Ο Ολυμπιακός ετοιμάζεται για μια ακόμη καθοριστική αναμέτρηση στο Champions League, καθώς φιλοξενείται από τον Άγιαξ στο Άμστερνταμ για την 8η και τελευταία αγωνιστική της League Phase. Το παιχνίδι έχει χαρακτήρα «τελικού» για τους Πειραιώτες, οι οποίοι χρειάζονται τη νίκη ώστε να εξασφαλίσουν την παρουσία τους στα play-off της διοργάνωσης. Ακολουθεί το αγωνιστικό και οργανωτικό προφίλ των Ολλανδών.
Ο Άγιαξ αποτελεί διαχρονικά τον πιο επιτυχημένο σύλλογο της Ολλανδίας, με 36 πρωταθλήματα και τέσσερις κατακτήσεις Champions League. Η βαριά φανέλα και η τεράστια κληρονομιά του συλλόγου είναι άρρηκτα δεμένες με τις ξακουστές ακαδημίες του, οι οποίες εδώ και δεκαετίες παράγουν ποδοσφαιριστές παγκόσμιας κλάσης. Τη φετινή σεζόν, ωστόσο, ο «Αίαντας» βρίσκεται σε διαδικασία αναδόμησης. Δεν θυμίζει τις ομάδες των προηγούμενων ετών, κάτι που επιβεβαιώθηκε και από την περσινή απώλεια του τίτλου. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει ένας αξιόλογος αντίπαλος.
Δύο πρόσωπα στη σεζόν: προβλήματα εντός, αντίδραση στην Ευρώπη
Στην Eredivisie, ο Άγιαξ δεν έχει πείσει. Βρίσκεται στην τρίτη θέση με 37 βαθμούς, αρκετά πίσω από την πρωτοπόρο Αϊντχόφεν (-16), ενώ η τέταρτη Ναϊμέγκεν τον ακολουθεί σε απόσταση μόλις δύο βαθμών, έχοντας και παιχνίδι λιγότερο. Παράλληλα, υπέστη βαρύ πλήγμα στο Κύπελλο Ολλανδίας, γνωρίζοντας ταπεινωτικό αποκλεισμό με 6-0 από την Άλκμααρ στη φάση των «16».
Αντίθετα, στο Champions League η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική. Το ξεκίνημα ήταν εφιαλτικό, με πέντε ήττες σε πέντε αγώνες (από Ίντερ, Μαρσέιγ, Τσέλσι, Γαλατασαράι και Μπενφίκα). Ωστόσο, η συνέχεια έφερε αντίδραση. Οι δύο διαδοχικές νίκες – 4-2 εκτός έδρας επί της Καραμπάγκ και 2-1 με ανατροπή απέναντι στη Βιγιαρεάλ στην Ισπανία – έδωσαν στον Άγιαξ 6 βαθμούς και δικαίωμα να ελπίζει βάσιμα στην πρόκριση.
Ψάχνει την αγωνιστική του ταυτότητα
Η αγωνιστική αστάθεια συνοδεύτηκε και από αλλαγή στην τεχνική ηγεσία. Η σεζόν άρχισε με τον Τζον Χάιτινγκα, πρώην συνεργάτη του Άρνε Σλοτ στη Λίβερπουλ, όμως στις αρχές Νοεμβρίου αποχώρησε. Τη σκυτάλη πήρε ο πολύπειρος Φρεντ Γκριμ, ο οποίος αρχικά προοριζόταν για βοηθός, αλλά τελικά θα οδηγήσει την ομάδα μέχρι το τέλος της χρονιάς.
Σε επίπεδο τακτικής, ο Άγιαξ παραμένει πιστός στο κλασικό 4-3-3. Βασίζεται στην ένταση, την ταχύτητα και τη συνεχή κίνηση, με τα πλάγια μπακ να έχουν έντονη επιθετική συμμετοχή. Η ανάπτυξη ξεκινά χαμηλά, με τον στόπερ Γιούρι Μπάας να παίζει κομβικό ρόλο, παρά τα κατά διαστήματα λάθη του. Το ρόστερ δεν διαθέτει κάποιον απόλυτο σταρ, αλλά απαρτίζεται κυρίως από νεαρούς παίκτες με προοπτική. Η ομάδα χαρακτηρίζεται από ατομικό ταλέντο και γρήγορο παιχνίδι, με την απειρία της να λειτουργεί άλλοτε υπέρ και άλλοτε εις βάρος της.
Στην επίθεση, ξεχωρίζει ο 20χρονος εξτρέμ Μίκα Χοτς, ένας χαρισματικός ντριμπλέρ που κάποιες φορές παρασύρεται σε υπερβολικά ατομικές ενέργειες. Στην κορυφή της επίθεσης βρίσκεται ο Κάσπερ Ντόλμπεργκ, προσφέροντας ποιότητα στο σκοράρισμα, ενώ η καλοκαιρινή προσθήκη του Όσκαρ Γκλουκ από τη Σάλτσμπουργκ έχει ενισχύσει σημαντικά τη δημιουργία.
Στα μετόπισθεν, ο Άγιαξ προχώρησε σε ουσιαστικές προσθήκες. Ο Γιόζιπ Σούταλο αποτελεί σημείο αναφοράς στο κέντρο της άμυνας, ενώ οι μεταγραφές των Κο Ιτακούρα και Τακεχίρο Τομιγιάσου πρόσθεσαν βάθος και ποιότητα στην αμυντική γραμμή. Ο Ιτακούρα πάντως τραυματίστηκε και θα μείνει εκτός. Αντίθετα, ο Ραούλ Μόρο δεν κατάφερε να δικαιώσει τις προσδοκίες που τον συνόδευαν και όλα δείχνουν πως δύσκολα θα συνεχίσει στον σύλλογο.
