Το καθεστώς στο Ιράν απαντά στους αμερικανοϊσραηλινούς βομβαρδισμούς όχι με υποχώρηση, αλλά με μια νέα, κλιμακούμενη εκστρατεία εσωτερικής καταστολής, επιχειρώντας να προλάβει ένα μαζικό λαϊκό ξεσηκωμό. Ένοπλοι σε μηχανές, μπλόκα σε κάθε γωνία, απειλές για «πυροβολισμούς στο ψαχνό» και ένα σχεδόν ολοκληρωτικό μπλακ άουτ στο διαδίκτυο συνθέτουν την εικόνα ενός κράτους-φρουρίου που τρίζει, αλλά ακόμη κρατά.
Η Τεχεράνη και άλλες μεγάλες πόλεις θυμίζουν πολιορκημένες ζώνες: άνδρες με πολιτικά, καλυμμένα πρόσωπα και οπλισμό περιπολούν κυρίως τη νύχτα, όταν οι κάτοικοι αποφεύγουν να βγουν από τα σπίτια τους. Σειρά από αυτοσχέδια οδοφράγματα-μπλόκα επιτρέπουν σε αστυνομία, Φρουρούς της Επανάστασης και πολιτοφυλακές Μπασίτζ να σταματούν και να ελέγχουν οχήματα, σε μια προσπάθεια να εντοπίσουν «ύποπτους» πριν αυτοί βγουν στους δρόμους.
Την ίδια στιγμή, οι αμερικανοϊσραηλινές αεροπορικές επιδρομές έχουν χτυπήσει την «καρδιά» του μηχανισμού εσωτερικής ασφάλειας, πλήττοντας αρχηγεία της αστυνομίας, κέντρα διοίκησης των Φρουρών της Επανάστασης και θέσεις των Μπασίτζ, ακόμη και νέα σημεία ελέγχου μέσα στην Τεχεράνη. Μόνο στις 11 Μαρτίου, τέσσερα τέτοια μπλόκα επλήγησαν σε διαφορετικά σημεία της πρωτεύουσας, με απολογισμό δέκα νεκρούς παραστρατιωτικούς και μέλη των δυνάμεων ασφαλείας, σύμφωνα με το ημιεπίσημο πρακτορείο Fars.
Ιράν: Μια κοινωνία σε καθεστώς ομηρίας
Το υπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας του Ιράν ανακοινώνει συλλήψεις κατά εκατοντάδες: τουλάχιστον 500 άνθρωποι έχουν προσαχθεί από την έναρξη του πολέμου, με κατηγορίες που κυμαίνονται από «συνεργασία με ξένες δυνάμεις» μέχρι την απλή αποστολή φωτογραφιών βομβαρδισμένων σημείων σε διεθνή ΜΜΕ ή πλατφόρμες. Άλλοι κατηγορούνται ως «μοναρχικοί», υποστηρικτές του εξόριστου Ρεζά Παχλαβί, με τα κρατικά μέσα να αναφέρουν ότι 11 ύποπτοι «αντιστάθηκαν» στην αστυνομία και σκοτώθηκαν.
Η καταστολή δεν κάνει διακρίσεις: ανάμεσα στους συλληφθέντες είναι μια μητέρα και ο έφηβος γιος της, οι οποίοι φέρονται να «γιορτάσαν» τη δολοφονία του ανώτατου ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, που σκοτώθηκε σε ισραηλινή επιδρομή στο συγκρότημα της κατοικίας του στην πρώτη φάση του πολέμου. Την ίδια ώρα, γνωστοί ακτιβιστές της κοινωνίας των πολιτών, όπως η Λεϊλά Μιρ Γκαφαρί, συλλαμβάνονται ξανά, με το μήνυμα του καθεστώτος να είναι σαφές: καμία μορφή αντίστασης, από τα γυναικεία κινήματα μέχρι τους φιλελεύθερους διανοούμενους, δεν θα γίνει ανεκτή.
Οι υπηρεσίες ασφαλείας απευθύνουν απειλές σε εθνικό δίκτυο: στην κρατική τηλεόραση, σε τηλεφωνικά μηνύματα, ακόμη και με SMS από τους Φρουρούς της Επανάστασης, προειδοποιούν ότι υπάρχει «διαταγή πυροβολισμού για να σκοτώσουν» σε περίπτωση διαδηλώσεων. Σε ένα από τα μηνύματα που είδε η Wall Street Journal, η προειδοποίηση κάνει λόγο για «ισχυρότερο χτύπημα από αυτό της 8ης Ιανουαρίου» – ευθεία αναφορά στη σφαγή δεκάδων χιλιάδων αντικαθεστωτικών διαδηλωτών που έβαλε αιματηρό τέλος στο κύμα διαμαρτυριών στις αρχές του έτους.
Ιράν: ο πόλεμος από τον ουρανό, η ασφυξία στο εσωτερικό
Το μαζικό μπλακ άουτ στο διαδίκτυο έχει μετατρέψει το Ιράν σε «μαύρη τρύπα» πληροφόρησης: η πρόσβαση έχει σχεδόν πλήρως κοπεί από την έναρξη του πολέμου και έκτοτε περιορίζεται ακόμη περισσότερο, σύμφωνα με τους ανεξάρτητους παρατηρητές της NetBlocks. Η δυνατότητα οργάνωσης, διάχυσης εικόνων και δημιουργίας διεθνών πιέσεων περιορίζεται δραματικά, καθώς τα κοινωνικά δίκτυα «σβήνουν» πίσω από τείχη λογοκρισίας.
Το καθεστώς κυνηγά συστηματικά και όσους προσπαθούν να σπάσουν την απομόνωση με παράνομους δορυφορικούς δέκτες Starlink: η αστυνομία συνέλαβε πρόσφατα έναν 37χρονο που κατηγορείται ότι διακινούσε παράνομα τερματικά, ενώ οι αρχές μιλούν για «συνομωσίες» που καθοδηγούνται από τις ΗΠΑ. Την ίδια στιγμή, «λευκές» κάρτες SIM εξασφαλίζουν απρόσκοπτη πρόσβαση σε επιλεγμένους φιλοκυβερνητικούς λογαριασμούς, με τη κυβερνητική εκπρόσωπο Φατιμέ Μοχατζερανί να παραδέχεται ότι έγινε εξαίρεση για «όσους μπορούν να ενισχύσουν τη φωνή της χώρας προς τον κόσμο».
Οι εικόνες που φτάνουν από την Τεχεράνη δείχνουν μια πόλη που ζει ανάμεσα σε δύο φόβους: τις σειρήνες των αεροπορικών επιδρομών και τις σκιές των μασκοφόρων στις γειτονιές. Ένας κάτοικος στο βόρειο Ιράν περιέγραψε τους Φρουρούς της Επανάστασης να εισβάλουν στο πιο καθημερινό σκηνικό – ένα τοπικό φούρνο – οπλισμένοι και εμφανώς τεταμένοι, μόνο και μόνο για να αγοράσουν ψωμί, σε μια επίδειξη δύναμης προς τον άμαχο πληθυσμό.
Η συρρίκνωση της «κοινωνικής βάσης νομιμοποίησης» του καθεστώτος είναι εμφανής, όπως σημειώνουν αναλυτές, αλλά η βία λειτουργεί ακόμη ως εργαλείο διατήρησης της εξουσίας. Σχεδόν 7.000 διαδηλωτές έχουν επιβεβαιωθεί ως νεκροί στη μεγάλη καταστολή του Ιανουαρίου, σύμφωνα με την οργάνωση Human Rights Activists in Iran, αριθμός που αναδεικνύει την κλίμακα της κρατικής βίας, σύμφωνα με τη Wall Street Journal.
Οι στρατηγικοί βομβαρδισμοί από ΗΠΑ και Ισραήλ στοχεύουν να διαλύσουν αυτόν ακριβώς τον μηχανισμό καταστολής, δημιουργώντας – όπως αναφέρει ρεπορτάζ της WSJ – τις προϋποθέσεις για μια λαϊκή εξέγερση που θα μπορούσε να ανατρέψει την κυβέρνηση. Όμως, όσο οι βόμβες πέφτουν και η οικονομία βυθίζεται σε αναταράξεις, ο φόβος φαίνεται να προηγείται του θυμού, κρατώντας τους περισσότερους Ιρανούς κλεισμένους στα σπίτια τους, σε μια κοινωνία που γνωρίζει ότι η επόμενη λάθος κίνηση μπορεί να κοστίσει τη ζωή.
