Η αγάπη ενός γονιού για το παιδί του συχνά συνοδεύεται από την έμφυτη ανάγκη να βλέπει μόνο το καλό σε εκείνο. Ακόμα κι όταν τα στοιχεία άρχισαν να αποκαλύπτουν τη φρικιαστική αλήθεια για τον κατά συρροή δολοφόνο, Στίβεν Ράιτ, ο πατέρας του δυσκολευόταν αρχικά να αποδεχτεί τι ήταν ικανός να κάνει ο ίδιος του ο γιος. Χρόνια αργότερα, ο Κόνραντ Ράιτ παραδέχτηκε με βαριά καρδιά ότι ο άνθρωπος που πίστευε πως γνώριζε καλά, είχε μετατραπεί σε έναν από τους πιο διαβόητους δολοφόνους στη Βρετανία.
Ο Στίβεν Ράιτ, ένας «ήσυχος» οδηγός φορτηγού και παντρεμένος πατέρας, έμεινε γνωστός ως ο «Στραγγαλιστής του Σάφολκ» όταν το 2008 καταδικάστηκε για τη δολοφονία πέντε γυναικών, όλες εργαζόμενες στο σεξ, κατά τη διάρκεια ενός αιματηρού σερί δολοφονιών που διήρκεσε έξι εβδομάδες στην Ίπσουιτς. Τα θύματά του ήταν η 19χρονη Τάνια Νίκολ, η 25χρονη Τζέμα Άνταμς, η 24χρονη Ανέλι Άλντερτον, η 24χρονη Πόλα Κλένελ και η 29χρονη Ανέτ Νίκολς, οι οποίες δολοφονήθηκαν στα τέλη του 2006.
Μόλις τον περασμένο μήνα αποκαλύφθηκε ότι ο Ράιτ ευθυνόταν και για μία από τις πιο γνωστές άλυτες δολοφονίες στη χώρα, αρκετά χρόνια πριν από τη δολοφονική του δράση στην Ίπσουιτς. Το 1999 απήγαγε, βίασε και σκότωσε τη 17χρονη Βικτόρια Χολ, η οποία επέστρεφε από νυχτερινό κέντρο στο σπίτι της στο Τρίμλεϊ Σεντ Μέρι, στα περίχωρα του Φέλιξστοου.
Η στιγμή που ο πατέρας του κατάλαβε την αλήθεια
Στην τελευταία συνέντευξη που έδωσε πριν από τον θάνατό του το 2021, ο 84χρονος Κόνραντ Ράιτ αποκάλυψε για πρώτη φορά τη στιγμή που συνειδητοποίησε ότι ο γιος του ήταν «ένα τέρας που κρυβόταν σε κοινή θέα». Η εφημερίδα Daily Mail εξασφάλισε τη μέχρι τότε αδημοσίευτη συνέντευξη, καθώς και άλλες συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν σε διάστημα ετών, οι οποίες προσφέρουν μια μοναδική ματιά στον διαστρεβλωμένο ψυχισμό του δολοφόνου μέσα από τα λόγια του πατέρα που πίστευε ότι τον γνώριζε.
Ο ίδιος παραδέχτηκε: «Πιστεύω ότι είναι ένοχος και θα μπορούσε να έχει δολοφονήσει περισσότερες γυναίκες. Είναι ο γιος μου. Και μετατράπηκε σε κατά συρροή δολοφόνο».
Την περίοδο των εγκλημάτων, ο Στίβεν Ράιτ ζούσε μαζί με τον πατέρα του στο Τρίμλεϊ Σεντ Μέρι, ένα χωριό με μόλις λίγες χιλιάδες κατοίκους. Ωστόσο, όταν ο Ράιτ συνελήφθη χρόνια αργότερα για τις δολοφονίες των πέντε γυναικών, η σύνδεση με τη δολοφονία της Βικτόρια Χολ δεν είχε ακόμη γίνει.
Οι δολοφονίες που συγκλόνισαν τη Βρετανία
Και τα πέντε θύματα είχαν δηλωθεί ως αγνοούμενα προς το τέλος του 2006. Μέσα σε διάστημα μικρότερο των δύο εβδομάδων, τα γυμνά σώματά τους βρέθηκαν σε χαντάκια, ρυάκια και απομονωμένες περιοχές γύρω από το Σάφολκ.
Σε μια υπόθεση που θύμιζε τις έρευνες για τον «Γιορκσάιρ Ρίπερ» και τις δολοφονίες στο Σόχαμ, όπου ύποπτοι είχαν ανακριθεί αλλά δεν είχαν συλληφθεί, αστυνομικοί σταμάτησαν τον Ράιτ δύο φορές για έλεγχο ενώ κινούνταν στην περιοχή με τα κόκκινα φώτα. Η καθοριστική εξέλιξη ήρθε όταν δείγματα DNA από τρεις από τις γυναίκες ταυτοποιήθηκαν με το γενετικό υλικό του.
Ο Ράιτ συνελήφθη και οι Αρχές εντόπισαν αίμα δύο θυμάτων στο φωσφορίζον μπουφάν του, καθώς και ίχνη αίματος μέσα στο αυτοκίνητό του. Επιπλέον, κάμερες κλειστού κυκλώματος και σύστημα αναγνώρισης πινακίδων κυκλοφορίας κατέγραψαν το όχημά του στην περιοχή των ιερόδουλων.
Κατά τη διάρκεια της δίκης αποκαλύφθηκε ότι ο Ράιτ προσέγγιζε τις γυναίκες στους δρόμους γύρω από το σπίτι του και τις σκότωνε αφού προηγουμένως είχαν καταστεί ανίκανες να αντισταθούν εξαιτίας μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών. Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις μαζί τους, αρνήθηκε όμως ότι τις δολοφόνησε, υποστηρίζοντας ότι ήταν απλή σύμπτωση το γεγονός ότι τα εγκληματολογικά στοιχεία τον συνέδεαν με όλα τα θύματα.
Τελικά καταδικάστηκε σε μια σπάνια ποινή ισόβιας κάθειρξης χωρίς δυνατότητα αποφυλάκισης για τη δολοφονική του δράση.
«Ίσως ήταν ένα τέρας που κρυβόταν σε κοινή θέα»
Ο Κόνραντ Ράιτ πέθανε από καρδιακή ανεπάρκεια χωρίς να γνωρίζει ότι ο γιος του είχε στραγγαλίσει τη Βικτόρια Χολ. Μιλώντας λίγο πριν από τον θάνατό του, είπε: «Ο Στίβεν ήταν ήσυχος και διακριτικός, αλλά ίσως ήταν ένα τέρας που κρυβόταν σε κοινή θέα. Πρέπει να είναι βασικός ύποπτος και για άλλες άλυτες δολοφονίες».
Μετά την καταδίκη του, ο Κόνραντ δεν μίλησε ποτέ ξανά με τον γιο του ούτε έλαβε κάποιο γράμμα από εκείνον, παρά τις προσπάθειές του να επικοινωνήσει μαζί του στη φυλακή. Ο δολοφόνος αποξένωσε επίσης και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας.
Μετά την πανδημία της Covid το 2020 και καθώς η υγεία του επιδεινωνόταν, ο Κόνραντ σκέφτηκε να τηλεφωνήσει στον γιο του στη φυλακή, όμως φοβήθηκε ότι τα άσχημα νέα θα μπορούσαν να τον οδηγήσουν σε ακραία αντίδραση.
«Περίμενα ίσως κάποια επικοινωνία, ίσως ένα τηλεφώνημα από τη φυλακή. Αλλά δεν έγινε. Με ρώτησαν αν θέλω να τον καλέσω εγώ. Όμως, για να είμαι ειλικρινής, έχει συνηθίσει τη ζωή στη φυλακή και δεν θα ήθελα να τον αναστατώσω. Ένα τηλεφώνημα από εμένα ίσως τον αναστάτωνε και θα μπορούσε να κάνει κάτι ανόητο, όπως να αυτοκτονήσει. Δεν θέλω να κάνει κάτι τέτοιο».
Η θεωρία του πατέρα για το παρελθόν του δολοφόνου
Ο Κόνραντ Ράιτ είχε και τη δική του θεωρία για το πώς ο γιος του μετατράπηκε σε δολοφόνο που μισούσε τις γυναίκες. Πίστευε ότι οι ρίζες του κακού βρίσκονταν στην παιδική ηλικία του, όταν η μητέρα του εγκατέλειψε την οικογένεια για να μετακομίσει στην Αμερική.
Ο ίδιος υποστήριξε ότι η πρώτη του σύζυγος, Πατρίσια, τον εγκατέλειψε το 1964 για έναν Αμερικανό στρατιωτικό, όταν ο Στίβεν ήταν έξι ετών. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο το 1977 και ο Κόνραντ παντρεύτηκε αργότερα την μπέιμπι σίτερ του γιου του, τη Βάλερι, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά. Η Βάλερι πέθανε από καρκίνο το 2011 σε ηλικία 64 ετών.
Η Πατρίσια εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και επέστρεψε στη Βρετανία μόνο μία φορά, τη δεκαετία του 1990. Σύμφωνα με τον Κόνραντ, ο Στίβεν ένιωθε εγκαταλελειμμένος και την είχε απορρίψει. «Μου είπε: “Γιατί γύρισε τώρα; Δεν με ήθελε“», είχε πει.
Αποκάλυψε επίσης ότι ο γιος του δεν είχε καλές σχέσεις με τη μητριά του.
Από την πλευρά της, η Πατρίσια δήλωσε σε συνέντευξή της στην εφημερίδα News of the World ότι αναγκάστηκε να φύγει, επειδή ο γάμος είχε γίνει βίαιος.
«Ίσως είχε διπλή προσωπικότητα»
Παρά τα όσα συνέβησαν, ο Κόνραντ Ράιτ δήλωσε ότι ο γιος του δεν είχε δείξει ποτέ σημάδια βίας απέναντί του και θεωρούσε ότι ίσως είχε μια «διπλή προσωπικότητα».
Θυμόταν ότι ο Στίβεν περνούσε ώρες παρακολουθώντας τον να παίζει κρίκετ και στη συνέχεια έπιναν μαζί μπίρες σε μια παμπ του χωριού. Ο πατέρας είχε ζήσει στο ίδιο σπίτι με τον γιο του και με τις δύο συζύγους του σε διαφορετικές χρονικές περιόδους.
«Ποτέ δεν μου είπαν ότι ήταν σωματικά ή λεκτικά επιθετικός απέναντί τους. Θα περίμενε κανείς ότι θα άκουγα καβγάδες ή ότι θα με έπαιρναν τηλέφωνο να μου πουν ότι ήταν βίαιος. Αλλά δεν υπήρχε τίποτα. Για μένα ήταν ένας καλός γιος με τον οποίο μπορούσα να πιω ήσυχα μερικές μπίρες. Πάντα ήταν ευγενικός απέναντι στις γυναίκες, όσο μπορούσα να δω. Ο Στιβ πρέπει να ήταν κάτι σαν τον Τζέκιλ και τον Χάιντ», κατέληξε.
