Η 13η Δεκεμβρίου του 2008 παραμένει η πιο σκοτεινή ημερομηνία στη ζωή της Αγγελικής Ηλιάδη. Η τραγουδίστρια, μιλώντας στο vidcast «Unblock», περιέγραψε με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τις στιγμές τρόμου που έζησε έξω από ξενοδοχείο στη Βούλα.
Εκείνη τη νύχτα, βρέθηκε στο επίκεντρο μιας δολοφονικής επίθεσης που στέρησε τη ζωή στον επιχειρηματία Μπάμπη Λαζαρίδη και άφησε την ίδια βαριά τραυματισμένη.
Το χρονικό της επίθεσης και η «θεϊκή» παρέμβαση
Η Αγγελική Ηλιάδη αποκάλυψε πως όχι μόνο υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της εκτέλεσης, αλλά δέχτηκε και η ίδια τα πυρά των δραστών ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο.
«Καταρχάς έζησα. Έζησα με τη βοήθεια του Θεού. Μια σφαίρα με βρήκε εδώ στο στόμα», ανέφερε δείχνοντας το πρόσωπό της, ενώ συμπλήρωσε πως ο τραυματισμός της δεν περιορίστηκε εκεί. «Η άλλη στο πόδι», είπε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας μια κατάσταση που ξεπερνούσε τις ανθρώπινες αντοχές.
Η περιγραφή της για το πώς κατάφερε να γλιτώσει από τα πυρά που συνέχιζαν να πέφτουν βροχή, δίνει την αίσθηση μιας σχεδόν μεταφυσικής εμπειρίας.
«Εμένα κάποιος με έπιασε από το χέρι, με τράβηξε και με έβαλε μέσα στο ξενοδοχείο. Ενώ το πόδι μου ήταν κομμάτια, περπάτησα μέχρι πάνω, μπήκα μέσα και όταν μπήκα μέσα κατέρρευσα. Ο Θεός με έσωσε εκείνο το βράδυ», δήλωσε.
Όπως εξήγησε, το σοκ ήταν τόσο ισχυρό που για χρόνια η σκέψη της είχε «κολλήσει» στον τρόπο με τον οποίο έφυγε από τη ζωή ο σύντροφός της: «Δεν σκεφτόμουν τίποτε άλλο από το πόσο σκληρά, ξαφνικά και βίαια έφυγε από τη ζωή αυτός ο άνθρωπος. Συνεχώς σκεφτόμουν πώς μπορεί να ένιωσε. Και αυτή η σκέψη με βασάνιζε χρόνια».
Τα πέντε χρόνια της «σιωπηλής» κακοποίησης
Πέρα από το αιματηρό περιστατικό, η Αγγελική Ηλιάδη προχώρησε σε μια οδυνηρή αναδρομή στα χρόνια της συμβίωσής της με τον επιχειρηματία. Η ίδια έκανε λόγο για μια περίοδο απόλυτου εγκλωβισμού, όπου η σωματική και ψυχολογική βία ήταν καθημερινότητα.
«Σιγά σιγά ο άλλος σου παίρνει ένα κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι και ξαφνικά βρίσκεσαι εγκλωβισμένη, φυλακισμένη και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα», εξομολογήθηκε.
Όπως υποστήριξε, η κακοποίηση την είχε μετατρέψει σε ένα «άβουλο πλάσμα» που ζούσε υπό το καθεστώς του τρόμου. Οι απειλές για την οικογένειά της και το παιδί της λειτουργούσαν ως δεσμά που την εμπόδιζαν να ζητήσει βοήθεια.
«Κάποια στιγμή μου είχε περάσει από το μυαλό να πάρω τηλέφωνο κάπου αλλά δεν τολμούσα, φοβόμουν μην μου πάρουν το παιδί μου, μην κάνουν κακό στην οικογένειά μου. Υπήρχαν τέτοιες απειλές», ανέφερε, στέλνοντας παράλληλα ένα μήνυμα προς όλες τις γυναίκες: «Όταν όμως ένας άντρας σηκώσει μία φορά χέρι σε μια γυναίκα, θα το κάνει για πάντα. Τέλος».
Η Πέγκυ Ζήνα και η επιστροφή στο φως
Στην προσπάθειά της να διαχειριστεί το τραύμα και να βγει από το «σκοτάδι» της κατάθλιψης, η Αγγελική Ηλιάδη βρήκε μια απρόσμενη σύμμαχο στο πρόσωπο μιας συναδέλφου της.
«Τότε, με παίρνει τηλέφωνο η Πέγκυ Ζήνα, δεν θα το ξεχάσω. Της χρωστάω πάρα πολλά. Μπορεί να μην μιλάμε τα τελευταία χρόνια αλλά πάντα θα λέω και για τα λόγια της αλλά και πόσο με βοήθησε», αποκάλυψε.
Η Πέγκυ Ζήνα την έφερε σε επαφή με τον πνευματικό της, τον Γέροντα Νεκτάριο, μια κίνηση που αποδείχθηκε σωτήρια για την ψυχική της υγεία.
«Με πήραν στην αγκαλιά τους και με έσωσαν στην κυριολεξία. Με έβγαλαν από το σκοτάδι. Επί μήνες μιλούσα καθημερινά μαζί τους, πήγαινα στο μοναστήρι, ήταν η οικογένειά μου πια. Θεωρώ ότι αν δεν με είχε φέρει σε επαφή η Πέγκυ τότε, δεν ξέρω πώς θα ήμουν ψυχολογικά», κατέληξε η τραγουδίστρια, τονίζοντας πως η πίστη της ήταν εκείνη που της έδωσε τις απαντήσεις που έψαχνε.
