«Ήταν σιωπηλός στο κρεβάτι με αυτά τα γαλανά μάτια και κούναγε το κεφάλι του». Με αυτή την εικόνα περιέγραψε η Άλκηστις Πρωτοψάλτη την τελευταία φορά που αντίκρισε τον Νίκο Ξυλούρη. Η ερμηνεύτρια, συμμετέχοντας σε ένα καλλιτεχνικό αφιέρωμα για την πορεία του εμβληματικού τραγουδιστή, γύρισε τον χρόνο πίσω, σε εκείνες τις δύσκολες μέρες του 1980, όταν ο καρκίνος του πνεύμονα είχε ήδη αρχίσει να κερδίζει τη μάχη.
Το νοσοκομείο που έμοιαζε με ανθοπωλείο
Η ατμόσφαιρα στους διαδρόμους του αντικαρκινικού νοσοκομείου «Μεταξά», όπου νοσηλευόταν ο καλλιτέχνης, ήταν πρωτοφανής. Όπως ανέφερε η ίδια στην εκπομπή «Mega Stories», η αγάπη του κόσμου είχε πάρει τη μορφή ενός απέραντου κήπου που κάλυπτε κάθε σπιθαμή του κτιρίου. «Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι γινότανε στο διάδρομο του νοσοκομείου. Ανθοπωλείο, ήταν τα λουλούδια από τη μία άκρης έως την άλλη», θυμάται, προσθέτοντας πως το κλίμα ήταν βαρύ, καθώς η κατάληξη φαινόταν πια αναπόφευκτη για όλους όσοι βρίσκονταν εκεί.
Η ερώτηση που έμεινε χαραγμένη στη μνήμη
Η πιο δυνατή στιγμή της αφήγησής της αφορά τον τελικό αποχαιρετισμό. Παρά τη σιωπή που επικρατούσε στο δωμάτιο, ο Νίκος Ξυλούρης βρήκε τη δύναμη να ψιθυρίσει μια ερώτηση που προκαλεί ρίγος ακόμη και σήμερα.
«Μου λέει: “Θα ξανασυναντηθούμε;” Το λέω τώρα και ανατριχιάζω….”Εννοείται θα ξανασυναντηθούμε”. Αυτή ήταν η τελευταία του κουβέντα».
Με αυτά τα λόγια έκλεισε η συνάντησή τους, μια στιγμή που η Άλκηστις Πρωτοψάλτη κουβαλά μέσα της για δεκαετίες. Η ίδια εξήγησε πως η επαφή αυτή παραμένει ζωντανή στη σκέψη της, ειδικά τώρα που καλείται να ερμηνεύσει έργα που συνδέθηκαν άρρηκτα με τη φωνή και την υπόσταση του «Αρχάγγελου».
Η μαρτυρία αυτή αναδεικνύει όχι μόνο το προσωπικό δράμα ενός δημιουργού, αλλά και τη βαθιά σύνδεση που είχε αναπτυχθεί μεταξύ των καλλιτεχνών της εποχής, σε μια περίοδο που η απώλεια του Ξυλούρη θεωρήθηκε εθνικό πένθος για τον πολιτισμό.
