Μια πρώην επιστήμονας της NASA υποστηρίζει ότι «πέθανε» τρεις φορές στη ζωή της και ότι κάθε εμπειρία κοντά στον θάνατο την οδήγησε στο ίδιο συμπέρασμα για τη μετά θάνατον ζωή. Η Ingrid Honkala, σήμερα 55 ετών, δήλωσε πως βίωσε τρεις εμπειρίες όπου η καρδιά της σταμάτησε, περιγράφοντας αυτό που ένιωσε ως «ένα βαθύτερο επίπεδο πραγματικότητας που υπάρχει πέρα από τις φυσικές μας αισθήσεις».
«Σε εκείνη την κατάσταση, όλα ήταν αλληλένδετα», ανέφερε χαρακτηριστικά. Η Honkala, που ζει στην Μπογκοτά, διαθέτει διδακτορικό στη θαλάσσια επιστήμη και έχει εργαστεί τόσο για τη NASA όσο και για το US Navy. Όπως λέει, η πρώτη εμπειρία συνέβη όταν ήταν μόλις δύο ετών, όταν έπεσε μέσα σε δεξαμενή με παγωμένο νερό στο σπίτι της, χωρίς να το αντιληφθεί η οικιακή βοηθός.
Η μητέρα της επέστρεψε εγκαίρως και κατάφερε να την επαναφέρει, όμως η ίδια υποστηρίζει ότι εκείνα τα λεπτά «συνέβη κάτι εξαιρετικό». «Μετά το αρχικό σοκ από το παγωμένο νερό και τον πανικό επειδή δεν μπορούσα να αναπνεύσω, ο φόβος εξαφανίστηκε», είπε. «Ο πανικός αντικαταστάθηκε από μια συντριπτική αίσθηση γαλήνης και ηρεμίας».
Στο βιβλίο της Dying To See The Light περιγράφει ότι ένιωσε σαν η επίγνωσή της να αποχωρίζεται από το σώμα της. «Ήταν σαν η επίγνωσή μου να διαχωρίστηκε από το σώμα μου», ανέφερε. «Δεν ένιωθα πλέον σαν ένα παιδί μέσα σε σώμα, αλλά σαν καθαρή συνείδηση, ένα πεδίο επίγνωσης και φωτός». Σύμφωνα με την ίδια, μπορούσε να βλέπει το μικρό σώμα της να επιπλέει ακίνητο στο νερό, ενώ δεν υπήρχε «ούτε αίσθηση χρόνου, ούτε φόβος, ούτε σκέψεις».
«Ένιωθα πλήρως ενωμένη με την ίδια τη ζωή, σαν να είχαν διαλυθεί τα όρια που συνήθως καθορίζουν ποιοι είμαστε», είπε. Η Honkala ισχυρίζεται επίσης ότι εκείνη τη στιγμή «είδε» τη μητέρα της να πηγαίνει στη νέα της δουλειά και ότι υπήρξε μεταξύ τους μια μορφή επικοινωνίας χωρίς λόγια. «Θυμάμαι ότι την αναγνώρισα και σκέφτηκα “αυτή είναι η μαμά μου”», είπε. «Φαινόταν πως υπήρχε μια μορφή επικοινωνίας μεταξύ μας, όχι μέσω λέξεων αλλά μέσω επίγνωσης».
Κατά την ίδια, αυτό το «σήμα» έκανε τη μητέρα της να γυρίσει πίσω στο σπίτι, όπου τη βρήκε αναίσθητη μέσα στη δεξαμενή. Η πρώην επιστήμονας υποστηρίζει ότι όταν αργότερα περιέγραψε όσα είχε «δει», οι λεπτομέρειες ταίριαζαν με τις αναμνήσεις της μητέρας της. Όπως λέει, κατάφερε να βιώσει την ίδια αίσθηση γαλήνης και στις επόμενες εμπειρίες κοντά στον θάνατο. Μάλιστα θεωρεί ότι αυτές οι εμπειρίες ήταν που την ώθησαν να ακολουθήσει καριέρα στην επιστήμη.
«Ήθελα να κατανοήσω τη φύση της πραγματικότητας μέσω της παρατήρησης και της έρευνας», ανέφερε. «Για πολλά χρόνια επικεντρώθηκα σχεδόν αποκλειστικά στην επιστημονική μου καριέρα και σπάνια μιλούσα δημόσια για τις πνευματικές μου εμπειρίες».
Με τον καιρό, όπως είπε, άρχισε να πιστεύει ότι «η επιστήμη και η πνευματικότητα ίσως δεν βρίσκονται απαραίτητα σε σύγκρουση, ίσως απλώς εξερευνούν το ίδιο μυστήριο από διαφορετικές οπτικές».
Το δημοσίευμα σημειώνει ότι πολλοί ερευνητές αποδίδουν τέτοιες εμπειρίες σε παραισθήσεις ή μηχανισμούς του εγκεφάλου. Άλλοι άνθρωποι που έχουν βρεθεί κοντά στον θάνατο έχουν αναφέρει ότι είδαν έντονα φώτα, συγγενείς ή θρησκευτικές μορφές. Ωστόσο, η Honkala επιμένει ότι όσα έζησε δεν ήταν προϊόν φαντασίας. «Αυτές οι εμπειρίες μεταμόρφωσαν την κατανόησή μου για τη ζωή», είπε. «Αντί να βλέπω τους ανθρώπους ως απομονωμένα άτομα που προσπαθούν να επιβιώσουν, άρχισα να πιστεύω ότι μπορεί να είμαστε εκφράσεις μιας συνείδησης που βιώνει τη ζωή μέσα από μια φυσική μορφή».
Και κατέληξε: «Από αυτή την οπτική, ο θάνατος δεν μοιάζει με το τέλος της ύπαρξης. Μοιάζει περισσότερο με μια μετάβαση μέσα στη συνέχεια της συνείδησης», όπως αναφέρει το δημοσίευμα της nypost.
