Ο Πετέρ Μάγιαρ επιχειρεί να ανατρέψει τον Βίκτορ Όρμπαν με ένα «τεχνοκρατικό πραξικόπημα» από την αγορά, στρατολογώντας κορυφαία στελέχη επιχειρήσεων για να σπάσει τον έλεγχο του καθεστώτος σε κράτος και θεσμούς. Την ίδια στιγμή, οι δύο άνδρες μετατρέπουν τη Βουδαπέστη σε σκηνή παράλληλων γιγαντιαίων συλλαλητηρίων, σε μια εκλογική αναμέτρηση που για πρώτη φορά μετά από 16 χρόνια απειλεί σοβαρά την παντοκρατορία Όρμπαν.
Η στρατηγική του Μάγιαρ: CEO αντί για κομματάρχες
Ο Πετέρ Μάγιαρ, επικεφαλής του κεντροδεξιού κόμματος Tisza, προηγείται στις δημοσκοπήσεις περίπου 10 μονάδες από τον Βίκτορ Όρμπαν ενόψει της κάλπης της 12ης Απριλίου, αλλά γνωρίζει ότι ακόμη και μια καθαρή νίκη δεν του εξασφαλίζει «λευκή επιταγή» εξουσίας. Το βαθύ κράτος του Fidesz απλώνεται στη Δικαιοσύνη, τα ΜΜΕ και τις δημόσιες επιχειρήσεις μέσω πολύπλοκων πλεγμάτων συμμετοχών και ιδρυμάτων, καθιστώντας την επόμενη μέρα της κάλπης μια μάχη μακράς διάρκειας.
Για να αντιμετωπίσει αυτόν τον μηχανισμό, ο Μάγιαρ χτίζει από τώρα μια κυβέρνηση-σκιώδη θίασο από διευθύνοντες συμβούλους, τραπεζίτες και managers, τους οποίους παρουσιάζει ως «καλούς μάνατζερ» που δεν κουβαλούν το πολιτικό «βαρίδι» των προηγούμενων κυβερνήσεων. Στο υπουργείο Εξωτερικών προτείνει την Άνιτα Όρμπαν, πρώην διευθύντρια δημοσίων υποθέσεων της Vodafone και στέλεχος της τσεχικής χημικής Draslovka, ενώ στο χαρτοφυλάκιο Ενέργειας τοποθετεί τον Ιστβαν Καπιτάνι, παγκόσμιο εκτελεστικό αντιπρόεδρο της Shell.
Μάγιαρ – Όρμπαν: μάχη δρόμου και θεσμών
Την ώρα που ο Μάγιαρ πουλά «αληθινή αλλαγή καθεστώτος» και υπόσχεται να αποκαταστήσει τις σχέσεις με τις Βρυξέλλες, ο Βίκτορ Όρμπαν ανεβάζει τις αντι-ΕΕ και φιλορωσικές κορώνες του, παρουσιάζοντας τον αντίπαλό του ως απειλή για την «κυριαρχία» της Ουγγαρίας. Οι δύο άνδρες μετέτρεψαν τη Βουδαπέστη σε πεδίο αναμέτρησης μαζικών συλλαλητηρίων πάνω στην εθνική γιορτή της 15ης Μαρτίου, με εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές να πλημμυρίζουν το κέντρο της πόλης σε παράλληλες πορείες.
Για τον Όρμπαν, ο «εχθρός» είναι η Ουκρανία και η Δύση που, όπως υποστηρίζει, σέρνουν την Ευρώπη στον πόλεμο και την παρακμή. Για τον Μάγιαρ, ο «εχθρός» είναι ο ίδιος ο Όρμπαν, τον οποίο κατηγορεί ότι φτωχοποιεί τη χώρα μέσω διαφθοράς, κακοδιαχείρισης των δημόσιων πόρων και μιας πολιτικής που χωρίζει τους Ούγγρους σε στρατόπεδα.
Το βαθύ κράτος Όρμπαν και ο γρίφος της υπερπλειοψηφίας
Η πιο χαρακτηριστική αποτύπωση του δικτύου ισχύος Όρμπαν είναι η ενεργειακή εταιρεία MOL, της οποίας το 10% ανήκει στο Ίδρυμα Mathias Corvinus Collegium, έναν φιλο-Fidesz εκπαιδευτικό οργανισμό που ελέγχεται από τον πολιτικό διευθυντή του πρωθυπουργού, Μπάλαζ Όρμπαν. Το Tisza έχει ήδη συγκροτήσει «task force» για να ξηλώσει την ιδιοκτησιακή και διοικητική αρχιτεκτονική της MOL και να σταματήσει τις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου έως το 2035, επαναπροσανατολίζοντας τη χώρα ενεργειακά προς τη Δύση.
Ωστόσο, χωρίς τα δύο τρίτα των εδρών στο Κοινοβούλιο, ο Μάγιαρ δεν μπορεί να αγγίξει τον πυρήνα του συστήματος: το Σύνταγμα του 2011 και τις κρίσιμες ανεξάρτητες αρχές – από το Συνταγματικό Δικαστήριο και τον Γενικό Εισαγγελέα, έως το συμβούλιο ΜΜΕ και τον Συνήγορο του Πολίτη. Η Transparency International προειδοποιεί ότι αυτές οι «αιχμάλωτες» θεσμικές κορυφές έχουν τη δύναμη να μπλοκάρουν μια μη-Fidesz κυβέρνηση, μετατρέποντας μια απλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία του Μάγιαρ σε διαρκή πόλεμο φθοράς με το σύστημα Όρμπαν.
Μπορεί ο Μάγιαρ να τελειώσει την εποχή Όρμπαν;
Στο εσωτερικό, η δυσαρέσκεια για τον στασιμοπληθωρισμό, την κατάρρευση των δημόσιων υπηρεσιών και την έκρηξη του κόστους ζωής δίνει στον Μάγιαρ δυναμική που κανένας προηγούμενος αντίπαλος του Όρμπαν δεν διέθετε. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν το Tisza να προηγείται ακόμη και κατά 20 μονάδες στους αποφασισμένους ψηφοφόρους, ενώ ο 44χρονος πρώην άνθρωπος του Fidesz έχει «οργώσει» την ύπαιθρο με 80ήμερη περιοδεία town halls, επιχειρώντας να διαρρήξει το παραδοσιακό αγροτικό προπύργιο του Όρμπαν, σύμφωνα με το Politico.
Ο ίδιος υπόσχεται στους Ούγγρους «να τους επιστρέψει την πίστη στην ελευθερία τους και την αίσθηση ότι η πατρίδα ανήκει σε όλους», προβάλλοντας ένα συναινετικό αφήγημα συμφιλίωσης την επόμενη μέρα της κάλπης. Όμως το αν ο Πετέρ Μάγιαρ θα καταφέρει πράγματι να τερματίσει την «εποχή Όρμπαν» ή αν θα βρεθεί εγκλωβισμένος σε ένα οχυρωμένο καθεστώς με συνταγματικές νάρκες, θα κριθεί όχι μόνο στην κάλπη, αλλά και στη σκληρή διαπραγμάτευση με τους ίδιους τους θεσμούς που υπόσχεται να αλλάξει.
