Το αμερικανικό χτύπημα στη Βενεζουέλα, η σύλληψη του Μαδούρο και η κυριαρχία των Αμερικανών στη μετά Μαδούρο εποχή ήταν ένα «γερό» χτύπημα για το Πεκίνο. Διότι η Κίνα ήταν ένας από τους στενότερους εταίρους της Βενεζουέλας, καθώς απορροφούσε περίπου το 80% των εξαγωγών πετρελαίου της Βενεζουέλας. Είχε επίσης ενισχυμένη διπλωματική παρουσία και χορηγούσε δάνεια δισεκατομμυρίων για υποδομές και άλλα έργα. Η Βενεζουέλα, από την πλευρά της, υποστήριζε σταθερά τη θέση της Κίνας για την Ταϊβάν και το Χονγκ Κονγκ, και ο Κινέζος πρόεδρος, Σι Τζινπίνγκ, είχε πει στον Μαδούρο κατά πρόσφατη συνάντησή τους στη Μόσχα ότι οι δύο χώρες έχουν οικοδομήσει μια «σιδηρά φιλία» και ότι η Κίνα θα στηρίξει σταθερά τη Βενεζουέλα στην προστασία της κρατικής κυριαρχίας, της εθνικής αξιοπρέπειας και της κοινωνικής σταθερότητας. Όμως, παρά τη ρητορική καταδίκη της σύλληψης Μαδούρο, το Πεκίνο δεν αντέδρασε στρατιωτικά για να υποστηρίξει τη Βενεζουέλα.
Τώρα, με την επικείμενη -όπως όλα δείχνουν- επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν, το Πεκίνο ανησυχεί και πάλι, καθώς αυτό θα είναι ένα «χτύπημα» στη γειτονιά της. Και δεν είναι μόνο αυτός ο λόγος.
Η Κίνα εκτιμά ότι, μετά τη Ρωσία, έχει με το Ιράν μια μακροπρόθεσμη ολοκληρωμένη στρατηγική εταιρική σχέση, που στηρίζεται στην ενέργεια, το εμπόριο, και ασφαλώς στο κοινό ενδιαφέρον να περιοριστεί η επιρροή των ΗΠΑ στην περιοχή. Το 2016, κατά την επίσκεψη του Σι Τζινπίνγκ, το Ιράν έδειξε ανοιχτά τις καλές του προθέσεις.
Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος του Ιράν, κυρίως λόγω των υδρογονανθράκων και των εισαγωγών μεταποιημένων προϊόντων προς την αντίθετη κατεύθυνση. Σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, το Ιράν εξήγαγε περίπου 22 δισεκατομμύρια δολάρια προς την Κίνα το 2022, ενώ εισήγαγε περίπου 15 δισεκατομμύρια δολάρια από την Κίνα. Οι εξαγωγές ιρανικού πετρελαίου έχουν συγκεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στην Κίνα. Το Reuters σε ανάλυσή του μετέδωσε ότι η Κίνα αγόρασε πάνω από το 80% του ιρανικού αργού που μεταφέρθηκε διά θαλάσσης το 2025, με μέσο όρο περίπου 1,38 εκατ. βαρέλια την ημέρα, δηλαδή περίπου το 13,4% των θαλάσσιων εισαγωγών πετρελαίου της Κίνας. Η Κίνα απέκτησε επίσης διπλωματικό κεφάλαιο στον Κόλπο, μεσολαβώντας για τη δήλωση εξομάλυνσης των σχέσεων Σαουδικής Αραβίας–Ιράν τον Μάρτιο του 2023 στο Πεκίνο. Σε θεσμικό επίπεδο, η ένταξη του Ιράν σε σχήματα που συνδέονται με την Κίνα ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την πολιτική σύγκλιση, συμπεριλαμβανομένης της πλήρους συμμετοχής στον διακρατικό οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης το 2023 και της ένταξης στους BRICS το 2024. Η Κίνα δεν είναι επίσημος στρατιωτικός σύμμαχος του Ιράν, ωστόσο συνεργάζεται μαζί του με ορατούς τρόπους, όπως με κοινές ναυτικές ασκήσεις και με τη Ρωσία. Σε ό,τι αφορά τα πυρηνικά, η Κίνα έχει επίσης δημόσια στηρίξει τις συνομιλίες και έχει αντιταχθεί στις μονομερείς κυρώσεις.
Το εμπόριο αποτελεί προτεραιότητα, επειδή η Ουάσιγκτον έχει επανειλημμένα επιχειρήσει να περιορίσει τα έσοδα του Ιράν στοχεύοντας τη ροή πετρελαίου προς την Κίνα, με ισχυρή πίεση που καταγράφηκε τον Φεβρουάριο του 2026.
Άρα, λοιπόν, ενδεχόμενη επίθεση των Αμερικανών θέτει το ερώτημα σε ποιο βαθμό θα επηρεάσει το εμπόριο του ιρανικού πετρελαίου προς την Κίνα και αν αυτό διαταράξει τις ροές ή οδηγήσει σε περισσότερες αναβαπτίσεις φορτίων και ενδιάμεσους. Στη δύσκολη απόφαση που πρέπει να λάβει ο Τραμπ, έχοντας στείλει τις στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή, ο Τραμπ δεν φαίνεται ότι θα λογαριάσει τη βέβαιη δυσφορία της Κίνας. Αντιθέτως, λαμβάνει υπόψη του το Ισραήλ. Και δεν είναι τυχαίο ότι στη συνάντηση που είχε με τον πρωθυπουργό, Μπενιαμίν Νετανιάχου, στον Λευκό Οίκο συμφώνησαν ότι οι ΗΠΑ θα αυξήσουν την οικονομική πίεση προς το Ιράν, κυρίως όσον αφορά τις πωλήσεις πετρελαίου προς την Κίνα. Από την άλλη, οι ΗΠΑ επιδιώκουν να διατηρήσουν τη ροή κρίσιμων μαγνητών σπάνιων γαιών και να προστατεύσουν μια προγραμματισμένη σύνοδο κορυφής τον Απρίλιο στο Πεκίνο, στην οποία έχει δηλώσει ότι θα παραστεί ο Αμερικανός πρόεδρος. Εκτός εάν η επίθεση στο Ιράν «τινάξει» στον αέρα και τις σινοαμερικανικές σχέσεις.
