Τις δικές της εμπειρίες από μια εποχή που η θέση της γυναίκας στην ελληνική κοινωνία οριζόταν από αυστηρά και συχνά αναχρονιστικά πρότυπα κατέθεσε η Ντόρα Μπακογιάννη. Μιλώντας σε εκδήλωση για την Ημέρα της Γυναίκας την Κυριακή 8 Μαρτίου, η βουλευτής εξήγησε αρχικά τους λόγους για τους οποίους διατηρεί μια επιφυλακτική στάση απέναντι στον συγκεκριμένο εορτασμό.
«Σπανίως όλα αυτά τα χρόνια μιλάω για την ημέρα της γυναίκας. Με καλούν συνήθως παντού, βρίσκω μια δικαιολογία και σε απλά ελληνικά, “την κάνω”, γιατί η “Ημέρα της Γυναίκας” κάπου με ενοχλεί γιατί μια φορά τον χρόνο μας θυμούνται όλοι… Οπότε θέλω να σας ομολογήσω ότι δεν “τρελαίνομαι”».
Το περιστατικό στο μαιευτήριο και η νοοτροπία του «ανήκειν»
Η Ντόρα Μπακογιάννη γύρισε τον χρόνο πίσω, στην περίοδο που ήταν έγκυος στο πρώτο της παιδί, περιγράφοντας τον διάλογο που είχε με το προσωπικό του μαιευτηρίου. Η αντιμετώπιση που δέχθηκε ως μια νέα γυναίκα 20 ετών αποτύπωνε την τότε κοινωνική πραγματικότητα.
«Θέλω να σας πω μια ιστορία. Εγώ έμεινα έγκυος 20 χρονών. Παντρεύτηκα στα 19. Κάποια ωραία μέρα, πάμε στο μαιευτήριο, με αφήνει ο άντρας μου στην είσοδο του μαιευτηρίου για να πάει να παρκάρει. Μπαίνω μέσα, ήταν μια συμπαθέστατη κυρία και της λέω, “γεια σας, ήρθα να γεννήσω”. Με ρώτησε το όνομά μου και αμέσως μετά πότε παντρεύτηκα. Της είπα ότι δεν είμαι παντρεμένη και μου απάντησε: “και το παιδί ποιανού είναι;”, “αγνώστου πατρός” της απάντησα. Και με ρωτάει: “Τι έκανε λέει; Και τι θα γίνει τώρα;”, και απαντάω κι εγώ: “Δε ξέρω. Τι προτείνετε; Να το καταπιώ;”».
Σχολιάζοντας την εμπειρία αυτή, η ίδια υπογράμμισε την αντίληψη που επικρατούσε για την ιδιοκτησία του τέκνου: «Αυτή ήταν η κατάσταση της γυναίκας τότε. Έμπαινες να γεννήσεις και σε ρωτούσαν πότε παντρεύτηκες και ποιανού είναι το παιδί. Το παιδί δηλαδή, δεν ήταν δικό μου, ήταν κάποιου».
Οι «τσούπρες» και η γυναίκα στην πολιτική
Η συζήτηση επεκτάθηκε και στις προκλήσεις που αντιμετώπισε στον πολιτικό στίβο, όπου οι προκαταλήψεις παραμένουν υπαρκτές μέχρι και σήμερα. Η Ντόρα Μπακογιάννη αναφέρθηκε στην πεποίθηση μερίδας των πολιτών ότι ο προορισμός της γυναίκας περιορίζεται στο σπίτι, ενώ θυμήθηκε με χιούμορ μια συνάντηση σε καφενείο της Ευρυτανίας.
«Θα σας μιλήσω λίγο για την γυναίκα στην πολιτική. Μέσα στο λαό υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό που έχει την άποψη ότι την καλύτερη δουλειά που έχουν να κάνουν οι γυναίκες, είναι να κάθονται σπίτι τους και να μαγειρεύουν για τα παιδιά. Αυτό υπάρχει και σήμερα. Όταν πήγα σε ένα καφενείο στην Ευρυτανία, καθόταν ένας παππούς ο οποίος με κοίταξε μετά βδελυγμίας και με ρώτησε τι γύρευα εκεί. Του είπα ότι πήγα για να με ψηφίσει, και μου απάντησε, “Εγώ τσούπρες δεν ψηφίζω”. Είχε μεγάλη πλάκα που δυο εκλογές μετά ο παππούς αυτός με ψήφισε».
