«Το σώμα δεν ανήκε πια σε μένα, πονούσε μόνο του». Με αυτά τα δέκα λιτά αλλά βαθιά φορτισμένα λόγια, ο Αντίνοος Αλμπάνης επέλεξε να αναφερθεί στη δική του σκληρή αναμέτρηση με τη νόσο. Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου, ο ηθοποιός δημοσίευσε μια φωτογραφία-ντοκουμέντο από την εποχή που έδινε τη δική του μάχη, υπενθυμίζοντας σε όλους τη μοναξιά αλλά και τη δύναμη που απαιτεί αυτή η διαδρομή.
Η επιλογή της απομόνωσης και το στίγμα της «επάρατης νόσου»
Η ανάρτηση προκάλεσε άμεσα ένα τεράστιο κύμα συμπαράστασης από τους ακολούθους του. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Αντίνοος Αλμπάνης μιλά για το λέμφωμα με το οποίο διαγνώστηκε, ωστόσο κάθε του αναφορά φωτίζει μια διαφορετική πλευρά της εμπειρίας ενός ογκολογικού ασθενούς.
Στο παρελθόν, ο ίδιος είχε εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους επέλεξε να κρατήσει την περιπέτειά του μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας όσο την βίωνε:
«Πέρασα μόνος μου τον καρκίνο γιατί δεν ήθελα να με λυπούνται. Η αυτολύπηση μου ήταν αρκετή για να μπαίνω στη διαδικασία να διαχειρίζομαι και τη λύπηση στα μάτια των άλλων. Είμαστε κουρδισμένοι τους ογκολογικούς ασθενείς να τους κοιτάζουμε σαν να είναι μελλοθάνατοι. Για πολλά χρόνια τον καρκίνο τον λέγαμε επάρατη νόσο, ήταν ταμπού».
