρηση, δεν είμαι κανένα μωρό, θα τα συντηρήσω μόνος μου». Και φυσικά τα ξαναπήρα όλα από την αρχή.

Μετά ήρθε ο στρατός. Τους πρώτους μου μήνες ως φαντάρος, ψαρωμένος καθώς ήμουν και μη γνωρίζοντας το κοινό μυστικό για το σημείο του στρατοπέδου απ' όπου οι υπόλοιποι παράγγελναν κάθε βράδυ σουβλάκια, έτρωγα αποκλειστικά το φαγητό του στρατού. Και δώστου κοτόπουλο με ρύζι, και δώστου φασολάδα, και δώστου κατεψυγμένη πίτσα με άψητες πατάτες. Και -μαντέψτε- μέσα σε λίγους μήνες έχασα καμιά εικοσαριά κιλά - δεν μπορώ να τα υπολογίσω με σιγουριά, γιατί δεν είχα ζυγιστεί τότε. Όμως όταν με το καλό ξεψάρωσα, άρχισα να πλακώνομαι στα κρουασάν, τα σάντουιτς, τις λουκανικόπιτες και τα σουβλάκια και τελικά όταν πήρα το απολυτήριο του στρατού ήμουν στα ίδια κιλά με τη μέρα που μπήκα.

Μετά από αυτά τα κουραστικά φουσκώματα-ξεφουσκώματα, λες και ήμουν μπαλόνι, άργησα πολύ να ξανακάνω δίαιτα. Το τόλμησα ξανά πριν από λίγα χρόνια, με τη βοήθεια διαιτολόγου, έχασα πάλι 20 κιλά, και έκτοτε έχω πάρει μόνο τα 5. Λέτε να έμαθα το μάθημά μου;

Πέντε πράγματα που έμαθα από τις δίαιτες

- Πάνω από οτιδήποτε άλλο, η δίαιτα είναι μία μάχη με το μυαλό. Πρέπει να πείσεις τον εαυτό σου ότι δε χρειάζεται όλες αυτές τις παχυντικές αηδίες που ζητάει, αλλά τα θρεπτικά συστατικά των λαχανικών, των φρούτων και των άλλων «κανονικών» τροφίμων. Και κυρίως, πρέπει να τον πείσεις ότι δεν είναι κάτι το προσωρινό, δεν είναι μία τιμωρία επειδή έτρωγε πολύ στο παρελθόν που κάποια μέρα θα τελειώσει και θα αρχίσει πάλι η βροχή από σοκολάτες, αλλά μία μόνιμη αλλαγή. Να τον πείσεις ότι δεν είναι απλώς δίαιτα, αλλά αλλαγή τρόπου ζωής. Δύσκολο, αλλά έτσι είναι.

- Έχω περάσει από δίαιτες με μεγάλη στέρηση. Περνούσα ώρες ολόκληρες χωρίς να φάω τίποτα, και ένιωθα και περήφανος όταν άκουγα την κοιλιά μου να γουργουρίζει, με τον ίδιο τρόπο που ένας σαδιστής βασανιστής απολαμβάνει να ακούει το θύμα του να εκλιπαρεί για έλεος. Τεράστιο λάθος. Και το έκανα ακριβώς επειδή έβλεπα τις δίαιτες ως τιμωρία, και όχι ως κάτι το ευχάριστο.

- Ο καλύτερος τρόπος να αδυνατίσεις είναι να συμβουλευτείς έναν διαιτολόγο, αλλά πτυχιούχο διαιτολόγο, προσοχή στις απομιμήσεις. Γιατί ο καθένας μπορεί με ένα google search να σου πει πόσες θερμίδες έχει μία μερίδα σπανακόρυζο, αλλά μόνο ένας καλός διαιτολόγος θα σου εξηγήσει ποια θρεπτικά συστατικά περιέχει κάθε τροφή, πώς συνδυάζονται μεταξύ τους και πώς να ικανοποιήσεις τη λιγούρα σου με κάτι εξίσου απολαυστικό, αλλά λιγότερο παχυντικό από αυτό που (νομίζεις ότι) λαχταράς.

- Οι δίαιτες του τύπου «χάστε 79 κιλά σε 4,2 δευτερόλεπτα με τη δίαιτα Blavinsky-Patterson» είναι μπαρούφες. Τέλος.

- Αυτό που μετράει στο τέλος της μέρας είναι να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου. Αν μπορείς να είσαι 130 κιλά και να κοιτάζεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να λες «τι κορμάρα είμαι», τότε δε χρειάζεσαι δίαιτα, εκτός κι αν η χοληστερίνη σου τα έχει 400 και τα τριγλυκερίδια αυξάνονται και πληθύνονται. Κάποιοι μάλλον είμαστε γεννημένοι με το γονίδιο της γουρουνιάς. Είτε θα υποκύψουμε σε αυτό και θα απολαμβάνουμε τα πάχη μας, τα κάλλη μας, είτε θα του αντισταθούμε και θα ακολουθήσουμε έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής. Αλλά σε κάθε περίπτωση, αυτό που έχει σημασία είναι να είμαστε εμείς χαρούμενοι με τον εαυτό μας. Όπως κι αν είναι.

ΚΑΝΤΕ LIKE ΤΟ NEWSBEAST.GR

27
σχόλια
  1. avatar Μετρ

    Τα περισσότερα που λέγονται και γράφονται για τις δίαιτες είναι ανοησίες. Γι'αυτό, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες, το αποτέλεσμα είναι οι παχύσαρκοι να πληθύνονται.Οι θρεπτικές ύλες είναι τρεις: Οι υδατάνθρακες (ή σάκχαρα), οι πρωτεΐνες(ή λευκώματα) και οι λιπαρές ύλες (υγρές και στερεές). Η υπερκατανάλωση μιάς από αυτές οδηγεί στη ΒΟΥΛΙΜΙΑ. Δηλ. σε αδικαιολόγητη πείνα, που σημαίνει ότι τρως πέρα από τις θερμίδες που χρειάζεται ο οργανισμός. Και τα επιπλέον τα αποθηκεύει ως λίπος. Αν το ελέγξετε θα αδυνατίσετε γρήγορα και μόνιμα.Ποιά κατηγορία υλών είναι αυτή; Να ρωτήσετε άξιους ειδικούς. Καληνύχτα σας

    1. avatar jhgjηγφ

      Ειπες την μπαρουφα σου ξερολα.
      Ο καθε οργανισμος εχει τη δικη του συμπεριφορα και θελει ξεχωριστη αντιμετωπιση, αλλα επειδη οι περισσοτεροι δεν εχουν την πολυτελεια λογω υποχρεωσεων το αφηνουν σε 2η μοιρα και την πατανε.
      Οποιος πει "ελα μωρε δικαιολογιες, να πιεστεις" κλπ, τοτε να πιεστει ο ιδιος και να το βουλωσει και να μην πεταγεται σαν την κομμενη [...]
      Ολοι εχουν τα δικα τους προβληματα και δυσκολιες, μπορει να καταφερες τη διαιτα ξερολα, αλλα μπορει πχ. εισαι ενας κομπλεξικος κακοτροπος ανθρωπος που καπνιζει φανατικα, φωναζει στα παιδια του και γενικα του αξιζει [...]

  2. avatar Deepjim

    Φοβερός αυτοσαρκασμος.φοβερος τυπος

  3. avatar Βαγγέλης Μπαμπαλης

    Καταπληκτικός τρόπος γραφής ....
    Δυνατό χιούμορ!
    Είσαι Ωραίος!

  4. avatar Roma

    Ζειτε για να τρωτε κοιλιοδουλοι..

    1. avatar Dragathor

      Σιγα τελειε ανθρωπε εσυ που θα κρινεις πισω απο μια οθονη ηρεμισε.

  5. avatar Στην πρωτη παραγραφο.

    Εκει με την ποσοτητα γαλακτος που εδωσε το οκ ο γιατρος.
    Εκει χαθηκε το παιχνιδι.

    1. avatar jhgjηγφ

      ναι Αυτο φταιει, ξερολα κι εσυ.

  6. avatar ΝΙΑΟΥ

    Μπραβο πολυ ωραιο αρθρο κ πολυ διδακτικο

    αλλα κ ποσο κουραστικη η διαιατα.. εγω θελω τους ανθρωπους ευτυχισμενους κ ας
    εχουν κ καποια παραπανω κιλα
    παρα μιζερους κ ταλαιπωρημενους ανορεκτικους.

  7. avatar George0879

    Ο καθενας που δεν εχει κανει ποτε του διαιτα μπορει να λεει το μακρυ του και το κοντο του, αλλα ειναι σχεδον απιθανο να καταλαβει το οτι το προβλημα δε λυνεται μονο με το να μην τρως αλλα με την ουσιαστικη λυση του προβληματος που ειναι μεσα στο μυαλο.
    Αυτο που οδηγησε το ατομο στο να τρωει, οχι απλα γιατι πειναει αλλα για να νιωθει ασφαλεια, χαρα, για να καλυπτει τον πονο και πολλα αλλα συναισθηματα.
    Σε αλλες περιπτωσεις η συνδεση για το σημα που δινει το στομαχι οτι ειναι πληρης εχει χαλασει και ετσι το ατομο τρωει συνεχως χωρις να νιωθει κορεσμο.
    Μακαρι να ηταν τοσο απλο οσο το να διδαξουν στο παιδι το τι πρεπει να τρωει στην σχολικη ηλικια,αλλα δεν ειναι.
    Ισως θα βοηθουσε καποιος ψυχολογος αρχικα και μετα απο καποιο διαστημα βοηθεια μεσω υπνωσης σε συνδυασμο με συμβουλες απο καποιο διατροφολογο.
    Ολα αυτα τα γραφω μετα απο 30 χρονια διαιτας και προσωπικης εμπειριας.

  8. avatar George0879

    Το αρθρο καλο μεν αλλα ειναι απλως μια προσωπικη ιστορικη αναφορα του παθοντα Σπυρου Πιστικου.
    Το θεμα για να χαθουν κιλα δεν ειναι τοσο απλο ωστε οπως αναφερεται σε ενα σχολιο οτι επρεπε η οικογενεια στη σχολικη ηλικια να σε βοηθησει να μαθεις τι σημαινει διατροφη.
    Για μενα αυτο ειναι ενα σχολιο που το εχει κανει καποιος που δεν ειναι παθων, απλα σχολιαζει.
    Στο θεμα μας τωρα.
    Ενα ατομο που παιρνει κιλα μπορει να εχει απλως ορμονικα προβληματα η με το να παιρνει κιλα αυτο που κανει ειναι απομονωνει τον εαυτο του απο τους αλλους/ χτιζει ενα τοιχος με το παχος γυρω του γιατι του εχουν συμβει διαφορα και αυτο χρηζει βοηθεια ψυχολογου η ψυχοθεραπευτη.
    Το προβλημα δεν ειναι στο στομαχι, δεν ειναι το φαι αλλα αυτα που συμβαινουν στο μυαλο του παθοντα και τον οδηγουν να τρωει για να καλυπτει τα κενα μεσα του.
    Γιαυτο και επι το πλειστον δυο χρονια μετα τις επεμβασεις στο στομαχι οι περισσοτεροι ξαναπερνουν το βαρος γιατι δεν εχουν λυσει ουσιαστικα το προβλημα.
    Επισης συμβαινει και κατι το οποιο λιγοι ισως ειναι ενημεροι, οι μνημες, τα ψυχικα τραυματα μεταφερονται στον καθενα μας μεσω DNA.
    Δηλαδη μεσα στο DNA υπαρχουν πληροφοριες για γενιες που πιο πριν υπεφεραν απο πεινα και αυτο περναει στις επομενες γενιες.
    Μπορει να ακουγεται περιεργο αλλα υσχειει.
    Και υπαρχει τροπος για να διορθωθει.
    Οπως επισης οταν εχουν συνδεδεθει σε καποια ηλικια συναισθηματα ανακουφισης, πληροτητας με το φαι και το ατομο τρωει οχι γιατι πειναει αλλα για να ξανανιωθει το συγκεκριμενο συναισθημα.

  9. avatar Το λαθος

    ... είναι οτι δεν υπάρχουν διαιτες, ενδιάμεσα σε στην βουλιμία
    Το φαει πρέπει να είναι μια (διετα) διατροφή εφ όρου ζωής

  10. avatar ΔΙΟΓΕΝΗΣ Λυτταιος

    1. Ο ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΣ ΜΑΓΕΙΡΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΦΥΣΗ.
    ( Αμυγδαλα,καρυδια,φουντουκια, σταφυλια,συκα,καρπουζια,πεπονια,μελι,ντοματες,λαχανα,καροτα, αγγιναρες, πιπεριες, κρεμμυδια,σκορδα, μουσμουλα, φραουλες,μαυρες ελιες, ελαιολαδο,μουρα,πορτοκαλια,λεμονια,αχλαδια,δαμασκηνα, ρεπανια, ρεβυθια,φακες και τοσες αλλες ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΟΣ τροφες.)
    2. ΟΛΑ τα μαγειρευμενα φαγητα ειναι, αλλα λιγο και αλλα πολυ, ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΑ.
    3. ΤΟ ΚΡΕΑΣ και ΤΟ ΤΥΡΙ ειναι Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.
    4. ΖΑΧΑΡΗ, ΛΕΥΚΟ ΨΩΜΙ, ΒΟΥΤΥΡΟ, ''κομμενα με το μαχαιρι''.
    5.- ΚΙΝΗΣΙΣ, ΚΙΝΗΣΙΣ, ΚΙΝΗΣΙΣ.
    Τελος.

    1. avatar Και

      Ποιος σου είπε ότι η μαγειρική της φύσης δεν παχαινει; Ότι να' ναι.

  11. avatar JimΜ

    Έχεις ξεχάσει να αναφέρεις το πιο σημαντικό από όλα. Δηλαδή το γιατί ακόμα κι αν καταφέρεις να χάσεις τα κιλά που ήθελες πάντα, τα ξαναπαίρνεις μετά από λίγο καιρό πίσω. Στη δίαιτα υπάρχει η περίοδος που ουσιαστικά λαμβάνεις λιγότερες θερμίδες από αυτές που καις κι έτσι χάνεις το παραπανίσιο βάρος σου. Αλλά, κάποια στιγμή δε χρειάζεται να χάσεις άλλο, αλλά να παραμείνεις στα ίδια. Η λεγόμενη συντήρηση. Διαρκεί πολύ περισσότερο από τη δίαιτα, καθώς ο σκοπός είναι να μάθει το μυαλό σου και το σώμα σου (ο μεταβολισμός σου κυρίως) στα καινούρια δεδομένα που του έχεις θέσει. Δεν είναι ανάγκη να στερείσαι τόσο, αλλά δεν πρέπει να το παρακάνεις. Εκεί αποτυγχάνουν οι περισσότεροι που έχουν καταφέρει να μπουν στη διαδικασία της δίαιτας και κερδίσει το στοίχημα να τη συνεχίσουν.

  12. avatar Ηλίας42

    Να συμπληρώσω το εξής, η σωστη διατροφή δεν έχει αρχή και τέλος. Αν αυτό γίνει βίωμα, δεν θα ξαναγυρίσει κάποιος στην παχυσαρκία...

  13. avatar Το όνομά σας

    Καλό άρθρο

  14. avatar Ηλίας42

    Το βασικό λάθος κατά την γνώμη μου ήταν στην σχολική ηλικία. Εκεί το οικογενειακό περιβάλλον θα έπρεπε να σε βοηθήσει να μάθεις τι σημαίνει διατροφή. Αμφιβάλλω αν είχες φάει ποτέ πχ φρούτα...με λίγα λόγια το μυαλό ήθελε διατροφικη εκπαίδευση από την σχολική ηλικία.

  15. avatar Χαρα for ever

    Δεν ξερω τελικα,φιλε,αν τα βρηκες με τον εαυτο σου αλλα σιγουρα το ' χεις με το γραψιμο και την αφηγηση.
    Αξιοποιησε το και σιγουρα θα βγεις κερδισμενος και εσυ και αυτοι που θα σε διαβαζουν...και που ξερεις!
    Μπορει ετσι να ξεχνας τον πονο σου για φαγητο.
    Ωραιος!!!

  16. avatar SCULLYXL5

    ΩΡΑΙΑ ΔΙΑΙΤΑ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΝ ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΚΙΛΑ!!!

  17. avatar Takis_0731

    Ωραίο γράψιμο είχε το αρθράκι! Ευχάριστο να το διαβάζει κανείς.
    Απόλυτα σωστές οι παρατηρήσεις και υποκινητικές σε όσους έχουν βάλει στόχο να χάσουν κιλά...

  18. avatar ??????????

    Πραγματικά γέλασα με την ψυχή μου...να είσαι καλά!!!
    Είμαι κ εγώ ένας από αυτούς που ότι τους στέρησε ο Θεός σε ύψος το πήραν σε πλάτος...

  19. avatar Νικος875

    30 χρόνια δίαιτες γιατί δεν ήθελες να κουραστείς και να ιδρώσεις. Και κρίνοντας από το άρθρο δεν έβαλες μυαλό ακόμα.

  20. avatar Πέτρος 355

    Διαιτα και κουραφεξαλα. Πουθενά στο άρθρο δεν αναφέρεται η χρησιμοτητα της γυμναστικής. Δεν χρειάζεται να πεινάς για να χάσεις κιλά. Αν δεν ιδρώσετε δεν πρόκειται να χάσετε κιλά. Βάλτε το καλά στο μυαλό σας οι απανταχού χοντροί.

    1. avatar Ηλίας42

      Πέτρο με συγχωρείς αλλά λες αερολογιες. Η γυμναστική είναι καθαρά ένας επιταχυντής της απώλειας βάρους. Η διατροφή είναι το Α και το Ω.
      Δεν υπάρχουν μυστικά στην απώλεια βάρους, η οποία είναι απλά μαθηματικά. Τα έσοδα του οργανισμου μας πρέπει να είναι λιγότερα από τα έξοδα του.

Παρακαλούμε περιμένετε ...