Σύμφωνα με το εορτολόγιο σήμερα δεν είναι κάποια γνωστή ονομαστική εορτή
Ποιος γιορτάζει αύριο
Θεοδόσιος, Θεοδόσης, Δόσιος, Δόσης, Τεό
Σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη των εξής Αγίων
Γρηγορίου επισκόπου Νύσσης, Δομετιανού επισκόπου Μελιτινής, Μαρκιανού πρεσβυτέρου και οικονόμου της Μεγάλης Εκκλησίας και Αμμωνίου
Ποιος ήταν ο Άγιος Γρηγόριος επίσκοπος Νύσσης
Ο Άγιος Γρηγόριος επίσκοπος Νύσσης ήταν ένας από τους σημαντικότερους Πατέρες της Εκκλησίας και θεμελιωτής της ορθόδοξης θεολογίας τον 4ο αιώνα. Γεννήθηκε γύρω στο 335 στη Νεοκαισάρεια του Πόντου, από την ίδια αγία οικογένεια που ανέδειξε τον Μέγα Βασίλειο και την Οσία Μακρίνα, και υπήρξε αδελφός τους καθώς και στενός φίλος του Γρηγορίου του Θεολόγου. Έλαβε εξαιρετική ελληνική παιδεία, αγάπησε ιδιαίτερα τη φιλοσοφία και τη ρητορική και για ένα διάστημα εργάστηκε ως ρήτορας/διδάσκαλος, μέχρι που με την προτροπή του Μεγάλου Βασιλείου εγκατέλειψε τη «κοσμική δόξα» και αφιερώθηκε πλήρως στην Εκκλησία.
Το 372 μ.Χ. χειροτονήθηκε επίσκοπος της Νύσσης στην Καππαδοκία, όπου διακρίθηκε για το ποιμαντικό του έργο και τον αγώνα του υπέρ της πίστης της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, ιδιαίτερα απέναντι στους Αρειανούς. Εξαιτίας δε των θεολογικών και εκκλησιαστικών του θέσεων, γνώρισε εξορίες και διώξεις, αλλά αποκαταστάθηκε και έλαβε ενεργό μέρος στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη (381), όπου συνέβαλε αποφασιστικά στη διατύπωση του δόγματος περί Αγίου Πνεύματος και στην οριστική καταδίκη του Αρειανισμού και των πνευματομάχων.
Ο Γρηγόριος Νύσσης θεωρείται ο «φιλόσοφος» των τριών Καππαδοκών Πατέρων: αξιοποίησε δημιουργικά τη φιλοσοφία (ιδίως τον νεοπλατωνισμό και την παράδοση του Ωριγένη) για να διατυπώσει βαθιά χριστιανική ανθρωπολογία, τριαδολογία και χριστολογία. Στα έργα του «Περί κατασκευῆς τοῦ ἀνθρώπου», «Περί ψυχῆς καὶ ἀναστάσεως», τα αντιαιρετικά του κείμενα (κατά Απολλιναρίου, κατά Μακεδονιανών κ.ά.) και τους λόγους περί Αγίας Τριάδος, επεξεργάστηκε έννοιες όπως η άπειρη προκοπή του ανθρώπου προς τον Θεό, η ελευθερία, η θέωση και η νίκη του κακού. Μαζί με τον Μέγα Βασίλειο και τον Γρηγόριο τον Θεολόγο θεωρείται κορυφαίος Καππαδόκης Πατέρας, που «μετέφερε» στον χριστιανικό κόσμο την καλύτερη πνευματική κληρονομιά της αρχαίας Ελλάδας.
Κοιμήθηκε γύρω στο 394–395 μ.Χ., αφού αγωνίστηκε με όλες του τις δυνάμεις για την αλήθεια της πίστης και την ενότητα της Εκκλησίας. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 10 Ιανουαρίου, αναγνωρίζοντάς τον ως Άγιο, μεγάλο θεολόγο, μυστικό της Εκκλησίας και διαχρονικό οδηγό στη βαθύτερη κατανόηση της τριαδικής ζωής και της κλήσης του ανθρώπου στη θέωση.
