Η θέση της γυναίκας στο σημερινό θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν δεν θυμίζει σε τίποτε την θέση που της είχε δοθεί με το παλαιότερο καθεστώς, επί Σάχη. Εν έτη 2026 η γυναίκα δεν μπορεί να πάρει διαζύγιο από τον σύζυγο της, αν βιαστεί θα κατηγορηθεί, για να χειρουργηθεί θα πρέπει να πάρει άδεια συζύγου, το ίδιο και για να εκδώσει διαβατήριο.
Η Σαχμπανού, Φαράχ Παχλαβί στα απομνημονεύματα που εκδόθηκαν το 2004 είχε μιλήσει για τις τεράστιες αλλαγές που είχαν γίνει, στο Ιράν επί Σάχη, προκειμένου η γυναίκα να μην θεωρείται αλλά και να είναι ισότιμη με τον άνδρα.
Μεταξύ πολλών άλλων αναφέρει πως το Ιράν ήταν η τρίτη στο κόσμο χώρα που στήριζε το Διεθνές Γυναικείο Κίνημα και πρωτοστατούσε στην προώθηση ενεργειών για τα γυναικεία προβλήματα σε συνεργασία με τα Ηνωμένα Έθνη.
Αυτό συμπεριελάμβανε την ευθύνη της δημιουργίας του «Κέντρου Ασίας και Ειρηνικού» για τις γυναίκες και την ανάπτυξη, στην Τεχεράνη και επίσης το 1979 την δημιουργία του Ινστιτούτου «Διεθνών Ερευνών και Εκπαίδευσης για την Προώθηση των Γυναικών» με έδρα επίσης την Τεχεράνη. Ταυτόχρονα η πενταετής διάσκεψη για την αποτίμηση της διανυθείσας πορείας μετά τη Διεθνή Συνδιάσκεψη του Μεξικού, έλαβε χώρα στην Τεχεράνη το 1980.
Η δημιουργία της Οργάνωσης Γυναικών του Ιράν (OFI) ήταν ένα δίκτυο που δημιουργήθηκε εκείνη την εποχή και συνένωνε πενήντα επτά συλλόγους – μέλη, τετρακόσιες τοπικές οργανώσεις και ογδόντα κέντρα που προσέφεραν υπηρεσίες σχετικές με την προστασία του παιδιού, για τον οικογενειακό προγραμματισμό, την επαγγελματική κατάρτιση και τη νομική βοήθεια, ενώ προέβλεπε και την εργασία δυο χιλιάδων ειδικών και επτά χιλιάδων εθελοντών για ένα περίπου εκατομμύριο γυναίκες, κάθε χρόνο.
Ταυτόχρονα, όλοι οι νόμοι του Κράτους αναθεωρήθηκαν προκειμένου να εξαλειφθεί η διάκριση των «φύλων» ενώ η αρχή «για ίση εργασία και μισθό» εισήχθη στο κυρίως σώμα όλων των κυβερνητικών αποφάσεων και κανονισμών που αφορούσαν την εργασία.
Ενώ ψηφίσθηκε και νόμος για μειωμένο ωράριο εργασίας των μητέρων μέχρι συμπλήρωσης τριών χρόνων από τη γέννηση του παιδιού τους. Με τα τρία αυτά χρόνια να συνυπολογίζονται ως πλήρη στην αρχαιότητα και τη σύνταξη των γυναικών .
Με νόμο κατέστησε υποχρεωτική την δημιουργία βρεφονηπιακών σταθμών πλησίον των εργοστασίων και των γραφείων που εργάζονται γυναίκες ενώ έδινε στις γυναίκες το δικαίωμα να υποβάλλουν αγωγή διαζυγίου πάνω στις ίδιες βάσεις και με τους ίδιους όρους με τους άνδρες και αναγνώριζε πολλές φορές τη μητέρα ως νόμιμο κηδεμόνα.
Κατά τις τελευταίες εκλογές, όπως αναφέρει η Σαχμπανού, πριν από την επανάσταση, και χάρη σε μια δραστική εκστρατεία , είκοσι γυναίκες εξελέγησαν για τη Βούλη των Κοινοτήτων και τριακόσιες γυναίκες για τοπικά και δημοτικά συμβούλια. Ενώ το 1978 υπήρχε μια γυναίκα στο υπουργό συμβούλιο και τρεις σε υφυπουργεία.
Σημ: Στοιχεία αντλήθηκαν από το Βιβλίο «Φαράχ Παχλαβί- Απομνημονεύματα» 2004.
