Ο Σερ Κιρ Στάρμερ ετοιμάζεται να θέσει τη Βρετανία στο επίκεντρο μιας φιλόδοξης πολυεθνικής αμυντικής πρωτοβουλίας, με στόχο τη μείωση του κόστους επανεξοπλισμού μέσω κοινών αγορών οπλικών συστημάτων με τους συμμάχους της Δύσης. Η παρέμβασή του αναμένεται να γίνει στο Συνέδριο Ασφαλείας του Μονάχου, όπου ο Βρετανός πρωθυπουργός θα καλέσει για στενότερη αμυντική συνεργασία, τόσο δημόσια όσο και σε κατ’ ιδίαν συναντήσεις με ηγέτες.
Παράλληλα, ο Στάρμερ δείχνει εκ νέου ενδιαφέρον για την επανεκκίνηση των συνομιλιών σχετικά με τη συμμετοχή της Βρετανίας στο ευρωπαϊκό σχήμα «Security Action for Europe», ένα πρόγραμμα επανεξοπλισμού της ΕΕ από το οποίο το Λονδίνο είχε απομακρυνθεί πέρυσι. Ο ίδιος έχει καταστήσει σαφές ότι εξετάζει τόσο αυτόν τον μηχανισμό όσο και άλλες ιδέες που αφορούν τις δαπάνες, τις δυνατότητες και τη συνεργασία στον τομέα της άμυνας, σε μια περίοδο που ο Ντόναλντ Τραμπ πιέζει τους συμμάχους του ΝΑΤΟ να αυξήσουν θεαματικά τις αμυντικές τους δαπάνες.
Η Βρετανία, ο Στάρμερ και η κούρσα εξοπλισμών
Η Βρετανία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα τεράστιο δημοσιονομικό κενό στην άμυνα, που εκτιμάται έως και σε 28 δισ. λίρες μέσα στην επόμενη δεκαετία, την ώρα που η κυβέρνηση έχει δεσμευθεί, μαζί με τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ, να αυξήσει τις στρατιωτικές δαπάνες στο 3,5% του ΑΕΠ έως το 2035, χωρίς ωστόσο να έχει παρουσιάσει ακόμη σαφή «οδικό χάρτη». Η καγκελάριος της Βρετανίας, Ρέιτσελ Ριβς, υπογραμμίζει ότι κοινή γραμμή με πολλές χώρες της ΕΕ είναι η ανάγκη για καλύτερη «value for money» στις ολοένα διογκούμενες αμυντικές δαπάνες, κάτι που προϋποθέτει μεγαλύτερη διαλειτουργικότητα, περισσότερη κοινή προμήθεια και αποφυγή διαφορετικών προδιαγραφών στα ευρωπαϊκά οπλικά συστήματα.
Η Ριβς ενδιαφέρεται ιδιαιτέρως για την πρόταση ενός «ευρωπαϊκού αμυντικού μηχανισμού» που είχε παρουσιαστεί σε υπουργούς Οικονομικών της ΕΕ από το think tank Bruegel, ο οποίος θα μπορούσε να εκδίδει χρέος για τη χρηματοδότηση κοινών αγορών όπλων, με τα οπλικά συστήματα να αποθηκεύονται προσωρινά ώστε το χρέος να μην επιβαρύνει τους εθνικούς ισολογισμούς. Στο Λονδίνο θεωρούν ότι ένας τέτοιος μηχανισμός, εφόσον διαμορφωθεί με τρόπο που να περιλαμβάνει στενή συνεργασία με μη μέλη της ΕΕ όπως η Βρετανία, μπορεί να προσφέρει κρίσιμη ανάσα στον προϋπολογισμό, ενώ παράλληλα ενισχύει τη βιομηχανική βάση της ευρωπαϊκής άμυνας.
Στάρμερ, Βρετανία και το νέο ευρωπαϊκό αμυντικό παζλ
Την ιδέα ενός διακυβερνητικού ευρωπαϊκού αμυντικού μηχανισμού στηρίζουν ήδη πολιτικές δυνάμεις που ετοιμάζονται να σχηματίσουν κυβέρνηση μειοψηφίας στην Ολλανδία, οι οποίες μιλούν για κοινή προμήθεια εξοπλισμού και εναρμόνιση προτύπων, με στενή συνεργασία με εταίρους του ΝΑΤΟ εκτός ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Βρετανίας. Αντιθέτως, η Γερμανία, η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, φαίνεται προς το παρόν να επικεντρώνεται στη δική της μαζική αναβάθμιση των ενόπλων δυνάμεών της, χωρίς σαφή διάθεση να ενταχθεί άμεσα σε ένα τέτοιο κοινό σχήμα.
Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Γκούντραμ Βολφ του Bruegel, η σταδιακή μείωση της εμπιστοσύνης στην αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας καθιστά αναπόφευκτη τη συζήτηση για ευρωπαϊκούς μηχανισμούς που θα μοιράζονται το βάρος. Στο Λονδίνο, το Υπουργείο Οικονομικών επαναλαμβάνει ότι η Βρετανία παραμένει απολύτως δεσμευμένη στην εμβάθυνση της συνεργασίας με τους συμμάχους για την αποτροπή και αναχαίτιση απειλών, με «ακλόνητη» προσήλωση στο ΝΑΤΟ, την ώρα που η Ριβς ετοιμάζεται να αναπτύξει περαιτέρω τη στρατηγική «securonomics» σε επικείμενη ομιλία της μετά την εαρινή δημοσιονομική πρόβλεψη του OBR, όπως γράφουν οι Financial Times.
Για το Λονδίνο, η σύζευξη της οικονομικής ανθεκτικότητας με την αμυντική ισχύ αποτελεί κεντρικό άξονα της πολιτικής Στάρμερ, ο οποίος ελπίζει ότι μέσω πολυμερών σχημάτων, κοινών επενδύσεων και έξυπνης χρηματοδότησης η Βρετανία θα μπορέσει να διατηρήσει τον ρόλο της ως πυλώνας ασφάλειας της Ευρώπης χωρίς να εκτροχιάσει τα δημόσια οικονομικά.
