Πρόσθεσε το Newsbeast στις προτεινόμενες πηγές σου στη Google

Για δεκαετίες το Πεκίνο όριζε τις αναπαραγωγικές επιλογές των γυναικών, από την εργασία με βάση τον έμμηνο κύκλο το 1950 μέχρι τη βίαιη πολιτική του ενός παιδιού. Σήμερα όμως, οι γυναίκες της Κίνας επαναστατούν, απορρίπτουν τις κρατικές πιέσεις και διεκδικούν την αυτοδιάθεσή τους. Το φάντασμα του παρελθόντος εκδικείται την κυβέρνηση, καθώς οι γεννήσεις κατρακύλησαν στο ιστορικό χαμηλό του 5,63 ανά 1.000 άτομα.

Το κράτος πιέζει απεγνωσμένα τις γυναίκες να τεκνοποιήσουν, προσφέροντας επιδόματα και φοροαπαλλαγές, όμως εκείνες αρνούνται.

Το τεράστιο κόστος διαβίωσης και η ανάγκη για οικονομική ανεξαρτησία λειτουργούν ως αποτρεπτικοί παράγοντες. Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι σχεδόν το 50% των γυναικών ηλικίας 18 έως 24 ετών δηλώνει ότι δεν επιθυμεί να κάνει παιδιά, ένα ποσοστό που το 2012 άγγιζε μόλις το 6%.
Η άρνηση αυτή κουβαλά τα βαθιά σημάδια μιας συλλογικής τραυματικής μνήμης.

Οι πληγές της περιόδου 1980-2016, όταν οι αρχές επέβαλαν αναγκαστικές αμβλώσεις και στειρώσεις, παραμένουν ανοιχτές. Στην επαρχία Σαντόνγκ, οι ιστορίες από το καλοκαίρι του 1991 σοκάρουν. Ήταν η περίοδος που έμεινε στην ιστορία ως οι «100 ημέρες χωρίς παιδιά», κατά τις οποίες απαγορεύτηκε κάθε γέννηση. Οι ντόπιοι την ονόμασαν «η σφαγή των αμνών».

Women fan the children on the stroller as they walk along a street, on a sweltering day, in Beijing, Tuesday, July 22, 2025. (AP Photo/Andy Wong)

Γυναίκες σύρονταν με τη βία σε νοσοκομεία για εκτρώσεις ακόμα και στον ένατο μήνα της κύησης, σπίτια γκρεμίζονταν και βρέφη καίγονταν στα σκουπίδια. Όσες γεννούσαν κρυφά, υποχρεώνονταν να πληρώσουν εξοντωτικά πρόστιμα και να υποβληθούν σε επώδυνες στειρώσεις.

Η πολιτική αυτή άλλαξε ριζικά τις προσδοκίες των επόμενων γενεών για το μέγεθος της οικογένειας. Ακόμη και πρώην στελέχη της Εθνικής Επιτροπής Οικογενειακού Προγραμματισμού έχουν εκφράσει δημόσια βαθιά ενοχή για τις θυσίες που επιβλήθηκαν στις γυναίκες της χώρας. Οι γυναίκες στην Κίνα σήμερα, έχοντας μεγαλώσει ως μοναχοπαίδια, σπάνε τα δεσμά της παράδοσης και του κρατικού ελέγχου.

Αποδεικνύουν στην πράξη ότι η αναπαραγωγή είναι προσωπική επιλογή και όχι εθνικό καθήκον, αφήνοντας την ηγεσία του Πεκίνου να αναζητά λύσεις για μια γερασμένη κοινωνία που στερεύει από παιδιά, σύμφωνα με άρθρο του Guardian.