Εδώ και τουλάχιστον δέκα χρόνια το τζιπ «G-Class» ή «G-Wagen» της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας «Mercedes», έχει γίνει συνώνυμο της επιτυχίας και της ευζωίας, με επιχειρηματίες και μεγιστάνες, αλλά και με πολιτικούς, αστέρες του Χόλιγουντ, να το χρησιμοποιούν στις καθημερινές τους μετακινήσεις, είτε ως κύριο όχημα, είτε ως όχημα της ασφάλειας τους. Ταυτόχρονα είναι ένα εμβληματικό τζιπ που έγινε ευρέως γνωστό από την κινηματογραφική και τηλεοπτική του «πορεία» ανά τον κόσμο, καθώς «πρωταγωνίστησε» σε ταινίες και σειρές, ανά την υφήλιο.
Εκείνο ωστόσο που δεν είναι ευρέως γνωστό, είναι πως πρόκειται για ένα όχημα που αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 μετά από άμεσο αίτημα του Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί, του Σάχη του Ιράν, ο οποίος ήταν τότε κύριος μέτοχος της «Daimler-Benz».
Ο τελευταίος Σάχης του Ιράν που θεωρείται και ο «πατέρας» του, βλέποντας τις υπόλοιπες αυτοκινητοβιομηχανίες εκείνης της εποχής, ανάμεσα τους η ιαπωνική «Toyota» αλλά και η εγγλέζικη «Land Rover» απευθύνθηκε στην γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία προκειμένου να δημιουργήσει ένα στιβαρό και ταυτόχρονα εξαιρετικά ανθεκτικό όχημα εκτός δρόμου στρατιωτικής ποιότητας, ικανό να εξυπηρετήσει τόσο τις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις όσο και πολιτικούς σκοπούς.
Η αρχική σύλληψη για το τζιπ εκπονήθηκε ανάμεσα στα 1972 μέχρι και το 1974, μετά το αίτημα του τελευταίου Σάχη της Περσίας με αρχική παραγγελία για το Ιράν που έφθανε τις 20.000 μονάδες.
Η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία συνεργάστηκε με τον Αυστριακό κατασκευαστή «Steyr-Daimler-Puch», που ήταν ευρέως γνωστός εκείνη την εποχή για τον σχεδιασμό και την δημιουργία εξειδικευμένων στρατιωτικών οχημάτων με τετρακίνηση, όπως το «Pinzgauer», για την ανάπτυξη του οχήματος.
Ο σχεδιασμός στο αρχικό στάδιο καθοδηγήθηκε από την εξαιρετική χρησιμότητα και λειτουργικότητα παρά από την πολυτέλεια. Διέθετε ένα κυβοειδές σχήμα για μέγιστο εσωτερικό χώρο, ένα πλαίσιο με σκάλα και τρία διαφορικά ασφάλισης για ανώτερη ικανότητα εκτός δρόμου. Τα πρωτότυπα δοκιμάστηκαν στην έρημο Σαχάρα, τον Αρκτικό Κύκλο και τα γερμανικά ανθρακωρυχεία.
Η αρχική σειρά W460, συχνά αποκαλούμενη «Wolf» στη στρατιωτική υπηρεσία χαρακτηριζόταν από εξαιρετική ανθεκτικότητα, λόγω της κατασκευής του πλαισίου με σκάλα σχεδιασμένη για να διαρκεί μέσα στα χρόνια.
Εστίαζε δε στη χρηστικότητα με τα πρώτα μοντέλα να περιλαμβάνουν χαρακτηριστικά ενός «σπαρτιάτικου» αυτοκινήτου με χειροκίνητα παράθυρα και βαρέως τύπου, χρηστικά μέρη στο εσωτερικό του. Ενώ διακρινόταν για την ευελιξία που προσφερόταν σε διαφορετικά στυλ αμαξώματος, συμπεριλαμβανομένου ενός δίθυρου μετατρέψιμου, ενός δίθυρου wagon και ενός τετράθυρου wagon.
Αν και το εν λόγω τζιπ ξεκίνησε για τον Σάχη, η Ιρανική Επανάσταση του 1979 είχε ως αποτέλεσμα την ακύρωση της παραγγελίας των 20.000 μονάδων λίγο πριν την παράδοση. Η «Mercedes-Benz» ωστόσο συνέχισε το έργο, εισάγοντας επίσημα το «G-Wagen» στην πολιτική αγορά το 1979, όπου ο σχεδιασμός του υιοθετήθηκε αργότερα από πολλούς άλλους στρατούς, συμπεριλαμβανομένης της Αργεντινής και της γερμανικής Bundeswehr.
