Η Κάρλα Μπρούνι εμφανίστηκε πολύ διαφορετική από τη συνήθη λαμπερή της εικόνα στο δικαστήριο για να στηρίξει τον σύζυγό της Νικολά Σαρκοζί.
Όπως αναφέρει η Daily Mail, το διάσημο μοντέλο και τραγουδίστρια φορούσε ελάχιστο μακιγιάζ, ένα απλό μαύρο κοστούμι και ένα ζευγάρι λερωμένα λευκά sneakers, καθώς φωτογραφήθηκε να περπατά στο δικαστικό μέγαρο «Palais de Justice» στο Παρίσι το πρωί.
Ο σύζυγός της, ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί, παραβρέθηκε σε δίκη σε δεύτερο βαθμό, όπου δήλωσε «αθώος», απορρίπτοντας τις κατηγορίες ότι επιδίωξε χρηματοδότηση από τη Λιβύη για την προεκλογική του εκστρατεία το 2007, με αντάλλαγμα τη βελτίωση της εικόνας της Τρίπολης μετά από φονικές βομβιστικές επιθέσεις.

Η 58χρονη Κάρλα Μπρούνι εμφανίστηκε στο δικαστήριο για να στηρίξει τον σύζυγό της, συνοδευόμενη από δύο άνδρες ασφαλείας, κρατώντας μόνο τα γυαλιά ηλίου και το κινητό της τηλέφωνο.
Η πρώην Πρώτη Κυρία της Γαλλίας είχε μια έκφραση ταλαιπωρημένη, με τα ελαφρώς κυματιστά μαλλιά της να πλαισιώνουν το πρόσωπό της. Κοιτούσε ευθεία μπροστά και απέφευγε να χαμογελάσει.

Η υπόθεση που έστειλε τον Σαρκοζί στη φυλακή
Στις 21 Οκτωβρίου, ο Νικολά Σαρκοζί πέρασε την πύλη της φυλακής «La Santé» στο Παρίσι, γράφοντας μια ιστορική, αλλά και ιδιαίτερα βαριά σε συμβολισμό, σελίδα για τη Γαλλική πολιτική ζωή. Σε ηλικία 71 ετών, έγινε ο πρώτος πρώην σύγχρονος Πρόεδρος της Γαλλίας που φυλακίστηκε, παρότι ο ίδιος εξακολουθεί να αρνείται κατηγορηματικά κάθε κατηγορία σε βάρος του.
Την ίδια ημέρα, η Κάρλα Μπρούνι είχε εμφανιστεί στους δρόμους του Παρισιού με τη γνώριμη κομψότητά της, φορώντας μαύρο ζιβάγκο και εφαρμοστό γκρι κοστούμι, με έντονο μακιγιάζ και το στιλ που τη χαρακτηρίζει στις δημόσιες εμφανίσεις της. Η εικόνα εκείνη μοιάζει σήμερα πολύ μακρινή, αν τη συγκρίνει κανείς με την πιο λιτή και κουρασμένη παρουσία της στο δικαστήριο, όπου συνεχίζει να στηρίζει τον σύζυγό της.
Ο Νικολά Σαρκοζί παρέμεινε κρατούμενος για 20 ημέρες, πριν αποφυλακιστεί στις 10 Νοεμβρίου, εν αναμονή της εκδίκασης της έφεσής του. Η αποφυλάκισή του ήρθε έπειτα από ακροαματική διαδικασία, κατά την οποία οι συνήγοροί του υποστήριξαν ότι ένας κατηγορούμενος που περιμένει την έφεση συνήθως δεν κρατείται, εκτός αν θεωρείται επικίνδυνος ή υπάρχει φόβος διαφυγής ή επηρεασμού της υπόθεσης.
Ο ίδιος περιέγραψε αργότερα εκείνη την εμπειρία ως «εφιάλτη». Μιλώντας μετά την αποφυλάκισή του, αλλά και μέσα από τα απομνημονεύματά του που κυκλοφόρησαν τον Δεκέμβριο, έδωσε μια σκοτεινή εικόνα της ζωής στη φυλακή. Έγραψε χαρακτηριστικά: «Με εντυπωσίασε η απουσία κάθε χρώματος. Το γκρι κυριαρχούσε παντού, τα κατάπινε όλα, κάλυπτε κάθε επιφάνεια». Όπως αποκάλυψε, έγραψε το βιβλίο με το χέρι, σε ένα μικρό τραπέζι από κόντρα πλακέ, μέσα σε κελί 9 τετραγωνικών μέτρων.
Στις περιγραφές του στάθηκε ιδιαίτερα στις συνθήκες κράτησης, λέγοντας πως «στη φυλακή δεν υπάρχει τίποτα να δεις και τίποτα να κάνεις», ενώ συμπλήρωσε: «Ο θόρυβος είναι δυστυχώς συνεχής. Αλλά, όπως στην έρημο, η εσωτερική ζωή ενισχύεται στη φυλακή». Για λόγους ασφαλείας, κρατήθηκε σε πτέρυγα απομόνωσης, με αυστηρή επιτήρηση και ένοπλους φρουρούς να τον παρακολουθούν διαρκώς.
Πίσω από τη φυλάκισή του βρίσκεται η πολύκροτη υπόθεση της φερόμενης Λιβυκής χρηματοδότησης της προεκλογικής του εκστρατείας το 2007. Στην αρχική δίκη, οι εισαγγελείς υποστήριξαν ότι άνθρωποι του περιβάλλοντός του, ενεργώντας εκ μέρους του, ήρθαν σε συμφωνία με το καθεστώς του Μουαμάρ Καντάφι. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, το αντάλλαγμα θα ήταν η στήριξη στη διεθνή αποκατάσταση της εικόνας της Λιβύης, σε μια περίοδο που η χώρα βρισκόταν στο επίκεντρο σοβαρών διεθνών κατηγοριών.
Οι κατηγορίες αυτές συνδέονταν με δύο από τις πιο αιματηρές αεροπορικές επιθέσεις των προηγούμενων δεκαετιών: τη βομβιστική επίθεση στην πτήση Pan Am 103 πάνω από το Lockerbie της Σκωτίας το 1988, όπου σκοτώθηκαν 259 άνθρωποι, και την πτήση UTA 772 πάνω από τον Νίγηρα το 1989, όπου έχασαν τη ζωή τους 170 άνθρωποι. Στο πλαίσιο της έφεσης, συγγενείς των θυμάτων βρέθηκαν στο δικαστήριο και μίλησαν για τον πόνο που συνεχίζουν να κουβαλούν.
Κατά την κατάθεσή του, με την Κάρλα Μπρούνι παρούσα στην αίθουσα, ο Νικολά Σαρκοζί επέμεινε στην αθωότητά του. «Μπορείς να απαντήσεις σε τέτοιο ανείπωτο πόνο μόνο με την αλήθεια», είπε, για να προσθέσει αμέσως μετά: «Αλλά δεν μπορείς να επανορθώσεις τον πόνο με μια αδικία: είμαι αθώος».
Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο τον έκρινε ένοχο για εγκληματική συνωμοσία σε σχέση με σχέδιο εξασφάλισης χρηματοδότησης από τη Λιβύη. Ωστόσο, δεν έκρινε ότι αποδείχθηκε πως τα χρήματα αυτά πράγματι δόθηκαν ή χρησιμοποιήθηκαν στην καμπάνια του. Η δίκη της έφεσης αναμένεται να διαρκέσει έως τις 3 Ιουνίου, ενώ η απόφαση τοποθετείται χρονικά για το φθινόπωρο. Αν καταδικαστεί, αντιμετωπίζει ποινή έως και 10 ετών φυλάκισης.
Η συγκεκριμένη υπόθεση δεν είναι η μόνη δικαστική εκκρεμότητα του Νικολά Σαρκοζί μετά την αποχώρησή του από την εξουσία. Έχει ήδη καταδικαστεί οριστικά σε άλλες δύο υποθέσεις, με πιο χαρακτηριστική εκείνη της υπέρβασης του ορίου προεκλογικών δαπανών στην αποτυχημένη εκστρατεία επανεκλογής του το 2012. Για αυτή την υπόθεση του επιβλήθηκε εξάμηνος κατ’ οίκον περιορισμός, καθώς οι δαπάνες της καμπάνιας έφτασαν τα 42,8 εκατομμύρια ευρώ, σχεδόν τα διπλάσια από το νόμιμο όριο.
Παράλληλα, παραμένει ανοιχτό και το ενδεχόμενο νέας δίκης, που σχετίζεται με φερόμενες πιέσεις προς τον μάρτυρα Ζιάντ Τακιεντίν, ο οποίος είχε ισχυριστεί ότι είχε μεταφέρει βαλίτσες με χρήματα από τη Λιβύη σε Γαλλικούς αξιωματούχους, πριν τελικά ανακαλέσει τον ισχυρισμό του.
Γι’ αυτό και η υπόθεση Σαρκοζί έχει αποκτήσει ιδιαίτερο βάρος στη Γαλλία. Η τελευταία φορά που φυλακίστηκε πρώην αρχηγός κράτους στη χώρα ήταν στην περίπτωση του Φιλίπ Πετέν, του ηγέτη του καθεστώτος του Vichy, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν είναι περίεργο, λοιπόν, που η υπόθεση συνεχίζει να διχάζει βαθιά τη Γαλλική κοινή γνώμη. Για πολλούς ψηφοφόρους της δεξιάς, ο Νικολά Σακορζί υπήρξε στόχος πολιτικά υποκινούμενης δίωξης. Για τους επικριτές του, αντίθετα, η καταδίκη του ήταν απολύτως δικαιολογημένη.