Στα παιχνίδια απέναντι σε Παναθηναϊκό και ΠΑΟΚ, ο Ολυμπιακός εμφάνισε σαφώς πιο ισορροπημένη εικόνα σε σχέση με την πρεμιέρα των Playoffs κόντρα στην ΑΕΚ. Στην Τούμπα ειδικά, οι «ερυθρόλευκοι» είχαν καλή κυκλοφορία, καλύτερη οργάνωση και πιο καθαρή δημιουργία, ενώ απέναντι στον Παναθηναϊκό παρουσίασαν μια πιο σταθερή, «κανονική» απόδοση, χωρίς τα μεγάλα σκαμπανεβάσματα του πρώτου αγώνα.
Ωστόσο, και στα δύο ματς υπάρχει ένας κοινός παράγοντας που επηρεάζει καθοριστικά την τελική εικόνα: ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί. Ο Μαροκινός επιθετικός, παρότι παραμένει η βασική επιθετική αναφορά της ομάδας και παίκτης με αποδεδειγμένη εκτελεστική ικανότητα, δεν κατάφερε να μετουσιώσει σε γκολ σημαντικές ευκαιρίες.
Απέναντι στον Παναθηναϊκό, αν είχε αξιοποιήσει τις φάσεις που του παρουσιάστηκαν, το παιχνίδι θα μπορούσε να είχε κριθεί πολύ νωρίτερα υπέρ του Ολυμπιακού. Στην Τούμπα, αντίστοιχα, η χαμένη ευκαιρία μετά την κάθετη του Ροντινέι αποτύπωσε χαρακτηριστικά την απόσταση από την εκτελεστική του «κανονικότητα».
Η εικόνα του δεν σχετίζεται τόσο με την ποιότητα όσο με τη φρεσκάδα. Οι κινήσεις του στον χώρο και οι εκρήξεις του δείχνουν ότι δεν βρίσκεται στο απόλυτο επίπεδο έντασης που τον χαρακτήριζε μέσα στη σεζόν. Αυτό οδηγεί σε λάθη στην τελική προσπάθεια και σε φάσεις που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα τελείωναν πιο απλά.
Ο Μεντιλίμπαρ συνεχίζει να τον εμπιστεύεται απόλυτα, γνωρίζοντας ότι αποτελεί τον πιο αξιόπιστο εκτελεστή και τον παίκτη που υπηρετεί πιστά το αγωνιστικό πλάνο. Ωστόσο, στο κρίσιμο σημείο της χρονιάς, ο Ελ Κααμπί δείχνει να λειτουργεί στα όρια της αντοχής του, κάτι που επηρεάζει άμεσα την αποτελεσματικότητα του Ολυμπιακού στο φινάλε της σεζόν.
