Οι φαντασιώσεις του Ερντογάν και το γεγονός που έμεινε κρυφό | Τι ακριβώς έγινε στην Κύπρο | Απίστευτη γκάφα με Κορακάκη στο ΠΑΣΟΚ

Το παρασκήνιο της συνάντησης στην Κύπρο

Καλημέρα σε όλους. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν, σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, οι συζητήσεις που έγιναν πίσω από κλειστές πόρτες στην Κύπρο ανάμεσα στον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Εμανουέλ Μακρόν και τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Αν και επισήμως οι δηλώσεις ήταν προσεκτικές, στο παρασκήνιο η κουβέντα φαίνεται πως ήταν αρκετά πιο ουσιαστική. Ένα από τα θέματα που, όπως μου μετέφερε άνθρωπος με βαθιά γνώση των γαλλικών θέσεων, απασχόλησε έντονα το Παρίσι ήταν οι εξελίξεις στον Λίβανο. Η περιοχή βρίσκεται σε μια εύθραυστη ισορροπία και οι δυτικές πρωτεύουσες παρακολουθούν στενά κάθε κίνηση που μπορεί να προκαλέσει νέα κλιμάκωση. Η συνάντηση πάντως του Γάλλου προέδρου, του Έλληνα πρωθυπουργού και του προέδρου της Κύπρου ήταν άκρως εποικοδομητική και έδειξε, όπως μου είπε καλή πηγή, ότι θα υπάρξει και μέλλον.

Η ισραηλινή ανησυχία

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το θέμα δεν αφορά μόνο τη Γαλλία. Υπάρχει έντονη ανησυχία και στο Ισραήλ, με το οποίο ο Εμανουέλ Μακρόν έχει πραγματοποιήσει αρκετές επαφές το τελευταίο διάστημα. Το ζήτημα αφορά πιθανές επιθέσεις από αέρος που θα μπορούσαν να προκύψουν σε περίπτωση κλιμάκωσης της έντασης με τη Χεζμπολάχ. Επιχειρησιακά, όπως μου εξηγήθηκε, το πρόβλημα έχει να κάνει με την εξαιρετικά μικρή απόσταση μεταξύ των δύο περιοχών. Σε ένα τέτοιο σενάριο, υπάρχει φόβος ότι η αντιαεροπορική και αντιβαλλιστική άμυνα δεν θα έχει αρκετό χρόνο αντίδρασης για να πραγματοποιήσει τις απαραίτητες αναχαιτίσεις.

Το τεχνικό ζήτημα των ραντάρ

Επειδή τα στρατιωτικά αυτά ζητήματα δεν είναι πάντα εύκολο να γίνουν κατανοητά, ζήτησα περισσότερες διευκρινίσεις. Η απάντηση που πήρα ήταν αρκετά απλή αλλά αποκαλυπτική. Τα περισσότερα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης εντοπίζουν βαλλιστικούς πυραύλους, όταν αυτοί φτάσουν σε συγκεκριμένο ύψος στην τροχιά τους. Με άλλα λόγια, χρειάζεται ένα «παράθυρο» χρόνου και απόστασης ώστε τα ραντάρ να μπορέσουν να τους καταγράψουν και να ενεργοποιηθούν τα συστήματα άμυνας. Σε περιοχές όμως όπου οι αποστάσεις είναι πολύ μικρές, όπως συμβαίνει μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ, αυτό το χρονικό περιθώριο μειώνεται δραματικά.

Η «τυφλή ζώνη»

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ορισμένα οπλικά συστήματα μπορεί να μην εντοπιστούν εγκαίρως. Μέχρι να «φανούν» στα ραντάρ, ίσως να βρίσκονται ήδη πολύ κοντά στον στόχο τους. Στο παρασκήνιο των στρατιωτικών συζητήσεων γίνεται λόγος για μια πιθανή «τυφλή ζώνη» στην έγκαιρη προειδοποίηση. Και ακριβώς επειδή τέτοια ζητήματα δεν αντιμετωπίζονται την τελευταία στιγμή, οι στρατιωτικοί σχεδιασμοί εξετάζουν από τώρα τα πιθανά σενάρια. Σε έναν πόλεμο, όπως μου ειπώθηκε χαρακτηριστικά, ακόμα και τα λιγότερο πιθανά ενδεχόμενα μπαίνουν στο τραπέζι της ανάλυσης.

Τα σενάρια με Ιράν και Κίνα

Προς το παρόν, βέβαια, δεν φαίνεται να υπάρχει άμεση απειλή. Η Χεζμπολάχ δεν διαθέτει τέτοια εξελιγμένα συστήματα. Ακόμη και αν αποκτούσε ιρανικά όπλα από το Ιράν, αυτά δεν θεωρείται ότι έχουν την απαιτούμενη τεχνολογία για ένα τόσο σύνθετο επιχειρησιακό σενάριο. Ωστόσο, οι αναλυτές δεν αποκλείουν τίποτα. Σε ορισμένες συζητήσεις φέρεται να τέθηκε ακόμα και το ενδεχόμενο τεχνολογίας που θα μπορούσε να προέρχεται από την Κίνα. Πρόκειται βεβαίως για ακραία σενάρια, αλλά οι στρατηγικοί σχεδιασμοί συχνά βασίζονται ακριβώς στην εξέταση τέτοιων ενδεχομένων.

Ο ρόλος Ελλάδας και Γαλλίας

Σε αυτό το πλαίσιο φέρεται να συζητήθηκε και ένας βαθμός συντονισμού ανάμεσα στις φρεγάτες της Ελλάδας και της Γαλλίας για την ενίσχυση της άμυνας της Κύπρου. Η Ανατολική Μεσόγειος έχει αποκτήσει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία τα τελευταία χρόνια και η συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών θεωρείται κρίσιμη. Παράλληλα, μια πληροφορία που κυκλοφορεί στο παρασκήνιο είναι ότι ο Εμανουέλ Μακρόν εξετάζει την αποστολή στην Κύπρο μιας επίλεκτης μονάδας της περίφημης Λεγεώνας των Ξένων, ως ένδειξη ευρωπαϊκής στρατιωτικής στήριξης σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Οι φαντασιώσεις του Ερντογάν και το γεγονός που έμεινε κρυφό

Χθες σας ανέφερα τις συζητήσεις που έκανα με αναλυτές που ξεφεύγουν από την εγχώρια εικόνα και κοιτάνε επί της ουσίας την μεγάλη εικόνα. Αναφέρομαι βέβαια στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής και τις προεκτάσεις που θα έχει στους δύο μεγάλους αντιπάλους των Ηνωμένων Πολιτειών. Την Ρωσία και την Κίνα. Εκτός βέβαια από τις δύο αυτές χώρες ήθελα να μάθω και το «τι μέλλει γενέσθαι» με τους γείτονες μας και αναφέρομαι φυσικά στην Τουρκία. Όπως μου μετέφερε κορυφαίος γεωπολιτικός αναλυτής που κινείται εκτός των ελληνικών τειχών, ο Ταγίπ Ερντογάν παίζει ξανά το αγαπημένο του παιχνίδι – αυτό του «επιτήδειου ουδέτερου». Παρά τις φαντασιώσεις του για τον ρόλο του ηγέτη του μουσουλμανικού κόσμου, ο «σουλτάνος» ξέρει καλά τα όριά του, μου δήλωσε χαρακτηριστικά. Η Τουρκία του σουνιτικού Ισλάμ δεν έχει καμία διάθεση να «καεί» για το σιιτικό Ιράν. Αντιθέτως, μια αποδυνάμωση της Τεχεράνης είναι το καλύτερο δώρο για τον Ερντογάν, καθώς αυτόματα αναβαθμίζει τον δικό του ρόλο ως του μοναδικού «ρυθμιστή» των μουσουλμάνων. Ακόμα και στο σενάριο ενός αυριανού «δυτικόφιλου» Ιράν, η Τουρκία έχει έτοιμο το προϊόν προς πώληση στη Δύση: «Εγώ είμαι η δύναμη που εγγυάται τη μετριοπάθεια του Ισλάμ». Με τις στενές της σχέσεις με το νέο καθεστώς στη Συρία και τις επικείμενες κινήσεις προσέγγισης με Ισραήλ και Αίγυπτο, η Άγκυρα γεμίζει το καλάθι της με «χαρτιά» για το μεγάλο παζάρι. Για το τέλος μου κράτησε ένα ενδιαφέρον παρασκήνιο το οποίο κρύβεται στα ραντάρ. Όπως και στην περσινή επίθεση, έτσι και τώρα, τα ισραηλινά μαχητικά πέταξαν σε απόσταση αναπνοής από την Τουρκία. Οι Τούρκοι -όπως και οι Ρώσοι- τα είδαν όλα στις οθόνες τους, αλλά επέλεξαν τη σιωπή. Το Ιράν έμεινε στο σκοτάδι, επιβεβαιώνοντας πως στη γεωπολιτική σκακιέρα οι «αδελφοί» μουσουλμάνοι συχνά κοιτάζουν απλώς το δικό τους συμφέρον.

Γιατί η Βουλγαρία

Σε πηγαδάκι με δημοσιογράφους και με ανώτερο κρατικό αξιωματούχο από την Αθήνα βρέθηκε δικός μου άνθρωπος χθες στην Πάφο. Εκεί, λοιπόν, κι ενώ συζητούσαν για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή με βομβαρδισμό από ερωτήσεις, στο τραπέζι έπεσε και το θέμα της Βουλγαρίας. Όταν ρωτήθηκε γιατί εκτιμά ότι στείλαμε τους Patriot στη Βόρεια Ελλάδα και τι θέλουμε να προστατεύσουμε, εκείνος τους κάλεσε να σκεφτούν πόσοι αγωγοί περνούν από την περιοχή. «Άρα, είναι κυρίως θέμα προστασίας υποδομών», μου είπε ο δικός μου άνθρωπος και ίσως να έχει δίκιο αν σκεφτεί κανείς ότι τα τελευταία 24ωρα στο στόχαστρο του Ιράν στις χώρες του Κόλπου έχουν μπει μονάδες παραγωγής πετρελαίου κατά κύριο λόγο.

Η σύγκρουση για τα ενεργειακά

Στο εσωτερικό μέτωπο τώρα, ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον αναμένεται να έχει η συζήτηση στη Βουλή για το νομοσχέδιο που αφορά την κύρωση τεσσάρων συμβάσεων μίσθωσης μεταξύ της Ελλάδας και των εταιρειών Chevron και HELLENiQ Upstream για έρευνες υδρογονανθράκων νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης. Και μένει να φανεί εάν οι «πατριώτες της φακής», όπως είπε πρόσφατα ο πρωθυπουργός, εμφανιστούν στη Βουλή και μιλήσουν και υπάρξει σύγκρουση.

Μάχη για τον ΟΠΕΚΕΠΕ

Και εάν μέσα σε αυτό τον γενικό χαμό ξεχάσαμε τον ΟΠΕΚΕΠΕ και το σκάνδαλο με τις παράνομες επιδοτήσεις, ε, θα τον θυμηθούμε σήμερα. Στην Ολομέλεια της Βουλής αναμένεται να συζητηθεί το πόρισμα της Εξεταστικής Επιτροπής και, όπως έμαθα, θα έχουμε και παρουσία με ομιλίες των πολιτικών αρχηγών, ίσως και όλων. Από την αντιπολίτευση είχε γίνει γνωστό χθες αργά το απόγευμα πως θα μιλούσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης.

Στη Λάρισα ο Μητσοτάκης

Πάντως μιας και αναφέρθηκα στον ΟΠΕΚΕΠΕ και άρα μπήκα στα αγροτικά χωράφια, πολλά θα πει και ο πρωθυπουργός στη Λάρισα. Ο Κ. Μητοστάκης θα βρεθεί το Σάββατο στη Λάρισα για το προσυνέδριο της ΝΔ και θα έχει την ευκαιρία και για τον ΟΠΕΚΕΠΕ να πει στην καρδιά του θεσσαλικού κάμπου, μετά και τις πρόσφατες μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις, και να απαντήσει επί της ουσίας και στα προ ημερών καρφιά του πρώην πρωθυπουργού, Κώστα Καραμανλή, για όσα είπε για την αγροτική πολιτική της κυβέρνησης.

Fake news από διάφορους καλοθελητές

Μπορεί να ενοχλήσει ένα συνέδριο πριν καν πραγματοποιηθεί; Η απάντηση είναι ναι απ’ ό,τι φαίνεται και αφορά το συνέδριο που πραγματοποιείται σήμερα και αύριο από τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και τον Παύλο Μαρινάκη και το οποίο επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα που αφορούν στην κρίση της παραπληροφόρησης και τα fake news. Πέραν της προσπάθειας να αποδομηθεί κάτι που εξελίσσεται, όπως βλέπουμε, σε μια κεντρική θεσμική πρωτοβουλία, άρχισαν να εγείρονται και θέματα για τα «χρήματα του λαού» που δαπανώνται. Ο ίδιος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος πάντως έσπευσε να δώσει τέλος σε όλες τις φήμες περί υπέρογκων ποσών και αδιαφανών διαδικασιών λέγοντας πως ούτε τα ποσά που ακούστηκαν από διάφορους καλοθελητές είναι ακριβή και τόνισε πως όλες οι διαδικασίες έχουν γίνει σύμφωνα με τον νόμο. Όταν ακούς και διαβάζεις κάτι τέτοια, καταλαβαίνεις ότι αυτό το συνέδριο πάει να χαλάσει τη «σούπα» σε εκείνους που επενδύουν στην παραπληροφόρηση.

Γκάφα με Κορακάκη, γκρίνια με Πελεγρίνη

Ανακοινώθηκε χθες, το δεύτερο κύμα της Χαριλάου Τρικούπη που ακούει στο όνομα της αμφίπλευρης διεύρυνσης, το οποίο μπορεί να έγινε μετά μουσικής, αλλά έγιναν «φάλτσα». Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ο Νίκος Ανδρουλάκης φαίνεται πως αποφάσισε να δώσει έναν πιο καλλιτεχνικό τόνο στην αμφίπλευρη διεύρυνση, επιστρατεύοντας «βαριά» ονόματα όπως ο Χρήστος Νικολόπουλος και ο Νίκος Βερλέκης, αλλά και την ακαδημαϊκή αίγλη του πρώην πρύτανη του ΕΚΠΑ, Θεοδόση Πελεγρίνη. Από την άλλη το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί -και τα καταφέρνει κατά κάποιον τρόπο- να ξηλώσει το πουλόβερ της Κουμουνδούρου, καθώς ανάμεσα στους 35 οι τέσσερις προέρχονται από τον σκληρό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ. Ο «διεμβολισμός» που τόσο συζητιόταν στα πηγαδάκια αποδίδει καρπούς, αν και εκεί την πρωτοκαθεδρία την έχει ο Αλέξης Τσίπρας. Βέβαια, όλο αυτό το αφήγημα έρχονται δύο περιστατικά να το κοντύνουν. Στελέχη του «πρώτου κύματος» δεν είδαν με καθόλου καλό μάτι την ένταξη του πρώην υφυπουργού Παιδείας, Θεοδόση Πελεγρίνη, θεωρώντας πως η «πόρτα» δεν έπρεπε καν να ανοίξει, με συνέπεια να γίνει τις επόμενες ημέρες δέκτης παραπόνων ο υπεύθυνος της διεύρυνσης, Κώστας Σκανδαλίδης. Ενώ το κερασάκι στην τούρτα ήταν η δήλωση του Βαγγέλη Κορακάκη ότι είναι ΚΚΕ και έγινε παρεξήγηση. Ο γνωστός μουσικοσυνθέτης είναι γνωστό εδώ και πάρα πολλά χρόνια ότι είναι ΚΚΕ και προκάλεσε την έκπληξη αρκετών όταν δόθηκε το όνομα του χθες στο δεύτερο κύμα διεύρυνσης. «Εμένα για να τραγουδήσω με κάλεσαν, όχι για να πολιτευτώ!», δήλωσε σε ανακοίνωσή του, ενώ από την πλευρά της Χαριλάου Τρικούπη μου άφησαν να εννοηθεί ότι είχε έρθει σε συνεννόηση εδώ και ημέρες με τον Κώστα Σκανδαλίδη. Τώρα ποιος τον κάλεσε να τραγουδήσει και πού ή γιατί αναγκάστηκε να το πάρει πίσω το νόημα είναι ένα. Τέτοια λάθη μόνο κακό κάνουν στο ΠΑΣΟΚ. Και να δούμε το βράδυ των εκλογών, αν χορέψουν σε ρυθμούς λαϊκούς ή τον χορό του Ζαλόγγου.

Απρόσιτο το κόστος στέγασης για 6 στους 10 Έλληνες

Με ενδιαφέρον «χτένισα» χθες το βράδυ την έρευνα που έκαναν οι BluePeak Estate Analytics με την εκ Θεσσαλονίκης, Ierax Analytics για τη στέγαση στην Ελλάδα. Αυτό που «διάβασα», κυρίως, είναι ότι το στεγαστικό κόστος αναδεικνύεται σε έναν από τους πιο ισχυρούς παράγοντες πίεσης για τους νέους ηλικίας 25-35 ετών, καθώς λιγότεροι από 4 στους 10 θεωρούν ότι η δαπάνη για κατοικία παραμένει σε ανεκτά επίπεδα σε σχέση με το εισόδημά τους. Ειδικότερα, μόλις το 38% αξιολογεί το κόστος ως προσιτό, ενώ για τη μεγάλη πλειονότητα η εικόνα είναι σαφώς πιο επιβαρυμένη με το 24% να το χαρακτηρίζει οριακό, το 22% δύσκολα διαχειρίσιμο και το 16% μη βιώσιμο, συνολικά δηλαδή το 62% θεωρεί το κόστος στέγασης απρόσιτο. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι το 62% των νέων ενηλίκων αντιμετωπίζει τη στέγαση ως μια σοβαρή οικονομική επιβάρυνση, η οποία περιορίζει αισθητά τα περιθώρια διαβίωσης και σχεδιασμού της καθημερινότητάς του. Παράλληλα, η έρευνα αποτυπώνει και ένα έντονο έλλειμμα εμπιστοσύνης απέναντι στη λειτουργία της αγοράς κατοικίας. Η πλειονότητα των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η αγορά χαρακτηρίζεται από περιορισμένη διαφάνεια, με το 34% να δηλώνει ότι δεν είναι καθόλου διαφανής και το 37% να την αξιολογεί ως λίγο διαφανή. Συνολικά, δηλαδή, 7 στους 10 εκφράζουν χαμηλή εμπιστοσύνη ως προς τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η αγορά, στοιχείο που εντείνει το αίσθημα αβεβαιότητας και καθιστά ακόμα πιο δύσκολη τη λήψη αποφάσεων γύρω από τη στέγαση.

Ανεβαίνει κι άλλο η ιδιωτική ετικέτα

Στο 27,5% του συνολικού τζίρου είναι αυτή τη στιγμή ο τζίρος που κάνουν τα φθηνότερα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας στην Ελλάδα. Αυτό μου έλεγε άνθρωπος με τον οποίο μιλούσα πριν από λίγες ώρες. Γεγονός που είναι απόρροια της ακρίβειας στις μάρκες βασικών αγαθών. Είναι χαρακτηριστικό ότι η απόσταση τιμής που χωρίζει τα επώνυμα προϊόντα από τα ιδιωτικής ετικέτας στη χώρα μας είναι περίπου 30%. Επομένως δεν είναι να απορεί κανείς γιατί μεγάλη μερίδα του κόσμου στρέφεται σε αυτά, τη στιγμή μάλιστα που τα τελευταία χρόνια η ποιότητά τους έχει βελτιωθεί αρκετά σε σχέση με το παρελθόν.

Τα όσπρια του Καραμούζη

Ο πρώην τραπεζίτης, Νίκος Καραμούζης, ως επικεφαλής του fund SMERC, έχει εμπλακεί πλέον σε επενδύσεις σε πολλές διαφορετικές εταιρείες. Μία από αυτές είναι η εταιρεία οσπρίων Arosis, η οποία εξαγόρασε πρόσφατα τη Γη Βοΐου, μία ακόμα εταιρεία με το ίδιο αντικείμενο δραστηριότητας. Μαθαίνω λοιπόν ότι μετά το λάδι που πρόσφατα έκανε παρουσίαση προς δημοσιογράφους, θα γίνει και μία ακόμα για τα όσπρια. Αποτελώντας μέρος μίας στοχευμένης στρατηγικής προώθησης των συγκεκριμένων επενδύσεων στα μεγάλα μέσα ενημέρωσης της χώρας. Και ταυτόχρονα ένα εργαλείο που θα μπορούσε κάποια στιγμή να οδηγήσει σε αποεπένδυση και πώληση του ποσοστού που έχει το fund, στο μέλλον.

Νέοι μιντιακοί παίκτες ετοιμάζονται για Χρηματιστήριο

Φαίνεται ότι η νέα εποχή του Χρηματιστηρίου υπό τη Euronext έχει ανοίξει την όρεξη και σε άλλους μιντιακούς ομίλους να εντάξουν τις μετοχές τους στην κύρια αγορά. Σας θυμίζω ότι σήμερα στο Χρηματιστήριο Αθηνών βρίσκονται οι Αττικές Εκδόσεις που έχουν μέσα όπως Esquire, Bazar, The Toc, Top Gear, Τηλεθεατής, Αθηνόραμα, Elle και άλλα. Και βέβαια η Alter Ego Media του Βαγγέλη Μαρινάκη με μέσα όπως το Mega, το in.gr, Τα Νέα, το Βήμα. Ακούω λοιπόν ότι και άλλοι μιντιακοί όμιλοι καλοβλέπουν την ένταξή τους στην οργανωμένη αγορά του Χρηματιστηρίου το προσεχές διάστημα. Σας θυμίζω ότι στις εταιρείες που πέρασαν στις καλές εποχές από τα ταμπλό ήταν οι εκδόσεις Λυμπέρη αλλά και η Imako του Πέτρου Κωστόπουλου. Φαίνεται ότι η κινητικότητα πλέον επιστρέφει. Κρατήστε αυτό που σας λέω και σύντομα θα με θυμηθείτε.

To παζλ εξαγοράς για Παληού και το deal με Παππά

Πίσω από τη νέα κίνηση της Diana Shipping της Παληού για τη ναυτιλιακή Genco μαθαίνω πως παίζεται κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια απλή βελτιωμένη πρόταση εξαγοράς. Η εταιρεία της Σεμίραμις Παληού ανέβασε επίσημα το τίμημα στα 23,50 δολάρια ανά μετοχή για το ποσοστό της Genco που δεν κατέχει ήδη, από τα 20,60 δολάρια της πρώτης πρότασης του Νοεμβρίου 2025, η οποία είχε απορριφθεί από το διοικητικό συμβούλιο της αμερικανικής εισηγμένης. Η Diana ελέγχει ήδη περίπου το 14,8% της Genco, κάτι που της δίνει ισχυρή παρουσία στη μετοχική βάση και αυξάνει την πίεση προς τη διοίκηση της εταιρείας να πάρει αποφάσεις, αποδεχόμενη την πρόταση. Το πιο σημαντικό όμως σε όλο αυτό το μπραντεφέρ είναι ότι η Diana εμφανίζεται αυτή τη φορά με σαφώς πιο «δεμένο» σχέδιο, έχοντας εξασφαλίσει πλήρως δεσμευμένη χρηματοδότηση ύψους 1,43 δισ. δολαρίων, με τη συμμετοχή μεγάλων διεθνών τραπεζών, κάτι που φαίνεται να ενισχύει την πρότασή της. Παράλληλα, έχει ήδη κλειδώσει συμφωνία με τη Star Bulk του Πέτρου Παππά, η οποία προβλέπει ότι, εφόσον ολοκληρωθεί η εξαγορά της Genco, θα αποκτήσει 16 πλοία της Genco έναντι 470,5 εκατ. δολαρίων σε μετρητά.

«Μπλόκο» στην εισαγωγή λιπασμάτων

Άνθρωπος με στενή επαφή με την αγορά και τον αγροτικό τομέα, μου έλεγε ότι πριν από λίγες ώρες σταμάτησε η εισαγωγή λιπασμάτων στην Ελλάδα λόγω του Ιράν. Αυτό μπορεί να έχει, όπως μου εξηγούσε, αρκετές και σημαντικές επιπτώσεις το επόμενο διάστημα για τον πρωτογενή τομέα. Με πιθανές ανατιμήσεις και μεγάλη δυσκολία λιπασμάτων που είναι απαραίτητα για την παραγωγή. Κάτι που όπως προέβλεψε θα περάσει στα τελικά προϊόντα και εν προκειμένω στα νωπά φρουτολαχανικά. Σημεία των καιρών, όπως χαρακτηριστικά τόνιζε σε αποστροφή του λόγου του.