Ανάμεσα σε όλες τις προσβολές που έχει ακούσει σε ποδοσφαιρικό γήπεδο, εκείνη στη μητρική του γλώσσα, κάτω από τον καυτό ρωμαϊκό ήλιο, τον αιφνιδίασε: «Είσαι ντροπή για ολόκληρη τη Ρουμανία». Του το είπε ένας συμπατριώτης του μπροστά στον τότε προπονητή του, Λουτσιάνο Σπαλέτι. Ήταν η προπόνηση της 20ής Ιουλίου 2007, ανοιχτή στο κοινό στο «Φλαμίνιο», η επίσημη έναρξη της σεζόν για τη Ρόμα.

Ο Κριστιάν Κίβου είχε ουσιαστικά «πακεταριστεί» για τη Ρεάλ Μαδρίτης, όμως ακύρωσε τη μεταγραφή των 18 εκατομμυρίων ευρώ για να τηρήσει τον λόγο που είχε δώσει στην Ίντερ. Με λίγα λόγια, ήταν ήδη «νερατζούρο» στην καρδιά, ενώ ο προπονητής του τον παρακολουθούσε προσεκτικά. Τον στήριζε, όπως είχε κάνει και τους προηγούμενους, κάθε άλλο παρά εύκολους, μήνες. Εκείνη την ημέρα ο Κίβου αρνήθηκε να τρέξει με ακουστικά, μέσα στις εκκωφαντικές αποδοκιμασίες ήθελε να σταθεί στο ύψος του. Να αναλάβει την ευθύνη. Να κρατήσει το κεφάλι ψηλά. Ρητορικά σχήματα, ίσως, αλλά βαθιά…σπαλετιανά διδάγματα, αφομοιωμένα στο ευτυχισμένο διετές διάστημα με τον Τοσκανό τεχνικό, που ποτέ δεν θα ήθελε να χάσει τον εκλεκτό του Κριστιάν.

Σε εκείνο το μακρύ καλοκαίρι των μεταγραφών, ο Σπαλέτι προσπάθησε να προστατεύσει τον αμυντικό από τον πραγματικό κίνδυνο δημόσιου «λιθοβολισμού», αλλά δεν δίστασε και να τον «τσιγκλήσει» όταν χρειάστηκε: «Δεν με έχει πάρει τηλέφωνο, θα είναι απασχολημένος…», είπε τον Ιούνιο, στην αρχή του σίριαλ. Ήταν το παιχνίδι των ρόλων, μέσα σε μια περίπλοκη κατάσταση για όλους.

Ο Ρουμάνος, πλέον προπονητής της Ίντερ, συναντά τώρα τον «πατέρα» Λουτσιάνο, που έχει αναλάβει να ξαναχτίσει τη Γιουβέντους από τα θεμέλια. Μια πρώτη φορά, ένα απρόσμενο ραντεβού στον χώρο και στον χρόνο, ευχάριστο όμως και για τους δύο. Ο Σπαλέτι είχε ευλογήσει τη νέα καριέρα του Κίβου από την αρχή, βλέποντάς τον ήδη να δουλεύει στην Πάρμα: «Τον έχω προπονήσει, τον ξέρω πολύ καλά, θα γίνει σπουδαίος τεχνικός».

Με τον καιρό, και ο ίδιος ο Ρουμάνος κατάλαβε πόσο ιδιοφυής ήταν εκείνος ο – κάπως φλύαρος – προπονητής που γέμιζε τις μέρες στη Τριγκόρια. «Ήταν σχολαστικός, με απόλυτη προσοχή στη λεπτομέρεια. Ως ποδοσφαιριστής συχνά δεν καταλάβαινα, τώρα όμως όλα είναι πιο ξεκάθαρα», παραδέχθηκε χρόνια αργότερα ο Κίβου. Οι προπονήσεις ήταν πρωτοποριακές για την εποχή, μεγάλες και απαιτητικές, όπως εκείνες που ο ίδιος εφαρμόζει σήμερα με συνέπεια στο Απιάνο Τζεντίλε. Οι κεντρικοί αμυντικοί εκείνης της Ρόμα έπαιζαν με την μπάλα στα πόδια με τρόπο μοντέρνο ήδη πριν από είκοσι χρόνια.

Ίσως δεν είναι τυχαίο ότι, από όλους τους προπονητές που είχε στην Ιταλία, στον Σπαλέτι πρόσφερε τα περισσότερα: 78 συμμετοχές (με τον Ζοζέ Μουρίνιο «μόλις» 62) σε μια διετία γεμάτη ένταση, ελπίδες και απογοητεύσεις, που έκλεισε με την απελευθερωτική κατάκτηση του Κυπέλλου Ιταλίας. Είναι το μοναδικό τρόπαιο που σήκωσε με τη Ρόμα ο Κίβου και μάλιστα απέναντι στην Ίντερ, σαν ένα σημάδι για όσα θα ακολουθούσαν.

Η μοίρα, ωστόσο, έπαιξε το δικό της παιχνίδι τρεις μήνες αργότερα: 19 Αυγούστου 2007, Σούπερ Καπ Ιταλίας στο «Σαν Σίρο». Αυτή τη φορά ο Ρουμάνος φορούσε τα χρώματα της Ίντερ, αλλά στο τέλος άκουσε και πάλι τον ύμνο της νικήτριας ομάδας: «Ρόμα, Ρόμα». Μια μικρή «εκδίκηση» του Λουτσιάνο.

Η πρώτη παρουσία του Κίβου με τον Σπαλέτι ανήκει στην προ-«Καλτσιόπολι» εποχή: Ρετζίνα–Ρόμα 0-3, 28 Αυγούστου 2005, με γκολ των Ντε Ρόσι, Μαντσίνι και Νοντά. Ο Ρουμάνος βασικός για πρώτη φορά δίπλα στον Κουφούρ και, στο τέλος, ένα χάδι στον προπονητή: «Μας κρατά πάντα σε εγρήγορση, μας πιέζει συνεχώς, αρχίζουμε πλέον να τον… καταλαβαίνουμε».

Η λέξη-κλειδί ήταν πάντα η κατανόηση. Μαθητής και δάσκαλος αντάλλασσαν διάλογο και αμοιβαία στήριξη, προσπαθώντας να επουλώσουν, έστω και λίγο, την πληγή που ο Κίβου κουβαλούσε. Τον Νοέμβριο του 2005, με τον Σπαλέτι λίγους μήνες στον πάγκο, ο Ρουμάνος απάντησε σε ερώτηση του Sky με υπερβολική ειλικρίνεια: «Να ξαναδουλέψω με τον Καπέλο; Θα ήταν χαρά μου…». Αθώα λόγια, χωρίς να υπολογίσει το δράμα που θα προκαλούσαν στη Ρώμη. Ο «Ντον Φάμπιο» ήταν ο μισητός τεχνικός της Γιουβέντους – πάντα εκείνη η «Κυρία» στη μέση – και από τότε η σχέση του Κίβου με το περιβάλλον της Ρόμα άλλαξε για πάντα.

Το «Ολίμπικο» άρχισε να μην του συγχωρεί τίποτα. Μέσα σε καταιγισμό ύβρεων, ο Κίβου έκανε εμετούς από το στρες μετά τους αγώνες και χρειάστηκε τη βοήθεια ψυχολόγου. Στο γήπεδο, πάντως, για τον Λουτσιάνο παρέμεινε βασικός μέχρι την τελευταία τους μέρα μαζί, παρά το βαρύ κλίμα γύρω του.

Για όλα τα υπόλοιπα, ο Σπαλέτι τον είχε προειδοποιήσει: προσοχή στα λόγια. Και σήμερα, ο Κριστιάν στο Απιάνο, ακολουθεί αυτή τη συμβουλή κατά γράμμα.