Ένα νέο μέτωπο έχει ανοίξει για την κυβέρνηση με αφορμή τη συμπλήρωση χθες των 11 χρόνων από το δημοψήφισμα του 2015.
Η πολιτική αντιπαράθεση ανάμεσα στο Μέγαρο Μαξίμου και τους πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου δείχνει πως οι πληγές εκείνης της περιόδου παραμένουν ανοιχτές και, όπως λένε κυβερνητικά στελέχη, ο βασικότερος πρωταγωνιστής, ο Αλέξης Τσίπρας, παραμένει αμετανόητος.
Όπως σημειώνουν επίσης, αντί η επέτειος να αποτελέσει αφορμή για έναν απολογισμό μιας από τις πιο διχαστικές στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, η δημόσια συζήτηση μετατοπίστηκε στις εσωκομματικές αιχμές και στις επιθέσεις κατά της κυβερνητικής παράταξης.
Η κυβέρνηση, ακολουθώντας το ίδιο μονοπάτι εδώ και 7 χρόνια, απαντά ότι δεν πρόκειται να εγκλωβιστεί σε προσωπικές αντιπαραθέσεις ούτε να ακολουθήσει προσωπικές ατζέντες, υποστηρίζοντας πως η προτεραιότητα είναι η διαχείριση των προβλημάτων της καθημερινότητας και η εφαρμογή πολιτικών που αφορούν το παρόν και το μέλλον των πολιτών. Το μήνυμα είναι σαφές: η πολιτική δεν μπορεί να παραμένει δέσμια των εσωτερικών συγκρούσεων όταν η κοινωνία απαιτεί λύσεις.
Παρ’ όλα αυτά, στο κυβερνητικό στρατόπεδο περιμένουν με ενδιαφέρον να ακούσουν σήμερα όχι από τον ίδιο τον κ. Τσίπρα, αλλά από συνεργάτες του να σχολιάζουν τη μείωση της ανεργίας με 600.000 νέες θέσεις εργασίας, το brain gain, την αύξηση μισθών και συντάξεων, την ψηφιοποίηση του κράτους, τις μεταρρυθμίσεις που έχουν συντελεστεί όλα αυτά τα χρόνια, τη μείωση 83 άμεσων και έμμεσων φόρων κ.α.
Η νέα εποχή των υβριδικών απειλών
Όπως λένε επίσης, σε αντίθεση με εκείνους που έκαναν παλαιότερα το μαύρο – άσπρο και το «όχι», «ναι», στέκεται στο περιστατικό με την τηλεφωνική εξαπάτηση του συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας Θάνου Ντόκου, το οποίο δείχνει πόσο έχει αλλάξει η εποχή μας όχι μόνο για τα πρωτόκολλα ασφαλείας, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι υβριδικές απειλές.
Η κυβερνητική θέση είναι ότι πρόκειται για μια μορφή επιχείρησης παραπλάνησης που έχει χρησιμοποιηθεί διεθνώς ακόμη και απέναντι σε αρχηγούς κρατών. Επιμένει επίσης ότι δεν διέρρευσαν πληροφορίες που να θέτουν σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια, ενώ θεωρεί βεβιασμένη τη στάση της αντιπολίτευσης, η οποία έσπευσε να ζητήσει παραιτήσεις πριν αποσαφηνιστούν όλα τα δεδομένα. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση, λένε, αυτό που δείχνει τη μικρότητα των πολιτικών τους αντιπάλων είναι ότι έσπευσαν να εκμεταλλευτούν μικροπολιτικά τις σύγχρονες απειλές, πιστεύοντας τους θύτες και όχι το θύμα.
Παραδέχονται ότι χρειάζεται συνεχής αναβάθμιση των μηχανισμών ασφαλείας, επαγρύπνηση και κυρίως θεσμική σοβαρότητα.
Η βία δεν μπορεί να έχει αστερίσκους
Εκεί όμως που η πολιτική αντιπαράθεση αποκτά πολύ πιο βαριά χαρακτηριστικά είναι μετά τη δολοφονική επίθεση στη Θεσσαλονίκη, με στόχο στελέχη της ΝΔ που κόστισε τη ζωή στη Βάγια Νέστορα.
Η κυβέρνηση ζητεί πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης, εντοπισμό τόσο των φυσικών όσο και των ηθικών αυτουργών και τονίζει, όπως πάντα, ότι έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη.
Επιμένουν στην ανάγκη η κοινωνία να σταματήσει να αντιμετωπίζει με ανοχή ακόμη και τις πιο «ήπιες» μορφές πολιτικής βίας. Από τις επιθέσεις σε πανεπιστήμια, τις εισβολές σε σπίτια πολιτικών και δημοσιογράφων, μέχρι τις οργανωμένες επιθέσεις, υποστηρίζεται ότι υπάρχει μια επικίνδυνη αλυσίδα ανοχής που, όταν δεν διακόπτεται εγκαίρως, μπορεί να οδηγήσει σε τραγωδίες.
Αυτό που σημειώνουν είναι πως πρέπει οι πολιτικοί τους αντίπαλοι να απαντήσουν στο εξής δίλημμα: θα συνεχίσουν κάποιοι να αναπαράγουν τον διχασμό ή θα υπάρξει μια κοινή γραμμή απέναντι στη βία, την παραπληροφόρηση και τις υβριδικές απειλές;
Όπως λένε ακόμα, δεν είναι όλα επικοινωνία αλλά αν τελικά το πολιτικό σύστημα θα συμφωνήσει στα αυτονόητα: τη μηδενική ανοχή στη βία, την προστασία των θεσμών, την ενίσχυση της εθνικής ασφάλειας και κυρίως την αποφυγή ενός νέου κύκλου τοξικότητας που η ελληνική κοινωνία έχει ήδη πληρώσει ακριβά στο δρόμο προς τις κάλπες.
