Ο «κόκκινος» γιατρός, Πέτρος Κόκκαλης, που εγκατέλειψε καριέρα και μεγαλοαστική ζωή για να ανέβει στα βουνά των ανταρτών

Ο ταγμένος κομμουνιστής και υπουργός των επαναστατικών κυβερνήσεων που ήταν προπάντων ένας πρωτοπόρος καθηγητής ιατρικής


ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ
9:26
16/08/2017
Ο «κόκκινος» γιατρός, Πέτρος Κόκκαλης, που εγκατέλειψε καριέρα και μεγαλοαστική ζωή για να ανέβει στα βουνά των ανταρτών
36
loading

Ακόμα και «αναρχικός γιατρός» χαρακτηρίστηκε στα σχετικά ντοκουμέντα της Ασφάλειας ο Πέτρος Κόκκαλης, κρατώντας προφανώς μία μόνο από τις ιδιότητές του.

Τα κρατικά έγγραφα παρέλειψαν βολικά να αναφερθούν στη λαμπρή ακαδημαϊκή του πορεία, την ασίγαστη φιλανθρωπική του δράση και το πόσο δημοφιλής ήταν φυσικά ως γιατρός και ως άνθρωπος, καθώς κάτι τέτοιο θα χαλούσε το γλυκό.

Ο Κόκκαλης ήταν πράγματι κομμουνιστής και μάλιστα ακραία ιδεολόγος. Λειτούργησε εξάλλου ως υπουργός της Κυβέρνησης του Βουνού και ποτέ δεν έκρυψε την «κόκκινη» δράση του.

Ταυτοχρόνως δε ήταν ένας κορυφαίος χειρουργός και πρωτοπόρος ερευνητής, αλλά προπαντός ένας ταγμένος ειρηνιστής που δεν δίστασε να τινάξει στον αέρα την αξιοζήλευτη καριέρα αλλά και τη μεγαλοαστική του καταγωγή για να ακολουθήσει τους αντάρτες στα βουνά, πιστεύοντας πως θα στήσει έναν δικαιότερο κόσμο.

Επιστήμονες με άριστες σπουδές στο ενεργητικό του και μέλος της καλής αθηναϊκής κοινωνίας, ο Κόκκαλης είχε πελάτες τόσο το σύνολο της οικονομικής και πολιτικής ελίτ όσο και απλούς ανθρώπους όλων των λαϊκών τάξεων, πριν βγει τουλάχιστον στα βουνά ως υπουργός Υγείας της πρώτης κομμουνιστικής κυβέρνησης (ΠΕΕΑ).

Επιστρέφοντας στην Αθήνα μετά την Απελευθέρωση, δεν θα τον αφήσουν να συνεχίσει το μεγάλο κλινικό και ερευνητικό του έργο, καθώς δεν θα κρατήσει το στόμα του κλειστό. Είναι πανεπιστημιακός σε δύσκολα χρόνια, γι’ αυτό και θα πάρει για δεύτερη φορά την απόφαση να ξαναβγεί στα βουνά με τους αντάρτες, στήνοντας πια χειρουργεία ως υπουργός Υγείας και Παιδείας. Παρά το γεγονός ότι γνώριζε ότι οι ενέργειές του θα έβαζαν σε περιπέτειες την οικογένειά του. Και τη δική του ζωή τελικά.

Ο Κόκκαλης δεν είχε ποτέ πολιτικές φιλοδοξίες. Μόνο έναν άκρατο ανθρωπισμό και μια βαθιά ευαισθησία για την εξαθλίωση και την ανέχεια. Η ίδια η ιατρική εξάλλου που ασκούσε ακάματα εκεί ήταν προσανατολισμένη, στον άνθρωπο, ό,τι πολιτικό ή ταξικό πρόσημο κι αν είχε. Απ’ όσα νοσοκομεία πέρασε άλλωστε όλοι είχαν να το λένε πως από απόρους δεν έπαιρνε ποτέ αμοιβή, πόσο μάλλον που οι πρωτοβουλίες του ήταν διαχρονικά επικεντρωμένες στην ανακούφιση των πολιτών.

Κι όμως η δράση του πρωτοπόρου αυτού καθηγητή ιατρικής, που ξεκίνησε τον βίο του ως ένας αστός με προοπτικές, θα του έφερνε την αυτοεξορία και τη μήνη της πατρίδας του, που δεν θα επέτρεπε καν στη σορό του να έρθει να θαφτεί στον τόπο του. Παρά τον άπλετο σεβασμό που απολάμβανε ακόμα και από τους ιδεολογικούς εχθρούς του.

Ως ένας πολύ ιδιαίτερος άνθρωπος έζησε ο Πέτρος Κόκκαλης, ένας ταγμένος γιατρός με θαυματουργά χειρουργικά χέρια που θα τα έθετε στην υπηρεσία όλων αδιακρίτως, είτε ήταν μεγαλοαστοί είτε φτωχοί και κατατρεγμένοι. Δράση που δεν θέλησε το ελληνικό κράτος, διώχνοντάς τον τελικά από το πανεπιστήμιο και την ίδια του τη χώρα τελικά, αφήνοντας την Ανατολική Γερμανία να δρέπει τις δάφνες του καινοτόμου έργου του στη θωρακοχειρουργική, τη νευροχειρουργική και την καρδιοχειρουργική. Και τις μεταμοσχεύσεις εγκεφάλου σε σκύλους τελικά!

«Την άνοιξη θα φυτρώσει το σιτάρι / θα λούζονται τα δέντρα μες στο φως / κι όπως θα κόβουμε το βράδυ, το ψωμί / κι όπως θα ανοίγουμε το δειλινό / τα πορτοκάλια, θάχουν μια γεύση πιο βαθιά, πιο δίκαιη / πιο ακατάλυτη, γιατί στη γη που φύτρωσαν κοιμάται πια, / από χτες / ένα κομμάτι από την ξενιτεμένη Ελλάδα».

Έτσι αποχαιρέτισε ο Τάσος Λειβαδίτης τον Πέτρο Κόκκαλη, όταν η σορός του, έπειτα από άδεια της κυβέρνησης Καραμανλή, επέστρεψε από την Ανατολική Γερμανία στην πατρίδα του για να ταφεί. Πάνω από τον τάφο του, ο Γιάννης Ρίτσος απήγγειλε: «... ενώ το μέγα κυπαρίσσι / του πόνου μας, δαρμένο απ' τη βροχή της ξενιτειάς, τινάζει απόψε / όλα του τα κυπαρισσόμηλα στο πάτριο χώμα, κ' η κραυγή του λαού μας / μυριόστομη, μυριόφωνη, τραντάζει τα κλαδιά του: / Η Ελλάδα περιμένει τα παιδιά της»…

Πρώτα χρόνια

kkkaoolliiisiswr1

Ο Πέτρος Κόκκαλης γεννιέται στις 18 Σεπτεμβρίου 1896 στη Λιβαδειά ως το δεύτερο παιδί του φιλόλογου και γυμνασιάρχη Σωκράτη και της συζύγου του Πολυξένης. Ο μικρός Πέτρος τελειώνει το 1911 με άριστα το σχολείο στην Αθήνα και το Ναύπλιο, ακολουθώντας τις επαγγελματικές υποχρεώσεις του εκπαιδευτικού πατέρα του, και γίνεται αμέσως δεκτός στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ξέροντας από μικρός τι ήθελε να γίνει στη ζωή. Ήταν εξάλλου μόλις 15 χρονών παιδί!

Τον Οκτώβριο του 1913 θα συνεχίσει τις σπουδές του στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βερολίνου, όντας ένας από τους αγαπημένους μαθητές και φίλους αργότερα του ίδιου του Μαξ Πλανκ, πρύτανης τότε του πανεπιστημίου και νομπελίστας Φυσικής λίγο αργότερα.

Με το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου, ο Πέτρος περνά τις εξετάσεις της σχολής του και ζητά να πολεμήσει στις τάξεις του γερμανικού στρατού, δεν γίνεται όμως δεκτός μιας και είναι ξένος. Μετακινείται τότε (1915) στην Ιατρική Σχολή της Ζυρίχης και της Βέρνης αργότερα (1916), έχοντας δασκάλους διαπρεπείς χειρουργούς και γιατρούς.

Το 1917 θα πάρει το πτυχίο του και το 1919 το διδακτορικό του, συνεχίζοντας το κλινικό και ερευνητικό του έργο δίπλα σε γνωστούς καθηγητές Ιατρικής τόσο στη Βέρνη όσο και το Μόναχο αργότερα. Το 1928 θα είναι ένας από τους πιο ελπιδοφόρους νέους χειρουργούς της Ευρώπης, αν και αυτός θέλει διακαώς να επιστρέψει στην πατρίδα του, αφήνοντας πίσω του μια τουλάχιστον εξασφαλισμένη καριέρα…

Οι πρώτες ελληνικές περιπέτειες

kkkaoolliiisiswr2

Ο Κόκκαλης επιστρέφει στην Αθήνα στα μέσα του 1928 και τον Φεβρουάριο του 1929 διορίζεται διευθυντής Χειρουργικής στο Δημοτικό Νοσοκομείο «Ελπίς». Δύο μήνες αργότερα, εκλέγεται υφηγητής Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και την επόμενη χρονιά αναλαμβάνει και το Τμήμα Χειρουργικής της «Αστυκλινικής».

Συνεχίζοντας πάντα το χειρουργικό του έργο και τις πρωτοποριακές του έρευνες που θα τον έχριζαν θεμελιωτή ιατρικών κλάδων στην Ελλάδα, εκλέγεται το 1935 τακτικός καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, «μηδενός αντιλέγοντος», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά τα πρακτικά, στον απόηχο μάλιστα των ζυμώσεων που ακολούθησαν το αποτυχημένο -βενιζελικής έμπνευσης- κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935.

Ο Κόκκαλης καταλαμβάνει την έδρα της Εγχειρητικής και Τοπογραφικής Ανατομικής, αλλά και τη διεύθυνση της Γ’ Πανεπιστημιακής Χειρουργικής Κλινικής του «Ευαγγελισμού». Καθιερωμένος στη διεθνή βιβλιογραφία και καταξιωμένος ως γιατρός, εκλέγεται τον Ιούλιο του 1939 στη Β’ Έδρα της Χειρουργικής Κλινικής και ταυτόχρονα αναλαμβάνει και τη διεύθυνση της Β’ Πανεπιστημιακής Χειρουργικής Κλινικής του «Αρεταίειου Νοσοκομείου».

kkkaoolliiisiswr4

Τόσο το κλινικό του έργο όσο και η επαναστατική ερευνητική του δράση θα θέσουν τα θεμέλια για την ανάπτυξη τεσσάρων νέων ειδικοτήτων στην ελληνική χειρουργική: η θωρακοχειρουργική, η καρδιοχειρουργική, η αγγειοχειρουργική και η νευροχειρουργική τού χρωστούν πάρα πολλά.

Την ίδια ώρα, αφήνει άλλη μια κολοσσιαία συνδρομή στην ιατρική του τόπου του μέσω του δίτομου συλλογικού συγγράμματος «Χειρουργική» (1934), του οποίου ήταν ο εμπνευστής αλλά και ο βασικός συγγραφέας. Το εμβληματικό πόνημα, γνωστό επίσης ως «Χειρουργική των Οκτώ» (γραμμένο από οκτώ καθηγητές της Ιατρικής Σχολής Αθηνών), αποτέλεσε το κύριο σώμα της ελληνικής ιατρικής βιβλιογραφίας αλλά και το βασικό πανεπιστημιακό εγχειρίδιο για τη διδασκαλία της χειρουργικής στη χώρα μας. Ο Πέτρος είχε γράψει τις μισές σελίδες του.

Όχι ότι ο Κόκκαλης θα έμενε σε αυτά, καθώς με τον κοσμοπολίτικο αέρα των σπουδών του αλλά και τις επαφές του με τους ευρωπαίους ομολόγους του φέρνει πρώτος στην πατρίδα του καινοτόμες μεθόδους θεραπείας της φυματίωσης, νέες τεχνικές θωρακοπλαστικής και πνευμονεκτομής αλλά και την πρώτη ποτέ περικαρδιεκτομή που έβλεπε η ελληνική ιατρική κοινότητα.

Την ίδια εποχή θα γνωρίσει τη Νίκη Κουλέτση, την οποία θα παντρευτεί το 1938 και θα αποκτήσουν τελικά δύο παιδιά, τον Σωκράτη (1939) και την Αυγή-Πολυξένη (1944). Η σύζυγος θα λειτουργούσε πια ως γραμματέας του αλλά και παντοτινή συνοδοιπόρος στις περιπέτειες του άντρα της…

Δυο φορές αντιστασιακός

kkkaoolliiisiswr3

Έτσι μπήκε στον Πόλεμο ο Κόκκαλης, ως κορυφαίος χειρουργός, φωτισμένος ακαδημαϊκός και άοκνος πανεπιστημιακός δάσκαλος. Οι τέσσερις διεθνώς αναγνωρισμένες επιστημονικές εργασίες του εξάλλου τον κατέτασσαν στον προμαχώνα της ευρωπαϊκής ιατρικής έρευνας αιχμής και το όνομά του ήταν γνωστό στις επιστημονικές κοινότητες της Γηραιάς Ηπείρου.

Με την έκρηξη του Πολέμου του 1940, ο Κόκκαλης προσφέρει τις υπηρεσίες του στα στρατιωτικά νοσοκομεία της Αθήνας που υποδέχονται τους τραυματίες του Μετώπου. Δεν του αρκεί φυσικά αυτό, κι έτσι μεταβαίνει εθελοντικά τον Φεβρουάριο του 1941 στα Γιάννενα, ως σύμβουλος αρχίατρος στην Υγειονομική Υπηρεσία Βάσεως Ηπείρου, θέλοντας να υπηρετήσει την πατρίδα από την πρώτη γραμμή.

Όπως θυμούνταν οι συμπολεμιστές του, ο γιατρός πότε χειρουργούσε στα μετόπισθεν και πότε ερχόταν στην πρώτη γραμμή με το τουφέκι του. Την ίδια ώρα, αναπτύσσει και μια καινοτόμα μέθοδο για τη θεραπεία των κρυοπαγημάτων, η οποία θα σώσει πολλούς έλληνες στρατιώτες.

Η κατάρρευση του μετώπου τον Απρίλιο του 1941 θα τον βρει στα μετόπισθεν. Δεν θα συνεργαστεί φυσικά με τον κατακτητή, αρνούμενος να υπογράψει το «Πρωτόκολλο Συνεργασίας» των ιταλικών αρχών. Ο αντιστασιακός Κόκκαλης είχε μόλις γεννηθεί! Την ίδια στάση θα κρατήσει και στον αρχίατρο του γερμανού κατακτητή στην Αθήνα, που του πρότεινε να ιδρύσουν ένα γερμανο-ελληνικό νευροχειρουργικό κέντρο στο Νοσοκομείο «Άγιος Σάββας».

Η μήνη των ναζί ήταν λυσσαλέα, όπως θα ήταν και των ελληνικών δοσιλογικών κυβερνήσεων. Κι έτσι από τον Μάρτιο του 1942 αρχίζουν να τον ξηλώνουν από τις θέσεις ευθύνης και τα ιατρικά αξιώματά του. Ο Κόκκαλης όχι μόνο δεν κάθεται στα αβγά του, αλλά σπεύδει να υποστηρίξει τον καθηγητή Ιωάννη Κακριδή στην περιβόητη «Δίκη των τόνων» (Ιούνιος του 1942), θεωρώντας πως στο πρόσωπο του διωκόμενου συναδέλφου του απειλούνταν η ακαδημαϊκή ελευθερία, όση είχε επιζήσει τουλάχιστον από το μεταξικό πραξικόπημα και τη λογοκρισία του.

Ο Κόκκαλης, υπέρμαχος της προόδου, του εκσυγχρονισμού του τόπου και του δημοτισμικού, μπαίνει στη μαύρη λίστα των προδοτικών κυβερνήσεων και βλέπει να απολύεται από παντού «δι’ άρνησιν υπηρεσίας». Τότε ήταν (μέσα του 1943) που θα τον προσεγγίσει ο Κωνσταντίνος Τσάτσος και θα τον εντάξει στη «Σοσιαλιστική Ένωση», αλλά και ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ο οποίος είχε υπάρξει ασθενής του γιατρού Κόκκαλη.

kkkaoolliiisiswr5

Μέσω αυτών των ανθρώπων θα συνδεθεί με το ΕΑΜ, καθώς τον κυνηγούσαν όλοι και οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες ήταν στο κατόπι του. «Ποτέ δεν με ενδιέφερε η πολιτική. Στο αριστερό κίνημα με ώθησαν τα βιώματά μου», θα πει εξάλλου ο ίδιος.

Ο Κανελλόπουλος τον καλεί από το Κάιρο να συμμετάσχει στην εξόριστη κυβέρνηση. Ο Κόκκαλης, ψάχνοντας τρόπους συνεργασίας με τους «κόκκινους» αντάρτες, προσπάθησε να διαφύγει στη Μέση Ανατολή τον Μάρτιο του 1944, αμέσως μετά τον εορτασμό της εθνικής μας επετείου.

Στην Αλεξάνδρεια δεν θα κατάφερνε βέβαια να φτάσει, κι έτσι θα βρεθεί σχεδόν μαγικά στις 2 Απριλίου στη Βίνιανη πλάι στους αγωνιστές του ΕΛΑΣ για να αναπνεύσει τον αέρα της ανταρτοκρατούμενης ελεύθερης Ελλάδας! Πλέον δεν είχε επιλογή, καθώς προμήθευε εδώ και πολύ καιρό τους αντιστασιακούς με ιατροφαρμακευτικό εξοπλισμό από τα μεγάλα κρατικά νοσοκομεία όπου εργαζόταν και οι ναζί τον κυνηγούσαν πια ανοιχτά.

Έτσι απλά απάντησε στον συνοδοιπόρο του Αλέξανδρο Σβώλο, διαπρεπή νομικό και πρόεδρο σύντομα της Κυβέρνησης του Βουνού, όταν του είπε πως «Εγώ θα ανεβώ στο βουνό»: «Κι εγώ μαζί σου», του απάντησε ο Κόκκαλης, όταν και θα μετατρεπόταν σε μια από τις πλέον πολυσχιδείς φυσιογνωμίες της αντίστασης.

Στον πρώτο λοιπόν ανασχηματισμό της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), στις 19 Απριλίου 1944, ο Πέτρος Κόκκαλης αναλαμβάνει τον θώκο του γραμματέα της Κοινωνικής Πρόνοιας (και προσωρινά και της Παιδείας). Ως αντίποινα, οι Γερμανοί συλλαμβάνουν τον πατέρα του, ο οποίος σε προχωρημένη ηλικία δεν θα αντέξει τα βασανιστήρια, την ίδια ώρα που η ετοιμόγεννη σύζυγός του φυγαδεύεται και γεννά τελικά την κόρη τους με ψευδώνυμο.

kkkaoolliiisiswr6

Αυτός ο γραμματέας ωστόσο της εξόριστης κυβέρνησης σηκώνει τα μανίκια και θέτει τα θαυματουργά του χέρια στην υπηρεσία τόσο των αγωνιστών όσο και του απλού λαού. «Αριστίνδην» κομμουνιστής έγινε τον Σεπτέμβριο του 1944, ακολουθώντας πια τις επιλογές του σοσιαλιστικού κινήματος.

Μετά την Απελευθέρωση, επιστρέφει στην ελεύθερη Αθήνα με το τελευταίο κλιμάκιο του ΕΑΜ τον Οκτώβριο του 1944. Τα Δεκεμβριανά θα τον βρουν στην Αθήνα, όπου εκ νέου κυνηγημένος θα διαφύγει στα Τρίκαλα και θα επιστρέψει στην πρωτεύουσα μόνο μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Βάρκιζας τον Φεβρουάριο του 1945.

Τώρα όμως είδε την πατρίδα του να του γυρνά πεισματικά την πλάτη. Στη συνέλευση των καθηγητών της Ιατρικής Σχολής της 13ης Ιανουαρίου 1945, είδε τους φίλους του καθηγητές που είχαν γράψει από κοινού τη «Χειρουργική» να ζητούν την άμεση απόλυσή του ως «κομμουνιστικό μίασμα», καθώς και τριών ακόμα καθηγητών που επέστρεψαν από τα βουνά, αφού «συμμετείχαν στο εθνοκτόνο κίνημα γενόμενοι αποστάτες της εθνικής ιδέας». Το υπουργείο έπαυσε τον Κόκκαλη και ο κρατικός μηχανισμός μεθόδευσε την απομάκρυνσή του από όλα τα πόστα του, όταν και η υγεία του άρχισε να κλονίζεται. Πλέον είχε σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης, έχοντας και δυο παιδιά να θρέψει. Στο ημερολόγιό του παρατηρεί πικρά (11 Απριλίου 1947): «Στη ζωή μου έκανα πολλά πράματα. Και καλά, και κακά. Δεν έχει σημασία που μας επαίνεσαν για τα κακά, και μας κατηγόρησαν για τα καλά».

Με τον εμφύλιο να μαίνεται, ο Κόκκαλης καταφεύγει στη Μασσαλία τον Μάιο του 1947, επανενώνεται αργότερα με την οικογένειά του (καθώς ο Ναπολέων Ζέρβας, ως υπουργός Δημόσιας Τάξης, τους είχε απαγορεύσει την έξοδο) και αναχωρούν τον Αύγουστο για το Βελιγράδι. Όταν η ραδιοφωνική συχνότητα της «Ελεύθερης Ελλάδας» αναγγέλλει στις 23 Δεκεμβρίου 1947 τον σχηματισμό της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης (ΠΔΚ), ο Πέτρος Κόκκαλης αναλαμβάνει εκ νέου το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας. Ο επιφανής γιατρός είναι ο μόνος της παλιάς φρουράς της Κυβέρνησης του Βουνού του 1944 που έχει ενεργό ρόλο και στην ΠΔΚ.

Στην αντάρτικη κυβέρνηση θέτει και πάλι την ευαισθησία και τον ανθρωπισμό του σε δράση, στήνοντας αυτοσχέδια νοσοκομεία που μπορούν να περιθάλψουν πάνω από 1.000 ανθρώπους! Όσο η ήττα του αριστερού κινήματος διαφαινόταν όμως ολοένα και πιο καθαρά, ο ίδιος συνειδητοποιούσε πως ο τόπος αυτός δεν τον χωρούσε…

Αυτοεξορία και τελευταία χρόνια

kkkaoolliiisiswr8

Μετά το τέλος του εμφύλιου πολέμου, ο Κόκκαλης καταφεύγει (Αύγουστος του 1949) στην Ανατολική Ευρώπη. Πρώτος σταθμός η Βουδαπέστη, μετά το Βουκουρέστι και η Ανατολική Γερμανία τελικά τον Απρίλιο του 1955, το τελευταίο σπίτι του. Εκεί που θα γράψει νέες χρυσές σελίδες στην επιστήμη και τον ανθρωπισμό μέχρι και τον θάνατό του το 1962.

Γιατρός δεν θα ξαναγινόταν μέχρι να καταφτάσει οικογενειακώς στο Ανατολικό Βερολίνο το 1955, όταν ως μέλος του Παγκόσμιου Συμβουλίου της Ειρήνης (ήδη από το 1950) γνώρισε σε ένα συνέδριο στη Στοκχόλμη τον ανατολικογερμανό κομισάριο Παιδείας. Ο Κόκκαλης, με το τεράστιο ερευνητικό και κλινικό έργο στις πλάτες του, είχε τις περγαμηνές και την επιστημονική αξιοσύνη του να του ανοίγουν τις πόρτες.

Διορίστηκε αμέσως διευθυντής στο Ινστιτούτο Πειραματικής Χειρουργικής της Γερμανικής Ακαδημίας Επιστημών, το οποίο στεγαζόταν στο Δημοτικό Νοσοκομείο του Βερολίνου (το σημερινό Ινστιτούτο Πειραματικής Καρδιοχειρουργικής και Αγγειοχειρουργικής). Λίγο αργότερα, το 1957, διορίζεται καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Χούμπολτ του Βερολίνου, όταν θα ξεκινήσει μια νέα καινοτόμα σειρά ιατρικών ερευνών, τώρα πειραματιζόμενος με μεταμοσχεύσεις οργάνων σε σκύλους!

Οι κορυφαίοι σοβιετικοί γιατροί έρχονταν τώρα στο Ανατολικό Βερολίνο του Κόκκαλη για να δουν και να συμβάλουν στην έρευνά του και οι νέες δημοσιεύσεις του κάνουν τον γύρο του κόσμου αντλώντας άφθονο θαυμασμό από τη διεθνή ιατρική κοινότητα. Περισσότεροι από 150 διακεκριμένοι επιστήμονες από όλο τον κόσμο τον επισκέφθηκαν για να ζήσουν από πρώτο χέρι τις περιβόητες μεταμοσχεύσεις εγκεφάλου που έκανε σε σκύλους.

Η απίστευτη δημοσιότητα που έλαβε η ιατρική του έρευνα χρησιμοποιούνταν μάλιστα ως δείγμα επιστημονικής υπεροχής της «κόκκινης» Ένωσης σε σύγκριση με την καπιταλιστική Δύση. Ο Κόκκαλης ήταν πια ένας αστέρας της ιατρικής διεθνούς βεληνεκούς, μόνο που έπαιρνε η Ανατολική Γερμανία όλες τις δάφνες. Γιατί στον τόπο του ήταν εχθρός. Μέχρι και την ιθαγένεια είχαν σπεύσει να του αφαιρέσουν.

kkkaoolliiisiswr7

Ακόμα και ο μάγος της καρδιοχειρουργικής Κρίστιαν Μπάρναρντ πάνω -και- σε ερευνητικά δεδομένα του Κόκκαλη πάτησε για την πρώτη επιτυχημένη μεταμόσχευση καρδιάς σε άνθρωπο το 1967.

Πέρα από το ταγμένο επιστημονικό του έργο, ο Κόκκαλης διατηρούσε στενές επαφές με την παγκόσμια διανόηση και την πολιτική, έχοντας στον στενό του κύκλο προσωπικότητες διεθνούς απήχησης. Ήταν ένας πολυσχιδής άνθρωπος και ένας οξυδερκής συνομιλητής την παρέα του οποίου απολάμβαναν όλοι.

Όταν έφυγε από τον κόσμο από έμφραγμα του μυοκαρδίου στις 15 Ιανουαρίου 1962 στο Ανατολικό Βερολίνο, το κενό που άφησε στην παγκόσμια ιατρική κοινότητα ήταν δυσαναπλήρωτο. Η σορός του μεταφέρθηκε τελικά στην Ελλάδα μετά κόπων και βασάνων και με προσωπική παρέμβαση του Κωνσταντίνου Καραμανλή στις 29 Ιανουαρίου, ώστε να ενταφιαστεί στα χώματα της πατρίδας του, της Ελλάδας. Μιας κι αυτή δεν ήταν απλώς η τελευταία του επιθυμία, αλλά ο διακαής πόθος τόσων και τόσων ετών.

«Εδώ κείται ο μεγάλος νεκρός, φερμένος από τα ξένα…», αναφέρει η επιτύμβια επιγραφή, διά χειρός Γιάννη Ρίτσου. Ο Στρατής Τσίρκας εξομολογήθηκε άλλωστε ότι αυτό ήταν το ανοιχτό τραύμα του Πέτρου, που ζούσε μακριά από την Ελλάδα. Όταν τον συνάντησε τον Απρίλιο του 1957 στο Βερολίνο, στο Συνέδριο για τη Βυζαντινή και Νεοελληνική Λογοτεχνία, ο συγγραφέας του ευχήθηκε «Καλή πατρίδα οικογενειακώς», για να λάβει από τον Κόκκαλη την απάντηση: «Αμήν, αγαπητέ μου, με αυτή την ελπίδα ζούμε όλοι».

Χρόνια αργότερα, όταν ήρθε στο φως ο ογκωδέστατος φάκελος της Κρατικής Ασφάλειας για τον Πέτρο Κόκκαλη, όπου χαρακτηρίζεται «αναρχικός γιατρός», κομμουνιστής «ψευτο-υπουργός» και άλλα τέτοια υπέροχα, μάθαμε πως η κηδεία του μετατράπηκε σε νέο «φακέλωμα». Στο υπόμνημα του αστυνομικού διευθυντή Κωνσταντίνου Τασιγιώργου, διαβάζουμε: «Εις το αεροδρόμιον παρευρέθησαν βουλευταί της ΕΔΑ, τέως βουλευταί, στελέχη ταύτης, ο βουλευτής της Έ Κ Παπασπύρου Δημήτριος, ο ποιητής Ρίτσος Ιωάννης, οι ηθοποιοί Αλεξανδράκης Αλέξανδρος και Γεωργούλη Αλέκα, ο μουσικός Θεοδωράκης Μίκης και διάφοροι άλλοι κομμουνισταί ουχί πέραν των 80 έως 100 ατόμων».

Μετά την κηδεία στο Α’ Νεκροταφείο, διαβιβάστηκε στην Υπηρεσία Πληροφοριών της Κρατικής Ασφάλειας (31 Ιανουαρίου 1962) μια λίστα με 75 «δεδηλωμένους κομμουνιστές»…

Δείτε όλα τα πρόσωπα που φιλοξενούνται στη στήλη «Πορτραίτα» του newsbeast.gr

ΚΑΝΤΕ LIKE ΣΤΟ NEWSBEAST.GR

36
σχόλια
  1. avatar Αφήστε τα σάπια

    Αρκεί η λέξη "ΠΡΟΔΟΤΗΣ".

  2. avatar Πελλοπονήσιος

    Τον παπού μου τον σκότωσαν οι αντάρτες, δηλαδή αυτός ο γιατρουδάκος που δοξάζετε. ΜΠΡΑΒΟ

    1. avatar σωπα ρε φιλε, επειδη ο παππους σου ηταν απο τη μια μερια και σκοτωθηκε σημαινει οτι οι ανταρτες ειχαν το αδικο και ο παππους σου το δικιο? ωραια λογικη.

      σωπα ρε φιλε, επειδη ο παππους σου ηταν απο τη μια μερια και σκοτωθηκε σημαινει οτι οι ανταρτες ειχαν το αδικο και ο παππους σου το δικιο? ωραια λογικη.

    2. avatar get over it

      Η διαφορά είναι ότι ο Κόκκαλης παράτησε τη χλιδάτη ζωή για τον αγώνα, ενώ κάποιοι άλλοι συνεργάστηκαν με τον κατακτητή για ζήσουν χλιδάτα εις βάρος των Ελλήνων.

  3. avatar mary.efs

    Το βιβλίο χειρουργική που έγραψε το 1934 με άλλους 8 το αναφέρουν 2 φορές στο κείμενο. Να μας αναφέρουν και τι άλλο έγραψε εκτός από αυτό το βιβλίο,καθώς και αναφορά των πηγών για τις έρευνές του, και για το που υπάρχει γραπτά το επιστημονικό του έργο.

    1. avatar αει μαρή

      ούτε να γκουγκλάρεις δεν ξέρεις

  4. avatar Ιστορια

    Δοξα το Θεο, τον αποκατεστησε το Ελληνικο κρατος πολυ καλα και αυτον , τον γιο του, τον εγγονο του και ολο του το σοι...

    1. avatar δοξα ποιόν;

      Δόξα Δράμας

  5. avatar Στον πολεμο της Κορεας ενας Αμερικανος Στρατηγος ειχε πει

    ''Στην Ευρωπη πολεμουν τον κομμουνισμο με τις λεξεις. Εμεις εδω τον πολεμουμε με τα οπλα.........'' Στην σωστη αυτη διαπιστωση υπηρχε μια εξαιρεση, οι πατεραδες μας και οι παπουδες μας πολεμησαν τον κομμουνισμο με τα οπλα. Νικησαν οι δυναμεις της ελευθεριας και της δημοκρατιας.

  6. avatar Ιωνας 1890

    Κοινός εγκληματίας μαζί με τον Σιαντο τον Μητσο Παρτσαλίδη, την Σουλτάνα (μια είναι η Σουλτάνα) και τον Πλουμπιδη. Ευτυχώς που υπάρχουν τέτοια άρθρα για να μαθαίνουν οι Έλληνες για τους βρικόλακες της σύγχρονης ιστορίας.

  7. avatar ΠΕΡΓΑΝΤΗΣ

    βερος .. γεννια Σουλιωτων

  8. avatar ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΙΒΑΝΩΦ

    ΜΝ ΣΥΓΚΝΕΙΣΤΕ ΠΟΛΥ
    ΑΠΕΙΡΩΣ μεγαλυτερος γιατρός ηταν ο Λογοθετοπουλος στον οποιο χρωστουν οι Ελληνιδες τι κλινικές στα ΑΙΓΙΝΗΤΕΙΟ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ-ΕΛΕΝΑ. ΗΤΑΝ ομως και ο 2ος κατοχικος πρωθυπουργος.
    ΚΑΙ αυτος δεν ειχε πολιτικες φιλοδοξιες και οικονομικες αναγκες (ειχε κοττερο, ο μονος στην Ελλαδα). Η συνεργασια του ομως με τους γερμανους ακυρωσε τα παντα. Ο κοκκαλης συνηργασθη με τους εαμοβουλγαρους, μαλιστα δε με τους βαβουκα και αλεξιου συντονισαν το παιδομαζωμα. ΓΙΑΤΙ επρεπε να θεωρηθει ηρως;
    ΕΠΙΣΗΣ μετα την εισοδο των γερμανων στην Αθηνα ολοι οι μεγαλοι καθηγητες - και ο κοκκαλης- παραιτηθηκαν απο τις κλινικες με τις ομαδες τους - πλην ενος υφηγητου
    ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ
    1. γιατι δεν πηγε στη ΤΑΣΚΕΝΔΗ μαζι με τους αλλους συμμοριτες, ή σε αλλη χωρα του παραπετασματος, αλλα στν προφανεστατα καλυτερη γερμανια;
    2. ΠΟΙΟΣ ηταν ο υφηγητής που ειναι και ιερη αγελαδα σας;
    ΕΠΙΣΜΑΝΣΗ ΓΙΑ ΔΕΞΙΟΥΣ: Κανελοπουλος και Τσατσος τον μυησαν στον σοσιαλισμο και ο καραμαλνης τον εφερε πισω για "να κανει πιο νοστιμα τα πορτοκαλια"(που λεει και αριστερος στιχοπλοκος).ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ τωρα γιατι η αριστερα κανει κουμαντο με 10%
    ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΤΑΚΤΗ: ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ οτι θα μας δωσετε τη βιογραφια και του Λουρου (παραιτηθηκε συυγχρονως) ως και του καθηγητού Θεοφανοπολου που οι συμμεριζομενοι τον αθρωπισμο του κοκκαλΗ κατεσφαξαν στα ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ

    1. avatar Anτ

      Μιας και ανέφερες τον Λογοθετόπουλο... να πω οτι ήταν ο γιατρός που κατέβαλε τεράστια προσπάθεια για να σώσει την γιαγιά μου, έγκυο στον 5ο μήνα στον θείο μου, τότε. Αν δεν ήταν ο Λογοθετόπουλος θα είχε πεθάνει και εκείνη και το παιδί γιατί η περίπτωσή της ήταν πολύ δύσκολη. Και μάλιστα χωρίς καμία αμοιβή, η γιαγιά μου ήταν μία ασήμαντη πάμφτωχη γυναικούλα.
      Δεν γνωρίζω πολλά για την πολιτική του δραστηριότητα, πολύ κακώς έκανε που συνεργάστηκε με τους Γερμανούς! Αλλά νομίζω οτι έπρεπε να αναφέρουμε και τα καλά και τα κακά.

  9. avatar που τον θυμηθηκατε

    ας μη αγιοποιουμε τους εγκληματιες βεβαια σαν γιατρος ηταν κορυφαιος

    1. avatar mary.efs

      Ας μας αναφέρουν τις πηγές που βρίσκονται τα συγγράμματα με τις έρευνες και τις μελέτες του,και στοιχεία για το που μπορούμε να βρούμε την επίσημη αναγνώρισή του,στα πανεπιστήμια που μας λένε ότι εργάστηκε...

  10. avatar Ευπατριδης

    Ανέβηκε στα βουνά για να ξαναβρούν καριερα(και τι καριέρα) και μεγαλοαστική ζωή,ο γιος του κι ο εγγονός του.....

    1. avatar Πεστα Χρυσοστομε…

      Οταν του εδωσε μια περιουσια η Μοσχα για να ερθει στην Ελλαδα με σκοπο την διαδοση και καθιερωση του κουμουνισμου, εκεινος τα εδωσε στον γιο του και ιδρυςε την Ιντρακομ προδιδοντας τον σκοπο των Ρωσων εφοσον τον βολεψε η και αρχη της διαλυση της ΕΣΣΔ που συνεπεσε τοτε χρονικα....Οταν μαλιστα δημοσιοποιηθηκαν τα αρχεια της Σταζι, ο γιος εταξε γη και υδωρ στους Αμερικανους για να μην αποκαλυψουν την αληθινη προελευση των χρηματων των εταιριων του... Μεταβιβασε δε αντι πινακιου φακης μερικες απο αυτες, σε εταιριες Αμερικανικων συμφεροντων μετα απο λιγα χρονια ως ανταλλαγμα της τοτε εχεμυθειας τους και φυσικα αποσυρθηκε στην καπιταλιςτικη Αμερικη που του προςεφερε την φιλοξενια της... Αυτα για κατι κουμουνιστες που ψαχνουν στην ιστορια για ηρωες [...]

  11. avatar ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

    Ως πότε θα αγιοποιείτε εγκληματίες;

  12. avatar sssssss

    Και με τους Γερμανους συνεργαστηκε [ μαζι με τον Λαμπρακη] και το παιδομαζωμα οργανωσε,ο -μεγας- κουμμουνιστης, γιαυτο και ανταμοιφτηκε καλα,επι σιδερενιου ηλθε ματσωμενος ο γιος του Σωκρατης πρακτορας της ΣΤΑΖΙ.
    Αραγε ποσα ξοδεψαν για να γραψουν αυτα τα μεγαλεια γιαυτον?

  13. avatar Καβος Ντόκος

    Δεν θα ασχοληθώ με τούς χαρακτηρισμούς και τα θαυμαστικά επίθετα τού άρθρου.
    Εντύπωση απλώς μού έκανε ότι στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο ζήτησε (μολονότι ειρηνιστής) να ενταχθεί στις Γερμανικές ένοπλες δυνάμεις και να πολεμήσει εναντίον τής Αντάντ με γερμανική στολή. Επίσης δυσκολεύομαι να κατανοήσω γιατί θα έπρεπε να δοξάζουμε την κυβέρνηση τού βουνού τού 1947, όταν είχε τελειώσει ο πόλεμος και η πατρίδα πάλευε να βρεί τον δρόμο της προς ειρηνικούς καιρούς: προσέφεραν θετικές υπηρεσίες εκείνοι που επιτέθηκαν στην Κόνιτσα αιφνιδιαστικά ξημερώματα Χριστουγέννων τού 1947 με δύο ταξιαρχίες προκειμένου να δημιουργήσουν αποσχιστική πρωτεύουσα ενάντια σε εκείνη τής Αθήνας; (Απλά δεν τα κατάφεραν παρά τις επταήμερες συγκρούσεις με τον Κυβερνητικό Ελληνικό Στρατό). Γιατί δεν γράφεται στο άρθρο ξεκάθαρα ότι η κυβέρνηση αυτή (που περιελάμβανε εκτός τού "αγίου Κόκκαλη" και υπουργούς Βούλγαρους σαν εκείνους που πρόσφατα τότε είχαν "ευεργετήσει" την Μακεδονία και την Θράκη με χιλιάδες νεκρούς) ήταν μονοκομματική τού Κ.Κ.Ε.;;; πρόεδρός της άλλωστε ο γνωστός αβρός και φωτισμένος ανθρωπιστής και διανοούμενος Μάρκος Βαφειάδης !!
    Σαν δεν ντρέπεστε που παραπλανάτε τον κόσμο εξαγιάζοντας όσους σάς βολεύει.

  14. avatar mnimwn

    Μακροσκελέστατο βιογραφικό , ελπίζω και καλοπληρωμένο , παρά ταύτα όμως έμεινα με την απορία , οι κληρονόμοι τι κληρονόμησαν από τον διαπρέψαντα πρόγονο ;την ιδεολογία ή το περιεχόμενο του ταμείου του κόμματος; . Βέβαια έχω ακόμη μία απορία η ανάληψη των εξόδων της δημιουργίας ολόκληρης πτέρυγας σε ,ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία των Η.Π.Α. το ΜΕΜΟΡΙΑΛ ΧΟΣΠΙΤΑΛ που φέρει το ΄όνομα του αειμνήστου Πέτρου ήταν δική του επιθυμία ή κατάθεσης συγνώμης προς την κοιτίδα του καπιταλισμού από τον απόγονο ;

  15. avatar Αποσιωπάτε ότι ο γιατρός Πέτρος Κόκκαλης είναι πατέρας του γνωστού Σωκράτη Κόκκαλη…..

    Όπως συμβαίνει συχνά όπου μυρίζει χρήμα, δεν τον ταρακούνησαν ούτε ο Γεώργιος Παπανδρέου, ούτε οι Αποστάτες, ούτε οι χουντικοί, ούτε ο Καραμανλής στην πρώτη μεταπολιτευτική κυβέρνηση, ούτε το ΠΑΣΟΚ στις μεγάλες Ανδρεϊκές δόξες του ούτε η κυβέρνηση Μητσοτάκη στη διάρκεια της οποίας έγινε και Πρόεδρος του Ολυμπιακού
    Η μυστική υπηρεσία της Ανατολικής Γερμανίας (Στάζι), στο φάκελο 953/63, αναφέρει τον Σωκράτη Κόκκαλη ως πράκτορά της. Σύμφωνα με τα αρχεία της Στάζι, ο Έλληνας μεγαλοεπιχειρηματίες είχε κατά καιρούς διάφορα κωδικά ονόματα. Το 1963 είχε το κωδικό όνομα Rocco. Αυτό όμως άλλαξε και έγινε Kaskadeur το 1968 και Krokus το 1985.
    Επιπλέον μεγάλο ενδιαφέρον έχει και το πόρισμα της γερμανικής δικαιοσύνης για το σκάνδαλο της Siemens, σύμφωνα με το οποίο η γερμανική εταιρία είχε δώσει μίζες περίπου 20 εκατομμυρίων από το 1990 μέχρι σήμερα, δηλαδή και την περίοδο που η Siemens και η Intracom συνεργάζονταν για τις συμφωνίες του ελληνικού δημοσίου. Η Intracom έχει διαψεύσει ότι συμμετείχε σε οποιαδήποτε τέτοια πράξη, αλλά το 1995 οι δύο εταιρίες ίδρυσαν θυγατρική μέσω της οποίας χτυπούσαν διαγωνισμούς για λογαριασμό του ΟΤΕ στο εξωτερικό, με εντυπωσιακά μάλιστα αποτελέσματα. Η ελληνική δικαιοσύνη δεν φαίνεται να έχει διερευνήσει μέχρι και σήμερα αυτή την πτυχή της υπόθεσης Siemens

  16. avatar ΑΧΙΛΛΕΥΣ

    ΕΝΑΣ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗΣ , ΑΛΤΡΟΥ'Ι'ΣΤΗΣ -= ΑΝΘΡΩΠΟΣ =- αυτοι που τον κατηγορουσαν , κατηγορουν και τον γιυο του ΓΙΑΤΙ ΕΦΑΡΜΟΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΟΝΤΑΝ και εξακολουθουν να υποστηριζουν , με δυο λεξεις ΔΙΧΑΣΜΕΝΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ , Χρηζουν απαντες ΙΑΤΡΙΚΗΣ Περίθαλψης .........!!!!!!!!!!!!!!!

  17. avatar αλητες

    Πριν από πολλά χρόνια πίσω από το ΕΜΠ στην οδό Μπουμπουλίνας, υπήρχε ένα μικρό μνημείο. Αφιερωμένο, όπως πληροφορηθήκαμε στη μνήμη του Ιωάννη Θεοφανόπουλου.
    Κάποιοι στη συνέχεια παρατήρησαν ότι το μαρμάρινο κολωνάκι εξαφανίστηκε και στη θέση του μνημείου υπάρχει αυτό το κουτί. Της ΔΕΗ, υποτίθεται.
    Ο καθηγητής, που είχε σπουδάσει στη Γερμανία, είχε οργανώσει το μηχανουργείο του ΕΜΠ, το οποίο παλιά «έβλεπε» στην οδό Μπουμπουλίνας.
    Κάποιοι υποψιάζονται ότι πριν 32 χρόνια, ενόψει της τότε ανόδου του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία (18 Οκτωβρίου 1981), πως κάλυψαν το μνημείο με ένα κουτί. Άλλωστε το μηχανουργείο, όπου θα φτιάχτηκε ήταν κοντά και δημιούργημα του αλησμόνητου πρύτανη.

  18. avatar αλητες

    Σάλο προκάλεσε η μαρτυρία του Ιωάννη Θεοφανόπουλου , εγγονού του αλησμόνητου Πρύτανη του ΕΜΠ που εκτελέστηκε από αντάρτες του ΕΑΜ στην Αράχωβα κατά την διάρκεια των «Δεκεμβριανών» το 1944.Για πρώτη φορά κατήγγειλε πως είχε εμπλακεί στην δολοφονία του παππού του ο τότε πρωτοπόρος καθηγητής Ιατρικής, Πέτρος Κόκκαλης-πατέρας του γνωστού επιχειρηματία Σωκράτη Κόκκαλη- μέλος της καλής κοινωνίας των Αθηνών, που τίναξε την καριέρα του στον αέρα για να ακολουθήσει τους αντάρτες του ΕΑΜ στο βουνό!

    Ο Ιωάννης Θεοφανόπουλος γεννήθηκε στην Χαλανδρίτσα Αχαΐας το 1876.
    Ο πατέρας του ,Παναγιώτης, δημοδιδάσκαλος, ήταν γόνος της μανιάτικης οικογένειας αγωνιστών, που έφυγαν από την Μάνη διαφωνώντας με τους Μαυρομιχαλαίους για την δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια. Έτσι κατέφυγαν στην Αχαΐα για τον φόβο βεντέτας.
    Ο Παναγιώτης Θεοφανόπουλος έκανε τέσσερα παιδιά, τον Ιωάννη, τον Κλεάνθη-δικηγόρο, που διατέλεσε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και υπουργός Δικαιοσύνης, τον Αριστοτέλη-δικαστικό και συμβολαιογράφο και την Ξανθίππη. Όλοι εγκατασταθηκαν στην Αθηνα μετα τις σπουδες τους.
    Ο Ιωαννης Θεοφανόπουλος σπούδασε στο τότε Πολυτεχνείο-πριν γίνει Μετσόβιο-και συνεχισε τις σπουδες του στο Πολυτεχνείο του Βερολίνου, όπου έλαβε το Διδακτορικό του .
    Παρέμεινε στην Γερμανία εργαζόμενος σε μεγάλα μηχανουργεία και γύρισε στην Ελλάδα ,εκλεγείς καθηγητής της έδρας μηχανολόγων το 1907.Πολέμησε στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο ως αξιωματικός του μηχανικού-πυροβολικού.

  19. avatar Στις 27 Φεβρουαρίου 1948 η κυβέρνηση της Αθήνας κατηγόρησε την κυβέρνηση του βουνού,

    στην Ειδική Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Βαλκάνια (UNSCOΒ), ότι μετέφερε με την βία παιδιά έξω από τα σύνορα της χώρας, με σκοπό να τα «αφελληνίσει»

    Οι χώρες εγκατάστασης των παιδιών που μεταφέρθηκαν από το ΔΣΕ/ΚΚΕ ήταν η Γιουγκοσλαβία, η Βουλγαρία, η Τσεχοσλοβακία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Ανατολική Γερμανία και η Σοβιετική Ένωση
    Όσον αφορά τον αριθμό των παιδιών και τα στοιχεία που μας παρέχει το ΚΚΕ, παρ' όλη την οργανωτικά του δεινότητα, δεν είναι επακριβή. Το 1950 αναφέρεται ότι ζούσαν στις Λαϊκές Δημοκρατίες και την ΕΣΣΔ 25-28.000 παιδιά. Ο αριθμός δίνεται στο περίπου. Η ύπαρξη παιδιών στη Γιουγκοσλαβία, με την οποία οι σχέσεις, λόγω της σύγκρουσης Στάλιν - Τίτο, είχαν διακοπεί, περιπλέκει ακόμα περισσότερο τα πράγματα (Μπαρτζιώτας, σσ. 482, 504-5, Ristovic 1998, σ. 96) καθώς και το γεγονός ότι είναι δύσκολο να οριστεί o όρος παιδί.
    Το όριό ηλικίας για τα παιδιά που μετακινήθηκαν από το ΔΣΕ ήταν από 3 ως 14 χρόνων. Τα όρια δεν τηρήθηκαν. Πέρα από τις κατηγορίες των αντιπάλων τους, προφορικές μαρτυρίες από την πλευρό του ΔΣΕ επιβεβαιώνουν ότι συγκεντρώθηκαν παιδιά/αγόρια που, εκπαιδευμένα ή μη, πήραν μέρος σε μάχες (Γκριτζώνας, 1998, σσ. 45-46, Στόγιαν Κισελίνοφσκι, Σκόπια 24.10.1997. Γιάννης Σεκολόπουλος, Οξυά Πρέσπας 7.7.2003).
    Την επίβλεψη της όλης δραστηριότητας την είχε ο Πέτρος Κόκκαλης

  20. avatar Θάνος ο Κρης

    Και φυσικά σαν καλός κομμουνιστής θα πίστευε κιαυτός ότι τα σύνορα της Ελλάδος είναι μέχρι τον Όλυμπο

Παρακαλούμε περιμένετε ...
Το newsbeast επιλέγει
Το newsbeast προτείνει