Η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου μεταμορφώνεται σε Μέριλιν Μονρόε για τις ανάγκες της νέας παράστασης, σε σκηνοθεσία του Ένκε Φεζολλάρι.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση του εμβληματικού μύθου του Χόλιγουντ, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, σε συνεργασία με την Πολιτεία Πολιτισμού, παρουσιάζουν την παράσταση «Φάκελος Μέριλιν Μονρόε: Κωδικός Erase». Πρόκειται για ένα νέο έργο, το οποίο υπογράφει η Ροδή Στεφανίδου, σκηνοθετεί ο Ένκε Φεζολλάρι και παρουσιάζεται στο «Artbox Fargani Theater» στη Θεσσαλονίκη.
Η πρωταγωνίστρια μίλησε στο «Secret» για τα μυστικά του ρόλου της και όχι μόνο.
– Τελικά, οι άνδρες προτιμούν τις ξανθές;
Τελικά νομίζω ότι οι άνδρες προτιμούν έναν άνθρωπο που θα μιλήσει στην ψυχή τους, ασχέτως χρώματος μαλλιών.
– Έχετε κάτι κοινό με τη Μέριλιν, μελετώντας τον ρόλο σας;
Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι συνδέομαι μαζί της ως γυναίκα.
– Η Μέριλιν υπήρξε sex symbol. Εσείς αισθάνεστε σέξι;
Κάποιες στιγμές αισθάνομαι, όχι κάθε ώρα και κάθε μέρα.
– Στην προσωπική σας ζωή πώς είστε;
Γενικά είμαι καλά, μια χαρά.
– Σας φλερτάρουν;
Όταν κυκλοφορώ με φλερτάρουν, αλλά τους τελευταίους μήνες είμαι εντελώς στοχοπροσηλωμένη στην παράσταση.
– Η σειρά «Δυο ξένοι» παίζεται σε επανάληψη στο Mega. Το βλέπετε;
Δεν είμαι και ποτέ σπίτι.
– Τότε, ως ηθοποιός, τι ζούσατε;
Εγώ πρώτα έπαιξα στη «Λάμψη», που είχε τότε 70% τηλεθέαση. Όταν προβλήθηκε το πρώτο επεισόδιο και βγήκα στον δρόμο την άλλη μέρα, με κοίταγε όλος ο κόσμος και με ρώταγε αν ήμουν αυτή που έπαιζε την προηγούμενη ημέρα στη «Λάμψη». Από εκεί και πέρα έγινα γνωστή. Στους «Δυο ξένους» με είχαν ήδη γνωρίσει, καθώς είχα παίξει τέσσερα χρόνια στη «Λάμψη».
– Πώς ενημερωθήκατε για τον θάνατο του Σεργιανόπουλου;
Ήμουν σε ένα γύρισμα και κάποιος μας το ανακοίνωσε. Έφυγα από το γύρισμα από τα κλάματα. Μου πήρε καιρό να συνειδητοποιήσω ότι «έφυγε», και μάλιστα με αυτόν τον τρόπο.
-Ποιο είναι το πιο extreme πράγμα που έχετε κάνει;
Το ότι έγινα ηθοποιός. Αυτή η εργασία είναι σαν να πέφτεις στον γκρεμό χωρίς δίχτυ ασφαλείας.
– Σας απασχόλησε ποτέ το θέμα της μητρότητας;
Ήταν συνειδητή μου απόφαση να μην κάνω παιδί. Θεωρούσα ότι κάνοντας αυτήν τη δουλειά δεν θα μπορούσα να αφοσιωθώ στον βαθμό που θα έπρεπε σε ένα πλάσμα που θα έφερνα στον κόσμο, και μιλάω πάντα για μένα και τις δικές μου δυνατότητες. Βεβαίως οι γυναίκες δουλεύουν και κάνουν και παιδιά. Εγώ είχα την ανασφάλεια ότι δεν θα τα κατάφερνα. Περίπου στα 30 μου το αποφάσισα.
